SO FAR, SO DARK

Piwne współprace, zwane w branży kooperacjami zdają się być na topie. Nasi krajowi rzemieślnicy w myśl zasady „razem raźniej”, coraz częściej zapraszają się do wspólnego warzenia i odważnie eksperymentują. Zresztą nadmieniałem o tym niedawno w tekście pt. ”Trendy w polskim piwowarstwie”.

So Far, So Dark to efekt zamysłu dwóch z trzech najstarszych polskich kraftowców, które de facto powstały w tym samym roku (2012) – Atrezana i AleBrowaru. Piwo zostało uwarzone w Gościszewie i wlane do przepięknie malowanej butelki, z której zapewne kolekcjonerzy etykiet nie będę zadowoleni (może zaczną kolekcjonować butelki?). Wszystkie piwa kooperacyjne AleBrowaru mają występować w takich butlach, a motywem przewodnim serii Hop Heads & Friends jest tematyka morskich głębin, co mogliśmy już zaobserwować przy debiucie piwa Deep Love.

Co ciekawego oprócz hipsterskiego i odlotowego opakowania ma do zaoferowania ten wzmocniony porter angielski? Otóż z niestandardowych dodatków mamy tu kawę oraz lukrecję. Aha i jeszcze hamerykański chmielowy pocisk zwany Tomahawk, który rzecz jasna jest oponentem do brytyjskiego stylu Robust Porter. 

Piwo pieni się niemiłosiernie i to przy względnie niewysokim wysyceniu. Musiałem sporo odczekać, by napełnić szklankę po brzegi. Średnio pęcherzykowa piana jest bardzo ładna, beżowa, puszysta i niebywale trwała – skubana utrzymuje się dłużej na powierzchni niż niejeden zawodowy pływak. Całkiem nieźle czepia się też szkła, za co dostaje ode mnie kolejne propsy.

Kolor piwa jest nieprzejrzyście czarny i bardzo przypomina w tym temacie irlandzkie stouty.

Biorę pierwszy łyk i już wiem, że będzie dobrze, a nawet bardzo dobrze. Moje podniebienie zostaje obmyte cudowną mieszanką łagodnej kawy połączonej z lekko gorzką czekoladą, posypaną z góry niewielką ilością wiórków lukrecjowych. Po chwili do głosu dochodzi także nieco palonych słodów, okraszonych lekką nutką popiołu i akcentów kwaskowych dla kontrastu. Finisz został zwieńczony dość lekką, bardzo szlachetną i nader przyjemną goryczką o kawowo-palonym rodowodzie. Całość z początku wydaje się być nieco słodkawa, jednak po dłuższym obcowaniu z piwem staje się idealnie słodko-gorzka. Super się to pije!

W zapachu jest nader podobnie, z tymże palmę pierwszeństwa dzierży tutaj czysty i wyrazisty aromat niezbyt mocnej kawy z niewielkim dodatkiem mleka/śmietanki. Tuż za nią podążają nieśmiało klimaty ciemnych, delikatnie palonych słodów oraz szczypta lukrecji. W tle natomiast skutecznie udzielają się akordy prawdziwej, ciemnej czekolady. Należy tutaj zaznaczyć, że pomimo sporej ilości kawy w aromacie, samej paloności jest tutaj niewiele. W sumie jest to zrozumiałe, bowiem nie jest to stout, tylko porter.

Kooperacyjne dzieło AleBrowaru i Artezena posiada całkiem niezłą pełnię smaku, a sam trunek jest dosyć gładki, gęstawy i dość wolno sunie po podniebieniu, kojarząc się przez to z jakimś stoutem owsianym. Niemal doskonały balans przypina temu piwu plakietkę z napisem „średnio treściwe”, bowiem nie sposób wskazać, czy dominuje tu czekoladowo-lukrecjowa słodycz, czy kawowo-palona goryczka. Nad wyraz wysoka pijalność nie pozostawia żadnych złudzeń, że mamy do czynienia z naprawdę rzadkim, wybitnie oryginalnym i smakowitym napitkiem.

So Far, So Dark to kolejna, bardzo udana współpraca dwóch czołowych polskich rzemieślników – oby tak dalej!

OCENA: 8/10

CENA: ok. 8ZŁ

ALK.6,2%
TERMIN WAŻNOŚCI: 31.05.2015

ALEBROWAR, ARTEZAN