Przejdź do głównej zawartości

KOŃSKA DAWKA z PIWOTEKI




Naprawdę są w tym kraju piwa, które – jak by powiedział Ferdek Kiepski – się nawet fizjologom nie śniły. Lekarzom też nie, ani nawet architektom. Totalnie zakręcone, wręcz porąbane. Dzisiaj właśnie będzie o takim piwie. Trunku z Piwoteki, bo jak wiecie trwa u mnie właśnie „Tydzień z Browarem Piwoteka”, który przecież słynie z cudacznych dodatków w piwie.
Końska Dawka to Saison na amerykańcach i ze słodem pszenicznym w zasypie. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie jeden ekstremalny składnik, zupełnie nie kojarzony z piwem – chrzan! Horseradish we własnej osobie. Marek z Mateuszem nieźle pojechali po bandzie serwując nam taki wynalazek.
Cholernie byłem ciekawy tego piwa. Zachorowałem na nie odkąd tylko się o nim dowiedziałem. Piwo z chrzanem! Czaicie? W teorii zupełnie mi to nie pasuje. No nie podchodzi mi i już. Jedynym piwnych freakiem o równie odjechanym charakterze, który przychodzi mi tutaj do głowy jest chyba Orkiszowe z Czosnkiem od Kormorana. Tamto mi totalnie nie podeszło (mimo, że lubię czosnek), a jak będzie z tym cudakiem?


Noooo… zdecydowanie lepiej. Końska Dawka nie jest taka straszna jak ją sobie wyobrażałem. Zaraz wszystkiego się dowiecie, ale po kolei.
Piwo wygląda zwyczajnie. Ciemno złota barwa, lekka mętność i słaba piana. Fakt – piwko pieni się słabo. Piana tworzy się trudno. Jest grubo pęcherzykowa, brzydka i bardzo nietrwała. Opada w zastraszająco szybkim tempie. Szkoda gadać, lepiej od razu przejść do smaku.
Czy czuć chrzan? A jakże! Czuć bardzo wyraźnie, ale na pewno nie jakoś ekstremalnie. Końska rzodkiew raczej tutaj nie dominuje, nieźle dogadując się z resztą towarzyszy. Umiarkowanie wysycone piwo sprawia nieco piekące wrażenie, co na bank jest zasługą wiadomego składnika. Po przełknięciu prócz chrzanowych naleciałości pojawia się też fajna, lekka słodowość, może nawet odrobina jasnego pieczywa. W tle majaczą natomiast całkiem przyjemne chmielowe niuanse, podbite nieśmiałym akcentem kwaskowych cytrusów i innych owoców. Goryczka niemal niezauważalna. Na pewno nie ma tutaj tych deklarowanych 40 IBU. W sumie dość ciekawe piwo. Smakuje naprawdę nieźle i na pewno nie tak strasznie jak to sobie wyobrażałem.

A co z zapachem? Chrzan Panie. Dużo chrzanu. Przy odrobinie wyobraźni jak zamknę oczy, to mam wrażenie, że wsadziłem nochal do słoiczka z tartym chrzanem. Powaga. A co najciekawsze wcale nie jest to jakieś nieprzyjemne odczucie. Pod warunkiem oczywiście, że lubicie tą charakterystyczną przyprawę (można to nazwać przyprawą?). No dobra – piwo solidnie wali chrzanem. Dużo bardziej niźli w smaku, ale co dalej? Dalej jest już tylko subtelna słodowa nuta, ociupinka owoców cytrusowych i może jakaś namiastka chmielu. Takiego tradycyjnego. I to generalnie koniec tej niezbyt długiej listy. Cóż, nie pachnie to jakoś odrzucająco, ale nie sposób odnieść wrażenia, że chrzan solidnie przykrył tutaj piwo bazowe, czyli wspomniane „sezą”.
Dziwne piwo, ale zaskoczyło mnie nader pozytywnie. Pełnia jest tu odpowiednia do stylu, podobnie jak rześki charakter tegoż napitku. Końska Dawka wchodzi lekko i dość gładko. Smakuje świeżo i delikatnie kwaskowo. Balans może nie jest za specjalny, ale przecież wcale nie chodzi tutaj o goryczkę. Finisz jest długi, może nawet lekko wytrawny. No naprawdę da się to wypić. Nie trzeba się modlić nad kolejnym łyczkiem. Co prawda pijalność nie jest bardzo wielka, ale przecież to jest piwo z chrzanem, więc nie wymagajmy za wiele. Mi podeszło. Nawet smakowało, ale tylko jako piwna ciekawostka. Do picia na co dzień się jednak nie nadaje. Jeśli lubicie chrzan, to polecam spróbować, ale jeśli nie, to może lepiej sobie odpuścić.
Ps. żonka teraz powie, że się chrzanu nażarłem, a ja przecież tylko piwko wypiłem ;)
OCENA: 7/10
CENA: ok 9ZŁ
ALK. 5,5%
TERMIN WAŻNOŚCI: 01.03.2017
BROWAR PIWOTEKA

Komentarze

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

OKO W OKO - Perła Chmielowa vs Perła Export

  Było już porównanie Perły Chmielowej Pils w brązowej i zielonej butelce ( tutaj ), no więc w końcu przyszedł czas rozstrzygnąć, która Perełka jest lepsza – Chmielowa, czy Export. Obydwie z pewnością mają swoich zwolenników, jak i przeciwników. Ja raczej opowiadam się za tymi pierwszymi, choć z pewną rezerwą. A tak osobiście i prywatnie, to wolę Chmielową, ale w brązowej flaszce. Co ciekawe, Perła Export pojawiła się na blogu, jako jedna z pierwszych recenzji, a było to równo dziesięć lat temu… To, że są to te same piwa już na wstępie trzeba wykluczyć, bowiem woltaż aż nadto się różni. Producent w obydwu przypadkach nie podaje składu, więc nie wiemy tak naprawdę, jakie różnice są na papierze, ale za chwilę przekonam się, jakie będą w ocenie organoleptycznej. Perła Chmielowa Pils Ładne piwko, złociste, klarowne. Piana średnio obfita, dość rzadka i szybko się dziurawi. Kilka minut i już jej nie było. Lacingu brak. W smaku znajome nuty trawiastego chmielu, ziół oraz jasne...

TOP 10 POLSKICH PIW KONCERNOWYCH

Z racji moich zainteresowań, co jakiś czas ktoś mnie pyta, jakie jest moje ulubione piwo? Ja wówczas dyplomatycznie odpowiadam, że nie ma takiego piwa . Nie mam jednego ulubionego piwa, które darzyłbym największą estymą, szacunkiem i czcią, niczym muzułmanie Allaha. Powiem więcej: nie mam nawet jednego ulubionego browaru. I to z bardzo prostego powodu – na rynku jest tak dużo polskich świetnych, wręcz rewelacyjnych piw, że nie jestem w stanie wybrać jednego! Nie żartuję. Mimo widocznej rewolucji piwnej w naszym kraju, nadal zdecydowana większość konsumentów piwa, to niedoinformowani, zamknięci w sobie konserwatyści, którzy przez całe swoje życie pili co najwyżej 3-4 marki piwa. Oczywiście tymi piwami są ‘jasne pełne’ od „wielkiej trójcy” (KP, GŻ, CP), no może co niektórzy napili się raz, czy dwa porteru z Żywca. Z myślą o takich osobach   postanowiłem napisać mały przewodnik, odnośnie najlepszych piw koncernowych, które miałem okazję próbować. Dlaczego akurat rzuciłem s...

OKO W OKO - Łomża Jasne vs Łomża Pils

  W swojej blogerskiej karierze piłem już nie jedną Łomżę. W zasadzie to chyba wszystkie jakie były przez ten czas na rynku. Wiadomo, że jedne piwa znikają, a w ich miejsce pojawiają się inne i mam tu na myśli tylko w obrębie jednej marki. Tak więc tych Łomż/Łomżów trochę już na blogu było. Ostatnio wpadłem jednak na pomysł, aby porównać dwa chyba najbardziej popularne piwa z tej marki – Łomża Jasne i Łomża Pils . To pierwsze jest mi bardzo dobrze znane i lubiane. Można rzec, iż ostatnio regularnie zasila ono moje gardło. Jest piwem szeroko dostępnym, względnie niedrogim, dosyć smacznym i po prostu pijalnym. Łomża Pils natomiast pojawiła się na rynku jakieś dwa lata temu, a na blogu dostała taką samą notę, jak jej starsza siostra. Jednakże piłem to piwo łącznie może trzy razy. Złych wspomnień nie mam, więc uważam je za godnego rywala dzisiejszego „pojedynku”. Łomża Jasne Piwo ubrane jest w jasno złoty odcień o idealnej klarowności. Piana jest całkiem słusznych rozmiarów,...

V.I.P. MOCNE Z BIEDRONKI - RÓŻNICE MIĘDZY PUSZKĄ A BUTELKĄ

Ludzie ratunku! „Bieda-piwo” z biedry wkracza na salony! Kto nigdy w życiu nie pił V.I.P.a z Biedronki niech pierwszy rzuci we mnie kamieniem. Żadnych chętnych? Tak myślałem.  V.I.P. Mocne to piwo kultowe . Jest bezczelnie tanie, mocne (nieźle dmucha w kaszkiet) i można je kupić w każdym z tysięcy sklepów największej sieci handlowej w tym kraju. Stosunek ceny do procentów jest w V.I.P.ie tak korzystny, że wywołuje spazmy i inne orgazmy wśród głodnej alkoholu klienteli. Zna je każdy, a kto nie zna, ten musi poznać . Mi też kilka razy zdarzyło się mieć z nim kontakt. W czasach liceum człowiek nie miał zbyt wiele hajsu, więc musiał sobie jakoś radzić… Ale nie o tym miało być, nie o tym. Odkąd pamiętam na biedronkowej półce zawsze dumnie stały puszki z V.I.P.em. Jednak ku mojemu zdziwieniu jakiś czas temu obok puszek pojawiły się także butelki! Biorę jedną do łapy i czytam: „Wyprodukowano przez – Zakłady Piwowarskie Głubczyce S.A.”. O żesz w mordę – pomyślałem. Przecież p...

Po Godzinach - Vanilla Espresso Baltic Porter

Niedawno Browar Amber wywołał u ‘birgiczków’ niezłego banana na twarzy – wydał na świat dwa portery bałtyckie z różnymi dodatkami! Oczywiście ma to związek z Baltic Porter Day 2026, który odbędzie się już za tydzień, czyli 17 stycznia. Na pierwszy ogień idzie u mnie Po Godzinach Vanilla Espresso Baltic Porter. Do piwa tego dodano kawy Gwatemala Arabica (w formie espresso) oraz wanilii z Madagaskaru. Rzekłbym, że to dość częste dodatki do ‘bałtyków’. Znaczy się, nie są to żadne cuda na kiju, ale jeśli zrobi się to z głową, to może wyjść z tego całkiem nieoczywisty porter bałtycki. Piwo ma 21 ballingów – to tak gwoli formalności.    Trunek jest oczywiście zupełnie czarne. Piana ciemnobeżowa, dość wysoka, drobna i puszysta. Jednakże zbyt szybko się dziurawi, choć nie znika do zera. W smaku przywitała mnie niespodziewana krągłość, gładkość, kremowość. Z miejsca wiadomo, że to porter bałtycki – jest dużo czekolady, pralinek, ciemnych słodów i chleba razowego. Szybko do głosu d...

SHORT TEST: Dojlidy Classic powraca

  Prolog: Kompania Piwowarska wskrzesiła markę Dojlidy. To fakt, a nie żaden ponury żart. Nie znam dokładnie historii tej marki (Dojlidy to nie było tylko jedno piwo), ale Kompania Piwowarska szybko się jej pozbyła, gdy stała się właścicielem browaru w Białymstoku. O co kaman: Dojlidy Classic, to oczywiście „jasne pełne”. To nie jest identyczne piwo, jak było kiedyś. Jest po prostu „inspirowane oryginalną recepturą” i powraca w odświeżonej formie jako hołd dla wielowiekowego dziedzictwa marki. Znaczy się – gówno z tego będzie. Wdzianko: Ładne, głęboko złociste, nie takie blade, jak typowy koncerniak. Piana średnio ziarnista, nader obfita, umiarkowanie trwała. Kichawa mówi: Dosyć ładny, świeży, głównie chlebowy zapaszek. Do tego dochodzą jakieś ciastka, słód oraz subtelny chmiel w oddali. Całość pachnie rześko i naprawdę solidnie. Jadaczka mówi: Dużo słodu, herbatników, chlebka i zboża. Ciała to tu nie brakuje. W tle biszkopty oraz delikatna chmielowość. Goryczka jakaś tam...

OKO W OKO - Warka Classic vs Warka Złoty Pils

Zamarłem. Grupa Żywiec wypuściła pilsa! Ponoć prawdziwego pilsa, z goryczką i konkretną słodowością. Okazją jest pięćdziesięciolecie Browaru Warka. To najmłodszy i najnowocześniejszy browar w strukturach GŻ. Warka Złoty Pils się zowie ta nowość. Na razie do kupienia tylko w ‘biedrze’, ale później będzie wszędzie. Piwo ma 12,5° Blg i 5% alko. To bardzo dobre parametry, takie kraftowe wręcz. Nachmielono je Lubelskim, Marynką oraz Magnum. Do tego podano pełny skład! Czaicie to? Bo ja wciąż nie dowierzam. Oczywiście nie ma tu żadnych niesłodowanych dodatków. Można? Można. Żeby było trochę ciekawiej postanowiłem zestawić tą świeżynkę z Warką Classic, aby zobaczyć różnice. Lecimy z tym koksem.  Warka Classic Złociste piwo z obfitą, drobną i zwartą czapą białej piany, która opada w średnim tempie. Smak jest nieco wodnisty, typowo słodowy. Jest jakiś tam chlebek i trochę herbatników. Chmielu jak na lekarstwo. Goryczki dokładnie tyle samo. Nawet kot by więcej napłakał. No szału ni...

WIELKI TEST PIW NIEPASTERYZOWANYCH

Był wieczór. Była zima. Był luty i było zimno, ale nie było śniegu. Na kwadrat wjechało mi kilkoro znajomych z tortem, szampanem i „czymś mocniejszym”. Tak, dwa dni wcześniej miałem urodziny. Nie powiem które, bo i tak zabrakłoby Wam palców do liczenia. Podpowiem tylko, że „trójka” z przodu już jakiś czas temu wskoczyła ;) Przyjąłem gości z wielką uciechą, no ale przecież w gościach nie można siedzieć o suchym pysku. No to tak na rozgrzewkę żeśmy zrobili test – Wielki Test Piw Niepasteryzowanych! A co było dalej, to już pozostanie naszą słodką tajemnicą ;p Planowałem to już od bardzo dawna, ale Bóg mi świadkiem, naprawdę ciężko jest zebrać odpowiednią ekipę. Moja ekipa do Wielkich Testów oczywiście nie jest stała jak możecie zobaczyć po zdjęciach, ale można powiedzieć, że trzon „testerów” pozostaje raczej niezmienny. Cóż ciekawego jest w piwach niepasteryzowanych? W sumie to nic. Wydaje mi się, że boom na tego typu napitki już dawno minął. Obecnie chyba już mało kto daje się ...