Piwa Naszego Powszedniego

Rajcowskie z Browaru Wołów miało swoją premierę 13 marca. Jest to piwo uwarzone specjalnie dla Restauracji Ratuszowa w Wołowie na Dolnym Śląsku. Rajcowskie jest historycznym piwem w stylu Świdnickim. Początki tego stylu sięgają jeszcze średniowiecza. W teorii to mocne, treściwe, pełne, wyraziste i dość ciemne piwo, czyli taki średniowieczny Barley Wine , albo Doppelb ock można rzec. Rzeczony napitek posiada 19 ballingów , przy 7% alko, więc faktycznie może być treściwe. W składzie znajdziemy płatki dębowe, zatem zanosi się na dodatkowy smaczek w postaci drewna. No to zobaczmy z czym mamy tu do czynienia.    Piwo w szkle wygląda bardzo zacnie. Jego barwa to głęboka miedź, pod światło wpadająca w rubinową czerwień (a mówią, że faceci nie ‘znajo’ się na kolorach). Niestety rachityczna, acz drobna, beżowa piana, trochę psuje ten śliczny look . Smak jest bardzo fajny, mocno słodowy, ani nie słodki, ani nazbyt goryczkowy. Dużo tu przypieczonej skórki chleba, tostów i melanoidyn. ...

Pamiętacie mój wpis z początku maja, gdzie „Oko w Oko” stanęły dwa mocarne piwa o smaku malinowym? (link tutaj ). No to dzisiaj tematyka będzie nader podobna. Znowu mam dwa jasne lagery po 9 voltów z sokami owocowymi. Przypadek? Nie sondze. Pod koniec marca piwny świat zamarł – w ‘żabsonach’ pojawiły się dwa mocarze marki Łomża. To jasne lagery zrobione na modłę smakową – wiśniową i malinową. Widać, że nad składem pracował jakiś dobry chemik. Mamy tu syrop glukozowy, cukier, koncentrat soku z czarnej marchwi, sok wiśniowy lub malinowy (0,1%), aromat, kwas cytrynowy, acesulfam K. Różnica między tymi piwami, to tylko inny soczek, a to dla mnie, jak woda na młyn. Od razu wiedziałem, co z tym zrobić. Zapraszam do właściwej części recki. Łomża Mocna Wiśnia W szkle przywitała mnie rubinowa czerwień i zupełny klar. Piana jest niska, acz drobna. Jednak bardzo szybko znika. W smaku mocno czuć wiśnię, niestety z naturalnością nie ma ona nic wspólnego. Piwo jest słodkie i z czasem robi s...

Browar Amber w maju wrzucił do Lidla swoje najnowsze ‘pifko’ – Po Godzinach Sour Brzoskwinia Mango. Jak sam twierdzi – jest to pierwszy w historii browaru „kwas”. Trochę się zdziwiłem tym info, bo przecież Amber wydał na świat już z pierdyliard różnych piw. No, ale skoro tak twierdzą, to musi być prawda. W składzie tej świeżynki mamy sok z brzoskwini oraz z mango. No i to tyle z „niepiwnych” dodatków. Może się nie znam, ale przecież mango jest słodkie. Brzoskwinia też raczej nie jest kwaśna, więc o co tu kaman? Spodziewałem się bakterii kwasu mlekowego, czy chociaż kwasku cytrynowego, tymczasem dostałem ‘sałera’ z sokami słodkich owocowymi.   Totalnie mętne, żółto-mleczne piwo pieni się, jak najlepszy Weizen . Piana jest olbrzymich rozmiarów, drobniutka, zbita, biała, puszysta i cholernie trwała. Opada całe wieki. Już wiem, skąd ta piana – trunek jest bardzo wysoko nasycony CO 2 . I naprawdę jest wyraźnie kwaskowy! Być może soki były z niezbyt dojrzałych owoców? W każdym razie ...

Porter Bałtycki z Browaru Jastrzębie najlepszym porterem bałtyckim na świecie? Zapewne nie, ale faktem jest, że jesienią zeszłego roku zdobył złoty medal na European Beer Star. Warto dodać, że to największy i najbardziej prestiżowy konkurs piwny na starym kontynencie. Nasze portery co roku znajdują się na podium tego konkursu, więc chyba nikogo nie trzeba przekonywać, że to w naszym kraju warzy się najlepsze portery bałtyckie. Jegomość z Browaru Jastrzębie to klasyk bez udziwnień – żadnych dodatków, stylowe 21 ballingów i „jedyne” 7,7% alko. Płytkie odfermentowanie często zwiastuje słodycz, ale nie zawsze tak jest. Nie pozostaje mi nic innego, jak sprawdzić to w praktyce.    Piwo jest bardzo ciemnobrunatne, pod światło mahoniowe. Piany nie brakuje – jest naprawdę sowita, drobna, puszysta i zwarta. Opada bardzo powoli. W smaku faktycznie sama klasyka. Są prażone słody, czekolada deserowa, kakao, ciemne pieczywo, toffi i praliny. Tło wypełniają miłe akcenty cukierków kukułk...

Piwny półświatek ledwo co ostygł po Trybunale ’90 , a już mamy nowe trunki na wokandzie, o których trąbią niemal wszystkie social media . Do Żabki trafiły niedawno dwie Fortuny Wild – piwa smakowe o składzie typowo koncernowym. Ponoć de facto nie są one skierowane do świadomego ‘birgika’, a raczej do młodzieży sięgającej po smakowe wynalazki typu Hardmade, Garage, Somersby, czy Desperados. Nowe Fortuny inspirowane są drinkami/koktajlami, o czym jasno mówi ich nazwa. Jedynie to słowo „wild” jest tutaj z dupy i mi zupełnie nie pasuje. Okazuje się, że Fortuna Wild Berry Bramble ma swojego odpowiednika w marce Garage. Chodzi o Garage Hardcore Very Berry Cosmo. Zakładam, że zbieżność nie jest przypadkowa, bo nawet woltaż jest bardzo zbliżony. W składzie nowej Fortuny znajdziemy takie smaczki, jak cukier, sok cytrynowy, sok jagodowy, jeżynowy, ekstrakt z jałowca, czy aromat naturalny. Garage natomiast ma do zaoferowania np. cukier, sukralozę, koncentrat barwiący z czarnej marchwi, kwas cy...

  Prolog: Z krótkiego wypadu do Browaru Śląsk w Koszęcinie przywiozłem sobie trzy piwka. Pora sprawdzić, co ma do zaoferowania ów przybytek. Na dobry początek wjeżdża pils. O co kaman: Karol Godfryd to ‘dwunastka’, ale nie napisali czym nachmielono to piwo. BTW, wszystkie trunki z Koszęcina są niepasteryzowane i niefiltrowane. Wdzianko: Pełno złote, lekko mętne. Piana olbrzymia, drobniutka, zwarta i puszysta. Opada całe wieki, porządnie brudząc szkło. Kichawa mówi: Piwo pachnie dosyć rześko, słodowo i zbożowo. Na drugim planie mamy nuty chmielowe i trawiaste. W tle zaś nieśmiałe echa świeżych liści tytoniu. Na tym koniec. Jadaczka mówi: Lekko słodowy trunek o wyraźnym chmielowym zacięciu. Są też biszkopty i chlebek. Całości dopełnia umiarkowana goryczka o ziołowym profilu. W tle pojawia się lekka piwniczność i ziemistość. Trochę oldschoolowe to piwo, ale nie jest złe. Największe zdziwko: Ta piwniczność, która jest tutaj zupełnie niepotrzebna. Epilog: Piwo jest średni...

Z ciemnych, mocnych piw ciągle tylko te portery i portery (bałtyckie), a gdzie RISy się pytam? Z pewnością mógłby mi ktoś postawić taki „zarzut”, ale ja to tak nieco sarkastycznie sobie napisałem. Pierwsze zdanie jest jak najbardziej prawdą, ale wynika to po prostu z ogromnej ilości porterów bałtyckich na rynku i z raczej niedużej ilości imperialnych Stoutów . Kiedyś było odwrotnie, ale ja tam się cieszę. Polska porterem bałtyckim stoi! No dobra, dzisiaj dla odmiany potężny Risfactor od Pinty o ekstrakcie 30 ballingów . To kolejne już piwo z tej serii, które zadebiutowało gdzieś w listopadzie zeszłego roku. Jest to wersja z wanilią i cynamonem. Bierzmy diabła za rogi!   Piwo jest czarne, jak smoła. Piana brązowa, bardzo niska, ale drobna. Szybko się redukuje Od razu czuć, co tu jest grane. Spod czekoladowej pokrywy wychyla nosa wyraźna wanilia, a tuż za nią słodkie praliny oraz kakao. Nieco w głębi siedzą sobie łagodne nuty toffi, prażonych słodów, ciemnego pieczywa i lukrecji...

Co najczęściej robię, gdy trafią mi się dwa podobne piwa? Oczywiście, że ‘degu’ porównawcze! Zwłaszcza, gdy podobieństwo (przynajmniej w teorii) jest duże. Traf chciał, że akurat w tym samym czasie trafiłem na dwa mocne piwa z malinowym sznytem na pokładzie. Ultimate Imperial Połczyn Raspberry dorwałem pod koniec grudnia w Dino. W składzie mamy sok malinowy, sok jabłkowy, sok z hibiskusa i marchwi, cukier, kwas cytrynowy i naturalny aromat malinowy. Na papierze brzmi to nawet nieźle. Gorące Maliny natomiast, to styczniowa nowość z Browaru Na Jurze. Skład zawiera m.in. sok malinowy, kwiat lipy i hibiskusa, imbir, skórkę słodkiej pomarańczy, cynamon, goździk, macierzankę, anyż, kardamon, cukier i kwas cytrynowy. Całość zakwaszono bakteriami kwasu mlekowego i nachmielono po amerykańsku. Tu jest więcej składników, ale kilka się powtarza. Mam nadzieję, że malina - zgodnie z nazwą – będzie tutaj dominująca.  Gorące Maliny Piwo ma kolor ciemnoczerwony, względnie wiśniowy i jest ba...

Lecimy z drugim I’m Not Pastry! z Browaru Lubrow. To seria trzech porterów bałtyckich z różnymi dodatkami, a podstawką jest porter Giewont 1895. Jakiś miesiąc temu piłem I’m Not Pastry z dodatkiem wędzonej gruszki i ziaren kakaowca (opis tutaj ). Piwo bardzo mi smakowało. Dziś pora na wersję z przyprawami korzennymi – imbirem, cynamonem i kardamonem. Oprócz nich mamy tu jeszcze syrop klonowy. Ja już piłem to piwo w Święto Porteru Bałtyckiego, więc wiem na co się pisze. Wówczas bardzo mi smakowało.   Prawie czarne piwo pieni się nader porządnie. Średnio ziarnista czapa brązowej piany jest puszysta, ale dość szybko się dziurawi. Opadając, zostawia liczne zacieki na ściankach. Smak jest bardzo wyrazisty i… korzenny. Pierwsza uderza czekolada deserowa i ciemny słód, a tuż za nimi atakują przyprawy – wyraźny imbir, kardamon i na końcu cynamon. Nieco dalej mamy belgijskie praliny, pumpernikiel, pierniki oraz syrop klonowy. W tle odnalazłem cukierki trufle, brownie, toffi, kakao i odrob...