Słowo się rzekło. Ostatnio miałem spore problemy zdrowotne, wykluczające mnie z degustacji, ale w końcu wracam do żywych i biorę się za październikowe nowości, a są to koźlaki. Trochę poczytałem na ich temat i to chyba było nienajlepsze posunięcie, bo już przed zerwaniem kapsli wiem, że znacznie się one różnią. No, ale nie mam pod ręką innego kozła . Jak widzicie, dziś naprzeciw siebie staje Bock z AleBrowaru oraz Cieszyn Koźlak z Arcyksiążęcego Browaru Zamkowego Cieszyn. Oba piwa mają po 16°Blg i są tradycyjnymi przedstawicielami stylu bez dodatków. Pojawienie się ich wywołało duże poruszenie wśród piwnej gawiedzi, więc ludziska chcą takich piwek. Oczywiście mowa tu o świadomych piwoszach, a nie tych zaczynających dzień od słów „kierowniku dasz 2 złote?”. Cieszyn Koźlak Bursztynowe piwo pieni się dosyć średnio. Kołderka koloru ecru jest jednak bardzo drobna i puszysta. Opada powoli, choć bez wyraźnego lacingu. W smaku koźlakowa klasyka – przypieczona skórka chleba, melanoidyn...
Wyobraźcie sobie mojego pecha. Przez problemy zdrowotne przez dwa tygodnie nie mogłem robić degu, a tu tyle fajnych, jesiennych nowości się pojawiło. Do tego mam jeszcze sporo piw zaległych z lata. No, ale w końcu ruszyła maszyna… Komes Podwójny Ciemny ( recka ) był z nami już od dawna, ale po cichu zniknął na długie lata. W październiku pojawiła się jego reedycja. Dalej jest to belgijski Dubbel , tyle że bardziej dopracowany. Zmieniono trochę recepturę (m.in. ekstrakt wzrósł z 15° do 16°), ale też samo refermentowanie w butelce, dzięki czemu mamy otrzymać produkt najbardziej zbliżony do belgijskich piw klasztornych. No to zobaczmy co z tego wyszło. Brązowo-miedziane piwo cudnie mieni się pod światło rubinowymi refleksami. Piana (barwy ecru ) jest średnio ziarnista i opada dość szybko z wyraźnie słyszalnym sykiem. Nie jest to słodki napitek, a zdecydowanie bardziej wytrawny, nawet lekko kwaskowy na finiszu. Mamy tu nuty skórki chleba, tostów, opiekanych słodów i czerwonych ow...