Piwa Naszego Powszedniego

"Moja Piwniczka" to regularny cykl degustacji porz ą dnie wyle ż akowanych piw (minimum 4-letnich), które pojawiaj ą si ę na blogu mniej wi ę cej raz na miesi ą c w okresie jesienno-zimowym. Wiosna praktycznie już puka do naszych drzwi, zatem to najwyższa pora, by powoli zmieniać piwny kaliber na mniejszy. Rzutem na taśmę więc, degustuję jeszcze jedno piwo w ramach cyklu „Moja Piwniczka”. Ponad sześć lat temu Browar Kraftwerk wypuścił swojego pierwszego portera bałtyckiego o nazwie Jolly Roger . Bardzo prawilne parametry skłaniały do myślenia, że będzie to obiecujący napitek. Tym bardziej, że do piwa dodano dodatkowe składniki, co w tamtym czasie było pewnego rodzaju nowością, jeśli chodzi o styl Baltic Porter . Tak więc w składzie mamy wanilię i lukrecję. Obydwa dodatki powinny pasować do tego rodzaju piwa, o czym zresztą się przekonałem przy okazji pierwszej recenzji. Teraz natomiast dowiem się, jak Jolly Roger smakuje po ponad sześciu latach od rozlewu. P...

Dosyć długo nie było już Kraftwerka na blogu, więc postanowiłem się trochę zrehabilitować. I to od razu z grubej rury! Zakupiłem kilka sztuk (dokładnie pięć) Kraftwerkowych piwesi , by sprawdzić aktualną formę browaru. Kto wie – może taka forma przekazu na stałe zagości na tej stronce? Żeby nie przedłużać od razu przechodzę do meritum :) Bavarian Gold Na pierwszy ogień niech pójdzie Hefe-weizen , a co mi tam? Bawarska pszenica też ma swoje plusy. Ta od Kraftwerka co prawda jest trochę przegazowana i zbyt mocno szczypie w ozór, ale w sumie to niewielki mankament tego napitku. Piwo wygląda iście wzorowo, ale nie na tym będziemy się dzisiaj skupiać, bo Bavarian Gold to naprawdę smaczny i stylowy trunek. Słodkawa, pszeniczna słodowość wydaje się być rześka i zachowuje swój biszkoptowo-chlebowy profil. Banany są, choć ich intensywność nie jest jakaś powalająca. Daleko w głębi natomiast majaczy nieśmiały goździk oraz szczątki gumy balonowej. Całość jest odpowiednio gęsta i ...