CORNELIUS BROWN ALE. Ostatnie piwo z cyklu

Czas leci nieubłagalnie. Jest już piątek, więc dziś ostatnie, piąte już piwo w ramach „Tygodnia z Browarem Cornelius”.

Na sam koniec zostawiłem sobie trunek teoretycznie najbardziej nudny, nawet bardziej niż Bitter Ale, który poszedł na pierwszy ogień, a który o dziwo, póki co okazał się najlepszy. Tak więc dziś na wokandzie brytyjski Brown Ale. W teorii piwo lekkie, typowo słodowe o strasznie niskiej goryczce. Patrząc na parametry tegoż napitku odnoszę jednak wrażenie, że piotrkowscy piwowarzy średnio ogarniają pojęcie piwa lekkiego. Toż to ma aż 15,5% ekstraktu! Alkoholu tyle, co słynna Warka Strong. Albo ja tu czegoś nie rozumiem, albo oni?!

Kolejne moje spostrzeżenie – piwo kupione za grosze, podobnie jak to pierwsze. Powód? Bliski termin przydatności do spożycia. Obecnie prawie dwa tygodnie po terminie. Oczywiście czasem to nic nie oznacza (jak w przypadku Bittera), no ale czasem może nieźle namieszać…

Cornelius Brown Ale to oczywiście piwo brązowe w barwie o lekko zamglonej karnacji (to już norma w tej serii). Piana jest natomiast najbardziej trwała ze wszystkich. Kremowa w odcieniu, średnio pęcherzykowa, szalenie obfita i sumarycznie już dość żywotna. Powoli opadając w miarę wyraźnie czepia się szkła, za co spory plusik.

No tak jak wspomniałem nie jest to typowy brytyjski lekki Brown Ale. Czuć tutaj niemały przecież ekstrakt, choć z drugiej strony jakoś specjalnie mi to nie przeszkadza. Piwo jest wyraźnie treściwe, gładkie i zaokrąglone. Goryczki w nim w zasadzie tyle, co w koncernowej Tatrze, czy innym Harnasiu. Jest słodko, jebucko słodowo z lekkim naciskiem na opiekane nutki skórki chleba oraz tostów. W tle pałęta się jakiś biszkopcik, szczypta słodu pszenicznego i okruszynka chleba razowego polana kropelką karmelu. Wysycenie jest niskie, czyli stylowe. Całość jest w miarę wyrazista, tyle że dość monotonna muszę przyznać. Niewiele się tu dzieje. Chmielu nie uświadczysz, podobnie jak i goryczki, ale na szczęście piwo mdłe nie jest. Dobre i to.

W aromacie jest dosyć podobnie, ale nie identycznie. Nie powiem, bo w miarę wyraźnie mi to pachnie. Czuć, że to ejl, a nie orjolager z koncernu. Pewnie nikt się nie zdziwi, gdy powiem, że tu również słodowe naleciałości rządzą się na lewo i prawo. Opiekane słody, prażona pszenica, przypieczona skórka chleba, tościk, nieco karmelu. Szkoda, że żadne estry się tu nie pojawiają, bo byłoby troszkę ciekawiej. W tle baraszkują jakieś ciastka i ciasteczka, na pewno też andruty oraz cholernie subtelna nutka chmielu – naszej polskiej Marynki. Niewiele to w zasadzie zmienia, ale odnotować warto. Daleko w oddali natomiast pobrzmiewa coś niemiłego, coś delikatnie stęchłego i piwnicznego… Nie ma tego dużo, no ale kurna czuć, że piwo świeże nie jest.

Brown Ale od Corneliusa to piwo treściwe, pełne w smaku, przyjemnie gładkie w odczuciu, poniekąd też słodkie z kiepskim balansem i nikłą, wręcz nieobecną goryczką. Oczywiście takie są założenia stylu, więc niby gra gitara. Jednakże odnoszę wrażenie, że czegoś mi tutaj brakuje. Może akcentów chmielu, a może tej świeżości, której nie sposób wymagać od piwa po terminie? Pije się je z przeciętną szybkością. Może dlatego, że jest mało rześkie i takie troszkę jednostajne? Sam nie wiem. Oczywiście żadnej tragedii tutaj nie ma. Ciecz można wlać w siebie bez oporów, no ale koniec końców nie ma się czym jarać jak na mój gust. Ot, piwo do wypicia i puszczenia w niepamięć.

OCENA: 6/10

CENA: 2.39ZŁ (Auchan)

ALK. 6,5%

TERMIN WAŻNOŚCI: 24.09.2017

BROWAR CORNELIUS/SULIMAR

Komentarze

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

MINI TEST Piw Karpackie 17%

Ja wiem, że Kopyr wypił, żebyśmy nie musieli, ale jednak ciekawość zwyciężyła :> W końcu udało mi się wyhaczyć cztery nowe mocarze marki Karpackie. Trzy wersje smakowe oraz podstawka. Nie mogę sobie pozwolić na testowanie ich pojedynczo, bo kolejka jest zbyt długa. Tak więc, ‘karpaty’ wchodzą z buta, a ja od razu odpalam trójpaka, czyli Mini Test. Uspokajam zarazem internetowych szeryfów – nie wypiję tego na raz. Van Pur tak zszokował rynek tymi wypustami, że ja do dzisiaj nie zebrałem szczeny z podłogi. 17% alko!!! I nie są to rzecz jasna wymrażanki. Na co komu takie piwa? To nawet najwytrwalszych żuli poskłada do reszty. Ciekawostką jest tu górna fermentacja, więc to mogą być takie pseudo barli łajny z aromatami. A co myśleliście, że dolano tu soków? No dobra, do jednego dolano, ale o tym poniżej. Zobaczcie jak bardzo rynek się spolaryzował ostatnio – z jednej strony mega szybko rosnący udział „zerówek”, a z drugiej coraz więcej fest mocnych piw (najczęściej smakowych). Był...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Trybunał '90 vs Piwo Jasne

A to ci niespodziankę zrobił nam Kopyr i Browar Piotrków. W ‘biedrach’ kilka dni temu pojawiła się nowość Trybunał ’90 – piwo jak dawniej. I wychodzi na to, że ten dopisek wcale nie jest z dupy. Wg Tomka to piwo smakuje i pachnie, jak typowy (czyt. dobrze zrobiony) pils z pierwszej połowy lat 90-tych. Czyli zanim koncernowe łapska zepsuły te wszystkie nasze Żywce, Tyskie, czy inne Okocimy. Trybunał ’90 ma nas przenieść w czasie do lat, gdy piwa były wyraziste, mocno słodowe i solidnie nachmielone na goryczkę. Kopyr jest niejako ambasadorem tego piwa, a także współautorem. Ponoć sporo jego wskazówek zostało wdrożonych przy tym projekcie (nawet słynna butelka euro). Od niedawna jakby zrobiła się moda na slogan „piwo jak dawniej”. Już w zeszłym roku takowym hasłem reklamował się przecież Miłosław Jasne Pełne, czy Herbowe z Cieszyna. Natomiast AleBrowar dopiero co wypuścił Piwo Jasne w retro-bączkach. W opisach mrugając do nas okiem, że to również jest piwo zrobione na starą modłę. Tak w...

Czytaj więcej

SHORT TEST: Książęce Złote Pszeniczne z Nutą Mango

Prolog: Kompania Piwowarska zupełnie po cichaczu wjechała do ‘żabsona’ z dwoma nowymi Książęcymi. Nie są to rzecz jasna w żaden sposób piwa odkrywcze, ale postanowiłem przyjrzeć im się bliżej. O co kaman: W ciągu swojego żywota piłem już kilka pszeniczniaków z mango na pokładzie. Uważam, że taki mariaż dobrze do siebie pasuje, ale kiedy daje się pulpę/miąższ lub sok. Tutaj niestety mamy tylko aromat naturalny… Wdzianko: Jednolicie mętne, złociste. Na górze olbrzymia czapa gęstej, drobnej i zbitej piany, która opada zajebiście powoli. Kichawa mówi: Średnio intensywny aromat kojarzący się z piwem pszenicznym i bardzo subtelnym mango w tle. Jest jeszcze odrobinka gumy balonowej, trochę słodu, biszkoptów oraz drożdży. Nawet nieźle to pachnie, choć fajerwerki zostawiam na później. Jadaczka mówi: Piwo jest słodowe i lekko pszeniczne. Czuć także delikatnie nutę mango oraz może odrobinę banana. W tle pałęta się subtelny chlebek i jakiś kwasek. Całość niestety jest pustawa w sma...

Czytaj więcej

TOP 10 POLSKICH PIW KONCERNOWYCH

Z racji moich zainteresowań, co jakiś czas ktoś mnie pyta, jakie jest moje ulubione piwo? Ja wówczas dyplomatycznie odpowiadam, że nie ma takiego piwa . Nie mam jednego ulubionego piwa, które darzyłbym największą estymą, szacunkiem i czcią, niczym muzułmanie Allaha. Powiem więcej: nie mam nawet jednego ulubionego browaru. I to z bardzo prostego powodu – na rynku jest tak dużo polskich świetnych, wręcz rewelacyjnych piw, że nie jestem w stanie wybrać jednego! Nie żartuję. Mimo widocznej rewolucji piwnej w naszym kraju, nadal zdecydowana większość konsumentów piwa, to niedoinformowani, zamknięci w sobie konserwatyści, którzy przez całe swoje życie pili co najwyżej 3-4 marki piwa. Oczywiście tymi piwami są ‘jasne pełne’ od „wielkiej trójcy” (KP, GŻ, CP), no może co niektórzy napili się raz, czy dwa porteru z Żywca. Z myślą o takich osobach postanowiłem napisać mały przewodnik, odnośnie najlepszych piw koncernowych, które miałem okazję próbować. Dlaczego akurat rzuciłem s...

Czytaj więcej

Niby "małpka", a jednak w środku piwo 18% vol.!!!

Ostatnio będąc w Dino wyczaiłem przedziwne piwo. Początkowo nawet nie byłem pewny, czy jest to piwo. Stało jednak na półce obok innych piw, więc moja ciekawość zwyciężyła. Mamy tu napitek o woltażu, aż 18%! Nie czyni go to rzecz jasna najmocniejszym polskim piwem, ale szacun i tak się należy. Zwłaszcza, że możemy to kupić w dyskoncie. Swoją drogą bardzo jestem ciekawy jakim sposobem udało się otrzymać taki woltaż. Banderoli nie ma, więc opcja z dolewaniem spirytusu odpada. Wymrażanie natomiast to cholernie drogi interes, więc cena byłaby zapewne dużo większa. Poza tym, jeśli już coś wymrażać, to z pewnością jakieś mocne już piwa i obowiązkowo trzeba się tym chwalić na lewo i prawo. Ta opcja też na bank odpada. Bardzo ciekawą rzeczą jest też dziwnie znajome opakowanie, które zna chyba każdy domorosły obywatel tego kraju :D Niby „małpka”, a w środku zonk…, to znaczy piwo. Najbardziej jednak absurdalną rzeczą jest wg mnie idiotyczna nazwa. W sumie to nawet nie wiadomo jak to wymaw...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Perła Chmielowa vs Perła Export

Było już porównanie Perły Chmielowej Pils w brązowej i zielonej butelce ( tutaj ), no więc w końcu przyszedł czas rozstrzygnąć, która Perełka jest lepsza – Chmielowa, czy Export. Obydwie z pewnością mają swoich zwolenników, jak i przeciwników. Ja raczej opowiadam się za tymi pierwszymi, choć z pewną rezerwą. A tak osobiście i prywatnie, to wolę Chmielową, ale w brązowej flaszce. Co ciekawe, Perła Export pojawiła się na blogu, jako jedna z pierwszych recenzji, a było to równo dziesięć lat temu… To, że są to te same piwa już na wstępie trzeba wykluczyć, bowiem woltaż aż nadto się różni. Producent w obydwu przypadkach nie podaje składu, więc nie wiemy tak naprawdę, jakie różnice są na papierze, ale za chwilę przekonam się, jakie będą w ocenie organoleptycznej. Perła Chmielowa Pils Ładne piwko, złociste, klarowne. Piana średnio obfita, dość rzadka i szybko się dziurawi. Kilka minut i już jej nie było. Lacingu brak. W smaku znajome nuty trawiastego chmielu, ziół oraz jasne...

Czytaj więcej

WIELKI TEST MÓZGOTRZEPÓW

W pewien chłodny listopadowy wieczór, ja i czterech moich ziomali, spotkaliśmy się u mnie na kwadracie celem spożycia alkoholu. Nie jakieś tam zwykłe żłopanie piwska do meczu kopanego, czy innego MMA. Otóż tego wieczoru miał miejsce Wielki Test Mózgotrzepów!!! 9% alko and more … A co? Jak się bawić, to się bawić. Drzwi wyje…, okno wstawić ;p Oficjalnie strong lagery , w żargonie żulerskim mózgotrzepy lub mózgojeby . Są to jasne i bardzo mocne piwa o wyraźnie narzucającym się charakterze słodowym i alkoholowym. Ich jedynym celem jest dostarczenie do organizmu procentów, z czego doskonale zdają sobie sprawę wszyscy stali bywalcy osiedlowych monopolek (pozdro Wiesiek). Walory smakowe są tutaj na ostatnim miejscu. Tak to przynajmniej wygląda w teorii. SPRAWY TECHNICZNE Tym razem ekipa Wielkiego Testu składała się z pięciu osób: · Damian – amator Żubra w puszce (w butelce zresztą też). Nigdy nie rusza się z domu bez sw...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Lech Free 0,0% vs Tyskie 0,0%

Już dosyć dawno nie było na blogu żadnego pojedynku „Oko w Oko”, więc to chyba dobra pora, by coś skrobnąć w tym temacie. Zwłaszcza, że w sklepach całkiem niedawno pojawiło się nowe Tyskie… bezalkoholowe. Moda na bezalkusy już dawno przestała mnie dziwić, ale jak widać wciąż pojawiają się nowe bezprocentowe marki piw koncernowych. W związku z tym wpadłem na pomysł, by porównać ze sobą dwie największe marki Kompanii Piwowarskiej w wydaniu bezalkoholowym. W ten oto sposób Tyska nowość stanie „Oko w Oko” ze znanym już Lechem Free. Skład obydwu piw jest praktycznie identyczny, ale tak naprawdę wątpię, żeby były to te same piwa pod różnymi etykietami. Choć z drugiej strony wcale tego nie wykluczam. Producenci piw już wielokrotnie nabijali nas w ten sposób w przysłowiową butelkę. Zatem do dzieła – sprawdźmy, czy nowe Tyskie jest tym samym piwem co Lech Free. Lech Free 0,0% Piwo jasno złote, idealnie klarowne, spowite ładną kołderką białej i puszystej piany. Niezbyt długo się...

Czytaj więcej

Piwa Naszego Powszedniego

Szukaj na tym blogu