ŻYWIEC APA

ALK.5,4%. Być może się mylę, ale prawdopodobnie Żywiec APA jest najbardziej pożądanym i wyczekiwanym koncerniakiem ostatniego ćwierćwiecza (nie licząc Grand Championów). Oczywiście pożądanym przez piwnych pasjonatów, niekiedy nazywanych beer geekami, bo podejrzewam, że wielbiciele ‘jasnych pełnych’ za dwa z groszami mają APA z Żywca głęboko w d....

O piwie zrobiło się bardzo głośno na długo przed tym, nim trafiło do butelek. Otóż wicelider rynku Grupa Żywiec nie chcąc od razu rzucać się na głęboką wodę, wpierw wysłała testowe partie nowego piwa w beczkach do kilku/kilkunastu wybranych pubów w całej Polsce. Oczywiście w dobie dzisiejszej techniki i przepływu informacji nie udało się utrzymać tego faktu w tajemnicy. Od razu znaleźli się zwolennicy tego konceptu, ale nie brakowało też przeciwników, którzy zhejtowali piwo, zanim jeszcze zdążyli się go napić!

Dzisiaj wiadomo już, że testy wypadły pomyślnie, bowiem od paru dni nowa wersja Żywca została zakapslowana i wysłana w świat, czyli w Polskę. Tym samym GŻ jest pierwszym polskim koncernem, świadomie wkraczającym na wąską ścieżkę piwnej rewolucji, która trwa u nas już od jakichś 2-3 lat. Pierwszymi jaskółkami zwiastującymi ten fakt był Bock, Białe i Marcowe, jednak dopiero użycie nowofalowych chmieli można uznać za kamień milowy w powolnej zmianie strategii i podejścia do klienta całej Grupy Żywiec. 

Żywiec APA to oczywiście American Pale Ale, czyli jasne piwo górnej fermentacji, chmielone odmianami amerykańskich chmieli – Chinook, Citra, Amarillo, Magnum oraz Centennial.

Rzeczone piwo posiada ładny, ciemno złocisty kolor i jest lekko mętne, o czym producent nie omieszkał nas poinformować. Grubo ziarnista piana tworzy wysoki, biały kożuch, który dość długo utrzymuje się przy życiu. Na szkle można podziwiać średnio obfite, acz wyraźne zacieki. Całość sprawia całkiem sympatyczne wrażenie.

Zapach to w miarę udane połączenie chlebowego słodu z amerykańskimi chmielami w postaci dużej dawki cytrusów, lekkiej żywicy oraz odrobiny iglaków. W tle obecne są także średnio intensywne nuty owoców tropikalnych, głównie mango i liczi. Niby wszystko jest tu na miejscu, jednak nie ma tego efektu „wow”, a całość jest chyba odrobinę za bardzo stonowana. Mimo wszystko zapach jest ładny, ale tak jak mówię – pozbawiony pazura.

W smaku dzieje się bardzo podobnie. Rządzą wyraziste cytrusy, chmiel, zioła i umiarkowana żywica. Nieco z boku mamy biszkopty, mango, sosnę oraz wyraźne akcenty słodowe, które jednak są tak mdłe, że zabierają sporo przyjemności z picia. Na finiszu średnio mocna (jak na koncernowe warunki bardzo mocna) chmielowo-ziołowa goryczka, która co prawda nie zalega, jednak jest lekko przytępawa.

Piwo jest średnio treściwe, półpełne w smaku. Chwilami staje się nieco zbyt wodniste i puste, aczkolwiek nie ma problemów z jego opróżnieniem. Pijalność z pewnością byłaby znacznie większa, gdyby nie ta mdła słodowość i lekko tępa goryczka. Nie będę ukrywał, że piwu wyraźnie brakuje rześkości i świeżości, szczególnie w smaku. Gdyby poprawić ten aspekt, byłby to bardzo smaczny, wręcz znakomity trunek.

Nie mniej jednak cieszę się z tego piwa, jak dzieciak z lizaka. Mimo pewnych niedoskonałości, nie mam żadnych problemów z uznaniem go za APA, a to już coś. Poza tym jestem pewien, że jest to najbardziej dostępna i najtańsza (mimo, że nie kosztuje oczekiwanych 3 i pół złotych) polska APA na rynku.

OCENA: 6/10

CENA: 5.31ZŁ (Auchan)

GRUPA ŻYWIEC