WIELKI TEST PIW ZIELONYCH

Tak! Stało się. Wielki Test Piw Zielonych (pierwszy w kraju jak sądzę) przeszedł do historii, a ja wciąż żyję, funkcjonuję, oddycham – cud! Zrobiłem to dla Was, abyście Wy już nie musieli tego robić. Aby Wasze żołądki wciąż pracowały w spokoju, a Wasze odruchy wymiotne były nadal uśpione. Wiem, wiem, jestem hardcorem, ale taki już się urodziłem ;p

Przyznam, że sporo się namęczyłem, aby zdobyć wszystkie piwa zielone w Polsce. Ponoć istnieje jeszcze (chyba) jakieś piwo zielone z Jabłonowa, ale występuje tylko w wersji beczkowej. Tu od razu należy Wam się małe wyjaśnienie: Bearnard Zielony od Czarnego Kota nie posiada zielonej barwy. Niestety dowiedziałem się tego dopiero po przelaniu piwa do szkła (zostałem bezczelnie wprowadzony w błąd!). Nigdy wcześniej go nie piłem, a papierowa owijka do samego końca utrzymywała wszystko w tajemnicy. Poza tym zmyliło mnie słowo „zielony” w nazwie... Tak, czy siak, ze względu na bardzo „oryginalny klimat” tego piwa, postanowiłem z niego nie rezygnować i ocenić je w taki sam sposób jak pozostałe. Czyli jak?

Przy tego typu wynalazkach postanowiłem nie robić z siebie idioty i darowałem sobie rozkładanie każdego piwa na czynniki pierwsze, bo rzeczą wiadomą jest, że chodzi tu przede wszystkim o pijalność. Jakąkolwiek pijalność. Z związku z tym każdy trunek oceniałem dość ogólnikowo, skupiając się w zasadzie tylko na smaku i aromacie. Krótka piłka. Najważniejszą dla mnie cechą była ogólnie pojęta pijalność oraz poziom sztuczności danego delikwenta. Innymi słowy, czy piwo wykręca gębę o 180°, czy tylko o 90° ;)

Aha, z obecnych sześciu piw wcześniej piłem tylko trzy, w tym najgorsze piwo w moim życiu i jako pierwsze oceniane pod kątem tego bloga – Lubuskie Zielone. Naprawdę jest się czego bać. Jako wzorzec barwy zaproponowałem Ludwika – bodajże najpopularniejszego w tym kraju płynu do mycia naczyń o intensywnie zielonej barwie. I jeszcze jedno – do degustacji celowo użyłem słoików, by nie kalać tymi zielonymi pseudopiwami moich wychuchanych i wymuskanych pokali ;> Potem jeszcze bym ich nie domył i na co mi to potrzebne?

RACIBORSKIE ZIELONE

Na pierwszy ogień poszło zielone z Raciborza, - browaru, którym każdy świadomy beer geek gardzi lub przynajmniej robi sobie z niego niezłe podśmiechujki.

Kolor tego wynalazku jest ciemno zielony, wyraźnie opalizujący. O dziwo piwo poniekąd pachnie chmielem. Dość wyraźnie „zielony” zapach kojarzy mi się z liśćmi i ogólnie z jakimiś roślinkami. W tle pojawiają się lekkie nuty kwiatowe i świeżo skoszonej trawy. W miarę naturalny to aromat, na pewno nie odrzuca.

W smaku Raciborskie Zielone jest nieco wodniste i puste. Ponownie czuć zielone klimaty, głównie trawę i świeże zielone liście. Całość wieńczy lekka, acz delikatnie mdła goryczka o minimalnie chemicznym zacięciu. Da się to pić, a to już coś, mimo że w składzie same literki E – 104, 132 i 110 (barwniki rzecz jasna).

ALK. 4,7%

OCENA: 5/10

POZIOM SZTUCZNOŚCI: 3/10

TERMIN WAŻNOŚCI: 09.06.2016

BROWAR ZAMKOWY RACIBÓRZ

BEARNARD ZIELONY MIĘTA ENERGY

To jest właśnie to piwo, które mnie tak oszukało. W nazwie pada słowo „zielony”, w składzie widnieje barwnik zieleń pistacjowa, a w rzeczywistości piwo jest intensywnie żółte i do bólu klarowne (jaja sobie z nas robią i tyle!). Coś jak mój poranny mocz, po pięciu Żywcach wypitych z gwinta dzień wcześniej.

Aromat jest silny i zdecydowany, ale powiem w skrócie – piwo pachnie jak jakiś podrzędny energy drink. W sumie wg producenta tak właśnie ma pachnieć. Zero piwnych klimatów. Nic tylko tani energetyk, landrynki i pseudooranżada z ‘biedry’ w dwólitrowej butelce (są takie).

W smaku jest bardzo słodko. Wyraźnie zalatuje tu jakimś słodzikiem. Prym wiedzie oczywiście energy drink, a w posmaku podobnie jak w aromacie kiepskiej jakości oranżada oraz tanie landrynki! O dziwo w tle pojawia się delikatna słodowość. Całość de facto mocno owocowa, jednak cholernie sztuczna. Nie, żebym płakał z tego powodu, ale nie czuć tu żadnej mięty. Dziwne.

Smakuje to jak jakiś tani, słodki ulepek z lekką, chemiczną i nieco mdłą goryczką na finiszu. To mój pierwszy kontakt z tym kontraktowcem i jakoś niekoniecznie chcę następnego razu.

ALK.4%

OCENA: 3/10

POZIOM SZTUCZNOŚCI: 8/10

TERMIN WAŻNOŚCI: 30.08.2016

BROWAR CZARNY KOT

LUBUSKIE ZIELONE

Ludzie chowajcie się gdzie pieprz rośnie! W życiu nie próbowałem gorszego piwa i chyba nigdy nie spróbuję, ponieważ taki wywar na bank nie istnieje! Nie można już zrobić gorszego piwa (poniżej dna już nie upadniesz).

Bardzo chemiczny zapach z wyraźną domieszką mydła – w Witnicy to normalka. Zwyczajnie przypomina mi to jakieś mydło w płynie! Dalej jest jeszcze gorzej – kanaliza, siarka, zgniłe jaja, merkaptany, siarkowodór! Istna Tablica Mendelejewa. Jezusie Nazareński tego nie da się wąchać! Czy ktoś zrobił tam kupę?

W smaku Lubuskie Zielone jest okropnie słodkie, wręcz cukrowe. Mega sztuczny, chemiczny smak z mydlaną goryczką na finiszu. Nic więcej tu nie ma. Sama chemia! Tego nie da się pić!

Kilka łyków i podziękowałem. Zdecydowanie najgorszy i najmniej pijalny ‘zielony stwór’ w tym zestawieniu. Myślałem, że może zmieniło się z biegiem lat, ale nic z tego. Jest tak samo chujowe jak było. Jeśli życie Ci miłe, to omijaj je szerokim łukiem!

Co do barwy, tu również użyto barwnika - zieleni pistacjowej. Efekt? Kolor jest najbardziej zbliżony do Ludwika. Brawo!

ALK.4,2%

OCENA: 1/10

POZIOM SZTUCZNOŚCI: 10/10

TERMIN WAŻNOŚCI: 11.06.2016

BROWAR WITNICA

PIWO MIĘTOWE Niepasteryzowane

Uwaga! Okryty niesamowicie złą sławą Browar EDI na blogu! Tego jeszcze nie było!

Drugie piwo miętowe w mym zestawieniu wali miętą na kilometr. Syrop miętowy oraz naturalny aromat miętowy zrobiły robotę. Cóż jednak z tego, skoro wszystko jest cholernie sztuczne i chemiczne. Pachnie płynem do naczyń (ponownie Ludwik się przydał) oraz pastą do zębów! Masakra jakaś.

Smak przez pierwsze sekundy jest strasznie słodki i cukrowy. Po chwili dociera do nas solidna miętowość oraz bardzo wyraźna i szarpiąca goryczka, która wydaje się być dziełem jakiegoś szalonego naukowca z eksperymentalnego laboratorium. Gorycz długo zalega, jest mdła i tępa jak obuch siekiery.

Piwo w barwie jest zgnito zielone i lekko opalizujące. Barwniki: E101, E131.

Totalne dno. Co prawda wywar z Witnicy jest jeszcze gorszy, ale Piwo Miętowe z Browaru EDI z pewnością nie zasługuje na wyższą notę.

ALK.5,6%

OCENA: 1/10

POZIOM SZTUCZNOŚCI: 9/10

TERMIN WAŻNOŚCI: nie podano (jak się truć, to na całego!)

                                                     BROWAR EDI

IRLANDZKIE ZIELONE

Bodajże najpopularniejsze w Polsce piwo zielone, a ja go nigdy wcześniej nie piłem. Czy jest czego żałować?

Zapach tego napitku jest ostry, przenikliwy i „typowo zielony”. Wiecie – trawa, jakieś roślinki, świeże wiosenne liście, łodygi i takie tam. W tle pojawia się nawet lekka chmielowość i odrobina słodu! Wow. Całość pachnie umiarkowanie chemicznie, ale do ideału daleko mu jak mnie do generała.

W smaku ponownie pojawiają się trawiasto-łodygowe klimaty z niewielką domieszką chmielu. Piwo jest wyraźnie słodkie, cukrowe, choć na finiszu majaczy lekka, łodygowa goryczka, która jest tylko nieznacznie sztuczna. Niestety gorycz nie jest zbyt szlachetna, bo trochę zalega. Całość dość znośna, ale nadal poniżej przeciętności.

Ciecz jest bardzo klarowna o ciemno zielonym odcieniu. Barwnik E133.

ALK.5,5%

OCENA: 4/10

POZIOM SZTUCZNOŚCI: 5/10

TERMIN WAŻNOŚCI: 04.10.2016

BROWAR KRAJAN

PILSWEIZER ALOES & CURACAO

Cóż to za przedziwny wynalazek? Piwo z rośliną? Tak, a dokładnie z naturalnym sokiem z aloesu. Oprócz niego do sporządzenia tego zielonego eliksiru użyto naturalnego miodu wielokwiatowego i aromatu gorzkich pomarańczy curacao.

Piwo lekko opalizuje i posiada typowo zieloną barwę. Rolę barwnika pełni tu błękit brylantowy FCF. Choć jak sądzę sok z aloesu też zrobił swoje.

W zapachu jest nieźle – wyraźnie czuć aloes i skórkę pomarańczy, która wbrew pozorom nie zalatuje sztucznością. Aromat jest bardzo intensywny, dość przyjemny i co najważniejsze w miarę naturalny. W tle pobrzmiewają minimalne miodowe klimaty.

Łagodny, owocowo-roślinny smak oferuje niespotykane, ale znośne połączenie aloesu i pomarańczy. Piwo jest bardzo nisko wysycone i to jest chyba jego największa wada, bowiem całość jest tylko minimalnie chemiczna w porównaniu do poprzedników.

Wcale nie czuć tutaj typowo piwnych aspektów, ale przecież nie o to w tym chodzi. Przyznam, że całkiem nieźle się to pije. Piwo może i nie zachwyca, ale też nie odrzuca. Z pewnością wyróżnia się na tle pozostałych.

ALK.4,5%

OCENA: 6/10

POZIOM SZTUCZNOŚCI: 2/10

TERMIN WAŻNOŚCI: 15.12.2016

BROWAR PILSWEISER

Uff, było ciężko, a chwilami naprawdę ciężko. Na szczęście mój odruch wymiotny nie jest jakoś szczególnie wrażliwy, więc jakoś dałem radę (wiadro na rzygi wciąż czeka na swój użytek). Ale nie myślcie sobie, że wypiłem wszystkie cześć piw w całości. Wówczas poza oczywiście upojeniem alkoholowym, miałbym podejrzewam jakieś dolegliwości gastryczne. Generalnie pół słoiczka w zupełności wystarczało, by określić poszczególne cechy. W przypadku najgorszych syfów (Witnica i EDI) miałem dość już po dwóch, trzech łykach.

Słowem podsumowania z czystym sercem poleciłbym tylko jedno piwo o zielonej barwie. Chodzi oczywiście o wywar z Grybowa vel. Pilsweisera. Poza bardzo oryginalnym i niespotykanym zestawieniem smaku i aromatu, piwo to wydaje się być dosyć naturalne, a poziom sztuczności został ograniczony do absolutnego minimum.

Raciborskie Zielone oraz Irlandzkie Zielone od biedy też można by zmęczyć, pytanie tylko po co? Chyba tylko w sytuacji, gdyby byłyby to ostatnie piwa na Ziemi, a ja umierałbym z pragnienia ;)

Jednakże w przypadku wytworów z Witnicy i EDIego nawet tak ekstremalna sytuacja nie zmusiłaby mnie do ich konsumpcji. Wolałbym pić własny mocz niż te okrutnie podłe, zielone badziewia! Lubuskie Zielone to wciąż najgorszy syf jaki miałem w ustach i najgorzej pachnąca ciecz z napisem „piwo”.

Bearnard natomiast mnie wkur.... zdenerwował, bo wcale nie był zielony, mimo zapewnień producenta! Poza tym miał być miętowy, a nie był. Jedynie smak i zapach energetyka się zgadzał. Ale po co to komu w piwie, to nie wiem...

Stay tuned! Trzymajcie się i nie pijcie zielonych piw, no może z wyjątkiem tego z Pilsweisera.

Do następnego Wielkiego Testu! :D

 Jeśli ten tekst Ci się spodobał i nie chcesz, by w przyszłości ominęły Cię kolejne, ciekawe Wielkie Testy – zapisz się do newslettera, dołącz mnie do swoich kręgów Google+ lub polub mój profil na fejsie ;>