GRYBOWSKIE PEREGRYNACJE CZĘŚĆ I

Takiego prezentu na Święta Wielkanocne od Browaru Grybów (przepraszam – od Browaru Pilsweiser) to się nie spodziewałem. Nie tak dawno temu dotarła do mnie zupełnie niespodziewana, dość sporych rozmiarów paczuszka wypełniona po brzegi dziesięcioma różnymi piwami z wyżej wymienionego przybytku. W sumie piw było dwanaście, ale dwa się powtarzały.

Co prawda grubo ponad pół roku temu podawałem (zatrudnionej przez Grybów) agencji pijarowskiej ŁubuDubu (nazwa w dechę!) swój adres w celu jak to określono „otrzymywania piwnej korespondencji”, ale myślałem, że temat już dawno odszedł do lamusa.

Tak, czy siak – dzięki wielkie. Nie żebym był jakimś fanem browaru z Grybowa, ale wiadomo, że każdy człek na tym padole lubi dostawać gifty, więc chcąc, nie chcąc cieszę się.

Warto w tym miejscu nadmienić, że w ostatnim czasie Browar Pilsweiser w końcu (po 9 latach) wyszedł na prostą i osiągnął zysk netto, poza tym zmienił nieco swój image, zatrudnił ŁubuDubu (!!!) i coraz śmielej zaczyna robić wokół siebie szum, o czym świadczą chociażby relacje z piwnymi blogerami.

„W 2014 r. Browar Pilsweiser przeprowadził proces całościowego rebrandingu. Złożyły się na niego m.in. nowy całościowy system identyfikacji wizualnej browaru, nowe logotypy, zmiana i ujednolicenie nazw poszczególnych piw i ich etykiet, wprowadzenie jednej marki parasolowej PILSWEIZER, oraz stworzenie kilku głównych linii produktowych, wyróżnionych dodatkowo kolorystyką butelek. Uruchomiona została także nowa strona korporacyjna browaru: www.pilsweiser.com”.

Powiem tak – w całym swoim dotychczasowym życiu tylko trzy razy piłem wyroby tego browaru, w tym walnąłem jedną „reckę” na bloga (Wujek Sam AIPA). Mając na uwadze powszechnie panującą opinię o produktach tego małopolskiego producenta, był to wybór jak najbardziej świadomy i przemyślany. Cóż mam jednak począć, gdy trunki wraz ze świątecznymi życzeniami podsyła mi sam współwłaściciel browaru, Dyrektor Marketingu, Członek Zarządu – Andrej Chovanec?

Pierwsze na co należy zwrócić uwagę w całej tej sprawie, to duża odwaga Pana Andreja i całej ekipy browaru. Wiem, że paczki zostały rozesłane do wielu piwnych ‘blogierów’, a znając cięty język, zgryźliwość i prostolinijność niektórych z nich, myślę że mogą posypać się sowite gromy odnośnie zawartości rzeczonych podarków (bloger to cwana bestia i na da się go wziąć na litość).

Nie jest tajemnicą, że oprócz Wujka Sama, który de facto jest już historią, Browar Grybów z piwną rewolucją i nowofalowym piwowarstwem w zasadzie nie ma nic wspólnego.

W moim zawiniątku znalazło się prawie, że całe obecne portfolio tego producenta, z czego poszczególne piwa już na pierwszy rzut oka wydawały się do siebie bardzo podobne. Postanowiłem więc to sprawdzić.

Pilsweizer Grybów to klasyczne jasne piwo dolnej fermentacji, niczym nie wyróżniające się na tle innych trunków tego kalibru. Ładny złocisty i klarowny kolor, niezbyt oszałamiająca piana o białej barwie, średniej ziarnistości i szybkim tempie opadania.

W aromacie prym wiedzie dość przyjemna nuta słodowa oraz słodkie biszkopty, wspomagane przez cienie ulotnego chmielu i trawy. W tle egzystuje stonowana zbożowość oraz niuanse chlebowe. Jestem miło zaskoczony intensywnością doznań zapachowych, jak i poziomem ich zróżnicowania.

W smaku piwo jest nieco wodniste, typowo słodowe i słodkie. Jego lekka i prosta konstrukcja jest na wskroś jednowymiarowa, i to nawet pomimo dość licznych niuansów chlebowych. Tłem płynie bardzo delikatny mokry karton, a finisz zakończony jest szczątkową goryczką, która w sumie nic tutaj nie wnosi.

Całość jest półpełna w smaku i w miarę treściwa, dzięki dużej dawce słodkawego słodu. Pijalność natomiast jest całkiem niezła – bez problemu można wypić do samego końca.

ALK.5,7%, 12° Blg, pasteryzowane, filtrowane

OCENA: 6/10

CENA: paczka od producenta

                                                       TERMIN WAŻNOŚCI: 15.06.2015

Od początku wietrzyłem spisek w kwestii piwa Pilsweizer Exclusive – identyczne parametry i kolor co Pilsweizer Grybów nie mogły być tylko zwykłym zbiegiem okoliczności. Mimo, że piwo to pochodzi z serii ekskluzywnej i jest wlane do białej butelki, to smakuje identycznie jak trunek powyżej!

Exclusive jest piwem dość mętnym, więc zakładam, że jest niefiltrowane, choć oficjalnie nie ma na ten temat żadnej informacji. Drugim czynnikiem, który je nieco dywersyfikuje od P.Grybów jest wyraźne utlenienie – mokry karton dużo bardziej daje tu się we znaki, poza tym pojawiają się też intensywne nuty miodowe. Reszta niuansów zapachowych pozostaje bez zmian. Różnice w aromacie zapewne wynikają z tego, że oba piwa pochodzą z różnych warek (jak wiadomo warka warce nie równa) i to drugie akurat było bardziej utlenione.

Fakt – piwo ma wadę, ale akurat utlenienie (zależy jeszcze jakie) zazwyczaj jest tego typu wadą, która mi nie przeszkadza zbytnio w opróżnieniu kufla.

ALK.5,7%, 12° Blg, pasteryzowane

OCENA: 5/10

CENA: paczka od producenta

                                                       TERMIN WAŻNOŚCI: 20.10.2015

Pilsweizer Svejkove to niefiltrowany strong lager, który cechuje się wyraźną mętnością oraz złotawym kolorem. Tuż po przelaniu piwo okryło się średnio wysoką kołderką białej i drobno ziarnistej piany, która zaczęła bardzo szybko opadać. Kilka minut i ślad zupełnie po niej zaginął. O jakimkolwiek lacingu można było tylko pomarzyć.

Średnio intensywny aromat w zasadzie nie ma nam nic do zaoferowania oprócz wyraźnych cech słodowych, delikatnych nut chlebowych, zbożowych i bardzo słabych niuansów chmielowych w tle. Co jakiś czas pałętał się tutaj także delikatny mokry karton. Całość w sumie nie jest najgorsza, ale uczciwie trzeba też powiedzieć, że chwilami zapach wydawał mi się nieco stęchły i zleżały.

W smaku Svejkowe jest średnio wysycone, okropnie jednowymiarowe, typowo słodowe i przez to dość słodkie. Słód w tym przypadku ma towarzysza w postaci cieni chlebowych, herbatników i biszkoptów, które to de facto pochodzą od słodu właśnie. Chmielu brak, podobnie jak goryczki.

Piwo posiada średnią pełnię, a dzięki wyraźnej słodyczy jest nader treściwe. Z pijalnością nie jest jednak tak źle, jak mogłoby się wydawać. Mimo prostej jak cep konstrukcji, piwo zbytnio nie męczy i nie jest ciężkie w odbiorze. Spokojnie da się wypić, a co najważniejsze nie ma wad typu diacetyl, czy DMS.

ALK.6,8%, 14° Blg, pasteryzowane, niefiltrowane

OCENA: 6/10

CENA: paczka od producenta

TERMIN WAŻNOŚCI: 12.12.2015

W tym miejscu wpadłem na trop kolejnej teorii spiskowej mówiącej, że Pilsweizer Lach jest tym samym piwem, co Svejkove. Pomijając nawet identyczne parametry, to sam aromat, smak, pełnia, treściwość i wszystkie inne cechy świadczą dobitnie o tym, że mamy kolejnego klona w Grybowie. Co ciekawe nie wychwyciłem pomiędzy nimi absolutnie żadnych różnic i to nawet pomimo innego koloru butelek (Svejkove zielona, Lach brązowa).

Jedyna różnica jakiej można się tutaj doszukać jest wygląd – Lach jest piwem klarownym, bowiem jest filtrowany. Sama filtracja w tym przypadku nie wpłynęła jednak na cechy organoleptyczne tego piwa i naprawdę niczym się ono nie różni od Svejkovego.

ALK.6,8%, 14° Blg, pasteryzowane, filtrowane

OCENA: 6/10

CENA: paczka od producenta

TERMIN WAŻNOŚCI: 28.10.2015

Trzecim piwem o takich samych parametrach, a zarazem trzecim już klonem jednego piwa jest Pilsweizer Strong dla odmiany wlany do białych butelek (w końcu to seria ekskluzywna). Chyba nie muszę już pisać, że zarówno smak jak i zapach są identyczne, co w dwóch poprzednich piwa? (Svejkove i Lach).

Kwestią sporną jest tutaj tylko mętność, która wyraźnie rzuca się w oczy. Na białych butelkach nie podają, czy piwo jest filtrowane, czy też nie, ale wnioskuję po wyglądzie, że Strong nie został poddany procesowi filtracji.

No cóż, wychodzi więc na to, że wg włodarzy Grybowa kolor butelki oraz brak filtracji mogą być jedynymi wyznacznikami odróżniającymi jedną markę piwa od drugiej.

ALK.6,8%, 14° Blg, pasteryzowane

OCENA: 6/10

CENA: paczka od producenta

TERMIN WAŻNOŚCI: 15.06.2015