Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlanie postów z 2026

Zwycięski English Porter od Pinty

Zwycięski English Porter od Pinty, to trzecie piwo z tegorocznej, czyli VI edycji konkursu „Niech Świat Pozna Twoje Piwo”. W sklepach jest już czwarte, może kiedyś go wypiję. Tym razem wzięto się za wyspiarski styl, który przez naszych rzemieślników jest raczej rzadko eksplorowany. Piwo oparto na zwycięskiej recepturze Jacka Andrzejewskiego. Czym jest porter angielski, chyba nie muszę tłumaczyć. Najlepiej od razu przejść do sedna, czyli rzeczonego piwa, bo ślinianki już mi wariują.    Piwo nie jest totalnie czarne, bo pod światło widać jego prawdziwą, brunatną barwę. Piana jak na coli – grubo pęcherzykowa, sycząca i strasznie nietrwała. 15 sekund i „po zawodach”. Smak to przyjemne połączenie umiarkowanej paloności, łagodnej kawy i prażonego słodu. Bardziej z tyłu możemy napotkać gorzką czekoladę, pumpernikiel i przypalone tosty. Tłem płynie delikatny karmel, zioła, subtelny popiół oraz chmiel. Dość szybko wjeżdża wyraźna goryczka o kawowo-ziołowym profilu, która delikatnie...

SHORT TEST: Po Godzinach - Hoppy Pils

  Prolog: Browar Amber odwalił niezłą ‘manianę’, wypuszczając z początkiem października dwa typowo letnie napitki. Jednym z nich jest Po Godzinach - Hoppy Pils (11,3° Blg). O co kaman: Hoppy Pils, to w teorii pils, w którym pierwsze skrzypce ma grać chmielowość. W tym przypadku postawiono na Simcoe, Sybillę, Marynkę, Lubelski oraz Saaz. Wdzianko: Jasnożółte, klarowne. Piana umiarkowanie wysoka, średnio ziarnista, szybko się dziurawi. Kichawa mówi: Pachnie mi tu owocami (cytrusy, tropiki), kwiatami oraz chmielem. W oddali pobrzmiewa delikatna ziołowość, chlebek i akcenty słodowe. Całość jest bardzo rześka, zwiewna i przyjemna. Jadaczka mówi: Porządnie nachmielone piwo z cytrusami (limonka, grejpfrut, pomelo) i garścią tropikalnych owoców. W tle delikatna słodowość, chmiel, trawa, a na finiszu pokaźna goryczka, acz krótka, szlachetna, ziołowo-albedowa. Bardzo przyjemne piwko, wytrawne i smukłe. Największe zdziwko: Goryczka – bardzo konkretna, ale nie zalegająca. Epilog: P...

OKO W OKO - Cieszyn Koźlak vs Bock z AleBrowaru

Słowo się rzekło. Ostatnio miałem spore problemy zdrowotne, wykluczające mnie z degustacji, ale w końcu wracam do żywych i biorę się za październikowe nowości, a są to koźlaki. Trochę poczytałem na ich temat i to chyba było nienajlepsze posunięcie, bo już przed zerwaniem kapsli wiem, że znacznie się one różnią. No, ale nie mam pod ręką innego kozła . Jak widzicie, dziś naprzeciw siebie staje Bock z AleBrowaru oraz Cieszyn Koźlak z Arcyksiążęcego Browaru Zamkowego Cieszyn. Oba piwa mają po 16°Blg i są tradycyjnymi przedstawicielami stylu bez dodatków. Pojawienie się ich wywołało duże poruszenie wśród piwnej gawiedzi, więc ludziska chcą takich piwek. Oczywiście mowa tu o świadomych piwoszach, a nie tych zaczynających dzień od słów „kierowniku dasz 2 złote?”. Cieszyn Koźlak Bursztynowe piwo pieni się dosyć średnio. Kołderka koloru ecru jest jednak bardzo drobna i puszysta. Opada powoli, choć bez wyraźnego lacingu. W smaku koźlakowa klasyka – przypieczona skórka chleba, melanoidyn...

Komes Podwójny Ciemny (2026)

Wyobraźcie sobie mojego pecha. Przez problemy zdrowotne przez dwa tygodnie nie mogłem robić degu, a tu tyle fajnych, jesiennych nowości się pojawiło. Do tego mam jeszcze sporo piw zaległych z lata. No, ale w końcu ruszyła maszyna… Komes Podwójny Ciemny ( recka ) był z nami już od dawna, ale po cichu zniknął na długie lata. W październiku pojawiła się jego reedycja. Dalej jest to belgijski Dubbel , tyle że bardziej dopracowany. Zmieniono trochę recepturę (m.in. ekstrakt wzrósł z 15° do 16°), ale też samo refermentowanie w butelce, dzięki czemu mamy otrzymać produkt najbardziej zbliżony do belgijskich piw klasztornych. No to zobaczmy co z tego wyszło.   Brązowo-miedziane piwo cudnie mieni się pod światło rubinowymi refleksami. Piana (barwy ecru ) jest średnio ziarnista i opada dość szybko z wyraźnie słyszalnym sykiem. Nie jest to słodki napitek, a zdecydowanie bardziej wytrawny, nawet lekko kwaskowy na finiszu. Mamy tu nuty skórki chleba, tostów, opiekanych słodów i czerwonych ow...

Chmielokrata Krush od Piwne Podziemie

Nakupiłem se ipek z wrześniowej oferty Lidla, no to trzeba to pospijać przed zimą. Jedną z nich jest Chmielokrata Krush. Tak dla przypomnienia – Chmielokrata, to cała seria piw typu single hop . W tym przypadku chodzi o amerykański nowy chmiel Krush, który zadebiutował w 2024 roku. Oprócz niego w składzie mamy tu jeszcze terpeny chmielowe Abstrax Quantum Krush. Tak po naszemu, to jakieś olejki uzyskane z chmielu. Nie jestem pewien dokładnie jaki rodzaj ipki tu mam, ale chyba NEIPA. Sugeruje to zasyp w postaci słodu owsianego, słodu pszenicznego, płatków owsianych i pszennych.    W rzeczy samej jest to NEIPA, totalnie mętna o blado złocistym odcieniu. Pieni się wyśmienicie, a biała pierzynka jest drobna, zwarta i jeszcze bardziej trwała, niż Golf drugiej generacji. W smaku jest soczyście i mega owocowo – czai się tu papaja, kaki, mango, brzoskwinia, ananas i morela. Drugi akord to popis cytrusów, łodygowego chmielu oraz łagodnej żywicy. Tło wypełniają akcenty pszenicy, sł...

Bawarczyk - Marcowe z dodatkami

Jak na browar restauracyjny, to Browar Śląsk Koszęcin, nieźle sypie nowościami. Niedawno była przecież Ciga Szfajsera , a teraz mamy Bawarczyka (14° Blg). Oba trunki to collaby z Browarem Welders. Wędzony koźlak był warzony w Koszęcinie, a marcowe w Jemielnicy na Opolszczyźnie. Jak widać obie ekipy się bardzo polubiły. Bawarczyk to jednak nie takie zwykłe marcowe, jak mogłoby się wydawać. Mamy tu dodatek płatków dębowych macerowanych w śliwowicy oraz dodatek powideł śliwkowych! Przyznam szczerze, że kopara mi opadła, bo nie kojarzę dotąd żadnego piwa z takim wsadem. Owszem, były śliwki i sok ze śliwek, ale powidła? BTW – ciekawe, czy poszły na leżak, czy już na fermentację?   Bursztynowe, lekko zamglone piwo nalewa się z okazałą, drobną i zwartą pianą. Rzeczona pierzynka jest trwała i lekko osadza się na szkle. Trunek jest bardzo przyjemnie zbalansowany – trochę słodkawy, ale tylko trochę. Dominuje w nim opiekana słodowość wyraźnie podszyta karmelem, orzechami oraz toffi. Na d...

OKO W OKO - Raciborskie Rżnięte vs Kozel Řezaný

Czy są tu jacyś fani piw rżniętych? Zapewne tak, a czy ja do nich należę, być może przekonam się na końcu tego wpisu. Czym jest piwo rżnięte/ řezané ? W największym uproszczeniu, to półciemny lager wywodzący się z Czech. Oryginalnie powstaje, dzięki nalaniu do kufla połowy jasnego i połowy ciemnego piwa. Niektóre browary już robią to za nas i możemy kupić gotowy napitek w butelce, czy puszce. Raciborskie Rżnięte powstało w 2013 roku, natomiast Kozel Řezaný, to tegoroczna nowość. Warzony jest przez Kompanię Piwowarską w naszym kraju, ale „pepiczki” też produkują piwo o identycznej nazwie. Stąd wielu ludzi myli te dwa trunki, aczkolwiek one na pewno nie smakują tak samo. Ps. Spójrzcie na daty ważności tych piw. To jest zupełny przypadek. Chyba puszcze „lotka”. Raciborskie Rżnięte Bursztynowo-miedziane piwo nalało się z dość niską pianą barwy beżowej. Rzeczona kołderka jest średnio ziarnista i szybko opada do cienkiej obwódki. Napitek jest wyraźnie słodkawy z wyraźnymi nutami pr...

SHORT TEST: Special Export z Browaru Głubczyce

  Prolog: Piłem to piwo już kilka razy. Początkowo miałem nie wrzucać recki, ale jest ono na tyle dobre, że uznałem, iż po prostu wam się ta wiedza należy, jak psu buda. O co kaman: Special Export to lager na polskich chmielach. Niestety (jak to często bywa) nie wiemy o jakie chmiele chodzi. Na *uj robić z tego tajemnicę? Wdzianko: Złote (nie blade) i klarowne. Piana obfita, średnio pęcherzykowa, umiarkowanie trwała. Zostawia widoczny lacing na szkle. Kichawa mówi: Przyjemny słodowy aromat z akcentami zboża i świeżego chleba. W oddali majaczą biszkopty, kwiaty oraz trawiasty chmiel. Jadaczka mówi: Słodowe piwo o profilu jasnego pieczywa i herbatników. W tle lekkie nuty chmielu, trawy oraz ziaren zbóż. Goryczka jest raczej niska, ale obecna. Całość posiada nieco oldskulowy (piwniczno-ziemisty) sznyt. Mi to pasuje. Największe zdziwko: Ani grama żelaza. Toż to szok. Epilog: Jest to całkiem wyraziste i dość pełne w smaku piwko. Na balans i goryczkę też nie można narzekać....

Cieszyn Marcowe

Nie. Piwo Marcowe nie pije się w marcu. W marcu się je warzy, a pije jesienią. To znaczy historycznie tak było, bo teraz to wiadomo, że można robić, jak się komu podoba. Jednak jak widać, większość browarów się tego trzyma. Nie bez powodu z początkiem października pojawia się sklepach Marcowe z Arcyksiążęcego Browaru Zamkowego Cieszyn. To piwo to zeszłoroczna nowość, ale teraz wjechała druga warka (tak sądzę). Ja nigdy nie byłem fanem Marcowego, bo dla mnie to po prostu jest nudny styl, w którym mało się dzieje. Oczywiście trochę więcej, niż w jasnym lagerze, ale to wciąż nuda. Nie mniej jednak, skusiłem się na trunek z ABZC, głównie ze względu na tą przepiękną etykietę.    Marcowe pieni się raczej umiarkowanie, ale ta miedziana barwa jest naprawdę śliczna (widoczna dopiero pod światło). Smak to oczywiście typowo słodowe klimaty, ale jakże szlachetne. Jest przypieczona skórka chleba, lekko opiekany słód, herbatniki, spód od ciasta oraz delikatny karmel. W tle mamy odrobinę...

Książęce Jesienny Bock

Bardzo się cieszę, że Kompania Piwowarska w końcu uwarzyła koźlaka. W dodatku wypuściła go nader prawilnie, czyli jesienią. Troszkę natomiast szkoda, że ekstrakt zatrzymał się tu na 15,5° Blg (koźlaki są od 16°), aczkolwiek Browar Amber udowadnia, że znakomity koziołek może mieć i 15 baliingów. Druga sprawa – nigdzie nie ma o tym piwie wzmianki. Socjale oraz strona KP milczą, jak grób. Nie ma też żadnych reklam, czy plakatów na mieście. Nowość o której nikt nie wie, dopóki nie spotka w sklepie. Bardziej jednak martwi mnie skład, który jest dosyć kontrowersyjny, jak na ten styl piwa. Mamy tu np. syrop glukozowy, jęczmień niesłodowany, ekstrakty słodowe oraz cukier. Ja się pytam, po co? Znaczy się, wiem po co – oszczędności, ale bez jaj! Przecież takie piwo bez problemów można zrobić na samych słodach. Niech nawet kosztuje złotówkę więcej, ale to na serio by dużo lepiej wyglądało, a na pewno też i lepiej smakowało. Taki skład, to niech walą do dwusetnego wariantu smakowego Lecha, a nie ...

OKO W OKO - Ciga Szfajsera vs Alba Capra

Jesienna aura już na dobre wkradła się do naszego kraju, zatem to najwyższy czas, by zacząć „korespondować” z bardziej mocnymi i bardziej ciemnymi trunkami. Jako przykład podam koźlaki. Tak się składa, że będąc we wrześniu na Częstochowskim Festiwalu piwa, mogłem zaopatrzyć się w dwa tego typu napitki (konkretnie Rauch Weizenbocki ). Bardzo lubię koźlaki. Koźlaki pszeniczne lubię podwójnie, a wędzone koźlaki pszeniczne, to po prostu blow my mind. Dziś do boju staje Ciga Szfajsera (16° Blg) jako colab Browaru Śląsk Koszęcin i Browaru Welders oraz Alba Capra (18° Blg) z Browaru Turek. Chyba muszę pobawić się w translatora, bo może nie każdy ogarnia (ja też nie ogarniałem). Ciga Szfajsera to w gwarze śląskiej koza spawacza, a Alba Capra to po łacińsku biały kozioł. Tylko kurde pytanie – dlaczego na etykiecie jest brązowy kozioł? Ciga Szfajsera Konkretnie mętne piwo nosi bursztynowo-miedzianą barwę. Piana koloru ecru nie jest zbyt wysoka, acz drobna i puszysta. Opada w średnim tempi...

SHORT TEST: Szwagrowe z Browaru Lubrow

    Prolog: Na fali olbrzymiej popularności Trybunału ’90 powstało kilka naśladownictw tego procederu. Wydaje się, że jednym z nich jest Szwagrowe (12,5° Blg) z Browaru Lubrow. Tym razem nie będzie jednak wpisu „Oko w Oko”, bo to już byłoby przegięcie. O co kaman: Szwagrowe Jasne Pełne, jak twierdzi sam producent „smakuje jak dawniej – bez udawania, bez kombinowania”. No to zobaczmy „z czym to się je”. Wdzianko: Zacne. To solidnie mętne piwo, ciemnozłote. Piana olbrzymia, ale drobna i zbita. Opada jeszcze wolniej, niż rośnie moje wynagrodzenie. Kichawa mówi: Mam tu świeży i w miarę intensywny aromat słodu, chleba oraz chmielu. W oddali majaczy delikatna kwiatowość i subtelna cytrusowa landrynka. Nut „oldskulowych” nie wyczuwam, choć piwo pachnie naprawdę dobrze. Jadaczka mówi: Dominuje słód o zbożowym charakterze. Do tego dochodzi białe pieczywo, chmiel, zioła i delikatna ziemistość. Goryczka jest średnio mocna, ziołowo-tytoniowa, lekko mineralna, minimalnie zalegając...

OKO W OKO - Krem vs Evocation

Natrafiłem na kilka opinii, jakoby piwa Krem i Evocation były zajebiście gładkie. Jedne z najbardziej gładkich ever , a na pewno w tym roku. No to ja mówię – sprawdzam! Oczywiście jedno to APA, a drugie IPA, więc ciało nie będzie takie same, ale mi głównie chodzi o samą gładkość tych piw. Krem z Browaru Cztery Ściany pojawił się w lutym tego roku, zatem już dość dawno. Mamy tu 13° Blg oraz chmiel Motueka, Idaho 7, Sabro oraz Mosaic. W składzie m.in. słód pszeniczny, owsiany, płatki owsiane oraz laktoza. Evocation z Browaru Monsters to lipcowa nowość, która ma 16° Blg oraz chmiele: Riwaka, Nelson Sauvin, Superdelic, Nectaron i Dolcita. Do kotła poszedł słód owsiany, płatki owsiane, płatki orkiszowe oraz laktoza. Krem Piwo nosi – jak ja to nazywam – złocisto-mleczną barwę, a pieni się bardzo przeciętnie. Piana jest jednak bardzo drobna i zbita. Opada w umiarkowanym tempie. Piję. Na pierwszym planie mamy wyraźną słodowość w typie biszkoptu, bułki maślanej i bagietki pszennej. Dale...

Kotwica - porter bałtycki

Na naszym krajowym podwórku są dwa portery bałtyckie o nazwie Kotwica. Jeden z Przetwórni Chmielu, a drugi z Browaru Śląsk Koszęcin. Dzisiaj zajmę się tym drugim. Rzeczone piwo zakupiłem podczas krótkiej wizyty bezpośrednio w browarze (pacnij tutaj ). Przeczekałem pół roku, co by się jeszcze ułożyło i wygładziło. Trunek ma 19 ballingów , więc to „waga lekka” wśród porterów bałtyckich. W składzie mamy jednak słód żytni i owsiany, więc ciała i gładkości nie powinno tutaj brakować. Dla formalności napiszę jeszcze, że to porter bez żadnych dodatków. Klasyka, poza wspomnianymi słodami rzecz jasna.   Totalnie czarne piwo pieni się bardzo słabo. Kołderka barwy cappuccino jest niska, acz drobna. Chwila moment i już jej nie ma. No jest aksamit na języku, ale jednak czuć, że nie ma tu dużego ekstraktu. Dominują ciemne słody, wespół z czekoladą deserową i owocami. Co dziwne, nie są to suszone owoce, a bardziej coś w stylu świeżych fig, śliwek, czy daktyli. Takie kompotowe trochę to piwo i...

OKO W OKO - Duck's Revenge vs Super Bad Intensions

Kilka dni temu było West Coast IPA na polskich chmielach ( Nie Jestem Robotem ), a dziś kolejne WCIPA, tyle że na „amerykańcach”. Cóż miałem począć? Mam dwa nowe „łest kołsty” o podobnych parametrach. Tu, aż się prosi o pojedynek z serii Oko w Oko. Duck’s Revenge (skont oni biorom te nazwy?) z Browaru Stu Mostów, to sierpniowa nowość na chmielach Mosaic i Chinook o ekstrakcie 15° Plato. Super Bad Intensions (14° Plato), to oczywiście urodzinowe piwo Funky Fluid na chmielach Nectaron, Citra, Mosaic i Simcoe. FF świętuje swoje ósme urodziny jakimś tysiącem piw, więc tu ciężko nadążyć. A to w ogóle, to jest to podkręcona wersja piwa Bad Intensions. Tamto miało określenie „ultra hoppy”, tutaj mamy dopisek „super hoppy”. Ciekawe, co wymyślą za rok. „Cosmos hoppy”? Duck’s Revenge Piwo jest typowo złociste i praktycznie klarowne. Pieni się umiarkowanie. Biała piana jest nader drobna i zbita. Opada długo i niespiesznie. Zemsta Kaczki smakuje nader wytrawnie, owocowo i bardzo świeżo. M...

Nie Jestem Robotem (Polish WC IPA)

Można przez dwa miesiące nie pić żadnej ipki ? Okazuje się, że można. Blog nie kłamie. Ostatnie „aj-pi-jej” było opublikowane 22 lipca. Poza blogiem też nie było pite. Serio. Nie Jestem Robotem to sierpniowa nowość z Browaru Zakładowego. Mamy tu Polish West Coast IPA. Niestety z opakowania nie dowiemy się o jakie chmiele chodzi. Wy tak na poważnie? Cytując klasyka: „czy wy nas macie za idiotów”? A jaki to kurna problem napisać tych parę słów więcej? Jak zawsze szkaluję takie procedery. Na szczęście trochę poszperałem i znalazłem te chmiele – Magnat, Oktawia, Sybilla, Zula, Lubelski, Cascade PL.    Herbaciano-miodowe piwo zaskoczyło mnie swoim kolorem. Piana jest niewysoka, ale dosyć drobna. Niestety jej żywot szybko dobiegł końca. Smak jest w dużej mierze cytrusowy z zielonym grejpfrutem na czele, ale nie brakuje też limonki, czy albedo z cytryny. Dalej mamy dość wyraźną żywicę oraz słód – biszkoptowy oraz nieco chlebowy. W tle baraszkują sobie delikatne zioła, iglaki o...

Pinta Classics - Saison

Serii Pinta Classics nikomu nie muszę przedstawiać. Tych piw było już pierdyliard , choć na blogu raptem jedno! Szejm Piotrek, szejm . No, ale właśnie trafiło drugie, więc jest progres, co nie? :> Pinta Classics Saison, to sierpniowa nowość. Co to za styl, to też pewnie już wiecie, a jak nie to wujek gugl, a nie czekaj – teraz jest ejaj . W każdym razie, ja nie będę tu strzępił klawiatury, bo od czegoś są te internety. Zobaczmy jak Pinta poradziła sobie z tym tematem. BTW, piwko ma równo 12 ballingów .    Saison od Pinty pieni się jak zły. Olbrzymia czapa białej piany jest średnio ziarnista, ale dosyć trwała i generuje zajebisty lacing. Piwo posiada ładny, złocisty kolor. Smak to mieszanina słodu, białego pieczywa, chmielu i żółtych owoców. Gdzieś w oddali majaczą delikatne przyprawy (głównie pieprz i goździk) oraz świeże liście tytoniu. Finisz sprawia minimalnie kwaskowe wrażenie. Ziemista goryczka jest średnia w kierunku niskiej. Dobre to jest, choć daleki jestem ...

OKO W OKO - Tyskie Pils vs Tyskie Chmielowe

W niedługim odstępie czasu pojawiły się na horyzoncie dwa nowe Tyskacze - jeden w Dino, drugi w Lidlu. Przypadek? Na pewno nie, ale na wszelki wypadek postanowiłem sprawdzić, czy te piwa się w ogóle różnią (farbowanych lisów u nas nie brakuje). Nie wiem, czy wiecie, ale do tej pory było już Tyskie Pilzne oraz Tyskie Pilzner . No to teraz czas na Tyskie Pils. Zobaczcie jacy kreatywni ludzie pracują w tej Kompani Piwowarskiej. Obstawiam, że za kilka lat możemy spodziewać się piwa Tyskie Pilsner, albo Pilsener. Serio. Obydwa piwa mają bardzo podobny woltaż, zostały uwarzone w Tychach, a różnica wieku to tylko dwa tygodnie. Tyskie Pils jest all malt . Chmielowe zawiera dodatkowo jęczmień, a także olejek chmielowy, który zapewne budzi kontrowersje, ale niektórzy rzemieślnicy też z niego korzystają, więc spokojna wasza rozczochrana. Jedziemy z tym koksem! Tyskie Pils Złocisty napitek nalał się z dość pokaźną pianą – drobną, zwartą i puszystą. Jej trwałość jest zadowalająca. W smaku...

SHORT TEST: Amber Export

Prolog: Lato powoli odchodzi do lamusa, a ja bardzo chciałem spróbować tego piwa jeszcze, póki jest w miarę ciepło. Jak widać dałem radę (prawie). O co kaman: Amber Export pojawił się w połowie 2023 roku. Najpierw w bączkach 0,33L, a potem w małych puszkach. Od niedawna jest też dostępny w półlitrowej zielonej flaszce. To po prostu zwykły jasny lager. Nawet nie wiadomo na jakich chmielach. Wdzianko: Złote, klarowne z umiarkowaną i drobną pianą o białym kolorze. Kichawa mówi: Piwo pachnie świeżo, „zielono” i nader rześko. Dominuje chmiel, świeżo ścięta trawa i zielone liście tytoniu. W tle jawi się delikatna, chlebowa słodowość oraz jakiś owoc – chyba zielone jabłko z cytrusem. Jadaczka mówi: Proste piwo o słodowo-chmielowym profilu. Jest jeszcze białe pieczywo, trawa oraz minimalna piwniczność na finiszu. Goryczka niewysoka, ale przyjemna. Szału ni ma, ale źle też nie jest. Największe zdziwko: W sumie żadne. Piwo jest niemalże takie, jakie je sobie wyobrażałem. Epilog: Zapa...

OKO W OKO - Molto Bene vs Italian Pils

Jestem w posiadaniu dwóch włoskich pilsów i nie zawaham się ich użyć. Zwłaszcza, że to napitki od dwóch najstarszych polskich rzemieślników. To będzie pojedynek gigantów! Italian Pils to nieco sztuczny twór, który chyba nie jest uznawany przez BJCP, aczkolwiek część piwnego świata traktuje go jako oddzielny styl. Narodził się oczywiście na Półwyspie Apenińskim w latach 90-tych ubiegłego wieku (jak to dziwnie brzmi, co nie?). W teorii smakuje to, jak niemiecki pils ze sporą goryczką, ale nachmielony jest bardziej owocowymi odmianami chmielu, najczęściej słoweńskimi i/lub niemieckimi. Często jest też chmielony na zimno, by dodać mu jeszcze większej rześkości. Motlo Bene (12° Blg) został nachmielony Perle, Spalter Select i chmielem Saphir. Do piwa z AleBrowaru (11,6° Blg) dodano zaś odmianę Styrian Wolf, Styrian Dragon i Tettnanger. Molto Bene Piwo jest klarowne i jasnozłote. Biała piana rośnie do umiarkowanych rozmiarów. Jest dość drobna i puszysta. Opada niestety trochę zbyt sz...