PORTER ZE SZWESTKĄ JUBILEUSZOWY z CIESZYNA

Jest! Mamy to! Wielki finał „Tygodnia z Porterem Bałtyckim”, czyli Baltic Porter Day 2017. To właśnie dzisiaj koniecznie musisz napić się jakiegoś porteru. Inaczej nie możesz nazywać się piwoszem. Nie możesz nawet nazywać siebie Polakiem. Polska porterem bałtyckim stoi! Hip hip, hurra! :D

Kocham portery bałtyckie. Piję je regularnie i często. Nawet latem. Takie święto to dla mnie prawdziwy raj. Dzisiaj na pewno opróżnię kilka butelek na wieczornej posiadówce z kumplami. Świętowanie jednak zaczynam już teraz i to z grubej rury. Cały tydzień raczyłem się polskimi porterami, ale na dzień dzisiejszy przygotowałem cholernie wyjątkowe piwo. Jedno z najdroższych polskich piw, o ile nie najdroższe w dniu swojej premiery. Nie, nie jest to słynne ostatnio Imperium Srunum. To Porter ze Szwestką Jubileuszowy z Browaru Zamkowego Cieszyn. Piwo miało swoją premierę we wrześniu ubiegłego roku na Brackiej Jesieni. Byłem tam i tak się składa, że jako bloger piwny miałem do niego w zasadzie nielimitowany dostęp! (raz w życiu się blogerowi poszczęściło). Zarówno z butelki, jak i z beczki. Nie powiem, trochę tego wypiłem i naprawdę nie rozumiem tego całego hejtu na temat tegoż piwa. Nie mówię tu o cenie, która faktycznie była przegięta, ale o samym trunku. Gro osób zarzucało mu w dniu premiery, że nie jest tak powalające jak powinno być. Że jakość nie adekwatna do ceny i tego typu rozkminy. Mi tam jednak smakowało i to jeszcze jak! A wydaje mi się, że na czym jak na czym, ale na porterach bałtyckim, to się trochę znam ;p Zobaczmy zatem, czy w warunkach domowych piwo też zrobi na mnie takie wrażenie.

No dobra, a cóż to jest za piwo? Trunek ten został uwarzony z okazji 170-lecia istnienia browaru w Cieszynie. Szacun. Do piwa została dodana suszona śliwka węgierka (po śląsku szwestka) i wióry z dębowej beczki po Whisky. Podwójny szacun. Ale to jeszcze nic. Prawdziwą petardą jest fakt, że specjał ów leżakował i dojrzewał w tanku przez – uwaga – 18 miesięcy!!! Szacun do końca życia! To niewątpliwie krajowy rekord w tym temacie. Pojawiły się już u nas piwa leżakowane pół roku, dziewięć miesięcy, czy nawet rok, no ale Panie półtora roku to dopiero jest wynik! Klękajcie narody. Sam z chęcią przyklęknę.

Piwo zostało wlane do pięknej butelki zamykanej modną krachlą i zapakowane do wielkiej tuby. Do środka upchano także firmowy pokal. Oczywiście cudnie to wszystko wygląda. Bardzo elegancko i wytwornie. Wszystko to sprawia, że cena idzie w górę, ale płacić za to 60-70 patyli, to i tak jest przegięcie. Płacenie za Imperium Srunum więcej niż 40zł to też jest przegięcie. To mówię ja – Amator Piwa!

Piwo po przelaniu prezentuje się równie ślicznie co w opakowaniu. Ze szkła spogląda na mnie totalnie czarna i nieprzejrzysta ciecz (coraz więcej porterów jest zupełnie czarne, co jest?). Na jej powierzchni uformowała się bujna, puszysta, mieszano ziarnista piana o pięknej beżowej barwie. Wery najs. Piana jest bardzo dzielna. Utrzymuje się okrutne długo, do tego generuje wyraźny i miły dla oka lacing Klasa sama w sobie.

Czas na pierwszy kontakt. Pierwszy łyczek, drugi, trzeci. Niesamowita gładkość, głębia smaku. Piwo jest dosyć gęste (ale nie jakoś strasznie), cholernie aksamitne i bardzo pełne w smaku. To się dopiero nazywa ułożenie! Wszystko pracuje tu jak w szwajcarskim zegarku. Rozlewa się po podniebieniu i niespiesznie spływa do brzuszka. Lekko palone słody, mleczna czekolada, drogie praliny, łagodna kawa i te śliweczki. Ach, pięknie czuć suszoną węgierkę. Coś niesamowitego. W tle baraszkują subtelne rodzynki, figi, a także nuty porto oraz sherry, dodające nieco winnego charakteru. Czy jest bardzo słodko? Nie sądzę. Słodycz jest umiarkowanie zaznaczona, choć samej goryczki też jest w sumie niewiele. Dębina i jej pochodne występują tutaj na bardzo minimalnym poziomie. Jakieś tam niuanse drewna majaczą na horyzoncie, ale jak nie wiesz czego szukać, to nawet tego nie zauważysz (wióry drewniane to jednak nie to samo, co leżakowanie w beczce). Mimo to piwo smakuje wybornie. Światowy level. Top10 polskich porterów bałtyckich.

Aromat niestety wydaje mi się nieco uboższy od wrażeń, jakie dostarczają nam kubki smakowe. Oczywiście wciąż jest bardzo dobrze, ale skłamałbym mówiąc, że bucha mi tutaj z pokala. Zapach natomiast wygrywa jeśli chodzi o różnorodność. Dominuje w nim mix czekoladowo-kakaowy z niewielką domieszką prażonych słodów. Dalej mamy akcenty lukrecji i posłodzonej kawy ze śmietanką. Tuż za nimi podążają suszone owoce, oczywiście z dominantą śliwki węgierki. Niewątpliwym plusem są jednak dużo wyraźniejsze tony drewna. Pojawia się nawet lekkie muśnięcie wanilii, za co duże propsy :) W tle można też odnaleźć cukier kandyzowany, lekki karmel oraz nieznaczne, ale jednak nutki szlachetnych win, o których wcześniej wspominałem. Naprawdę wporzo aromacik. Wielowątkowy i niespotykanie ułożony. Alkohol zupełnie nieobecny. Zapomniałem już, że mam przed sobą ponad 10 voltów.

No, naprawdę genialne piwo. Można by się czepiać do nikłego wpływu płatków dębowych (zwłaszcza w smaku), ale nawet mimo to piwo urywa co trzeba. Świetna pełnia, niesamowita gładkość, fajna treściwość oraz dobry balans. Dla niektórych będzie pewnie za słodko, ale nie dla mnie. Ja zawsze podkreślam, że porter bałtycki to nie RIS i musi być trochę słodkawy. Ważne żeby nie był ulepkowaty, co oczywiście w tym przypadku nie może mieć miejsca. Świetnie się to pije. Mam wrażenie, że to piwo ma co najwyżej 8%, a tu Panie 10,5! Pijalność tego napitku jest wprost nieziemska. Wielki plus także za doskonale ukryty alkohol. Czas zrobił tutaj swoje – piwo jest ułożone jak ta lala. Fenomenalna robota. No i ta śliweczka. Normalnie miodzio. Wyraźna i sakrucko przyjemna. To lubię! Takie piwka to ja poproszę codziennie. Na śniadanie i podwieczorek. No, ale oczywiście nie za taką cenę…

OCENA: 9/10

CENA: 59,90ZŁ (Tesco)

ALK. 10,5%

TERMIN WAŻNOŚCI: 24.08.2018

BROWAR ZAMKOWY CIESZYN