Przejdź do głównej zawartości

DARK FOREST - imperialny porter bałtycki z iglakami


No i w końcu mamy kartonik. Dawno nie było, więc oto jest :)
„Na kranie” jak widzicie kooperacyjne dzieło Widawy i Nepomucena. Tak się akurat składa, że w obydwu tych browarach miałem okazję być i to w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy! Stosowne relacje pod linkami, jakby kogoś interesowało.
Co my tu mamy? Dark Forest, czyli imperialny porter bałtycki odziany w prześliczne szaty. Moim skromnym zdaniem jedne z ładniejszych w polskim krafcie. Piwo uwarzono w Szkaradowie, ale maczał w tym palce Wojtek Frączyk – specjalista od porterów bałtyckich, więc może to być prawdziwy majstersztyk. Zresztą sam Nepomucen też dobrze sobie radzi w tych tematach. Piwo to w zasadzie wyróżnia jedna, ale jakże zajebista rzecz – dodatek gałązek świerku, sosny oraz jodły! To chyba jedyny polski ‘bałtyk’ z tak odjechanym składnikiem. Oczywiście od razu mój mały móżdżek przywołuje na myśl kultowego Baliosa z Browaru Roch (tam też byłem, info pod linkiem). Piwo tak leśne, że głowa mała. Drugim tak iglakowym piwem jest dla mnie oczywiście Forest od Nepomucena, którego piłem jakiś miesiąc temu, ale to akurat jest IPA. Co ciekawe, autorem obydwu tych piw jest obecny piwowar Nepomucena, czyli Mateusz Kupracz! Przypadek – nie sądzę ;p


Mimo, że to porter bałtycki to piwo jest czarniutkie jak małe murzyniątko. Piana okazała, drobna, zwarta i puszysta. Dosyć trwała, z niewielkim lacingiem.
Hop do pyska. Ułłłaaaaa… ale przyjemnie ;) Jakie ciało, jaka moc! Dark Forest przyjemnie rozlewa się po podniebieniu. Ciecz jest wyraźnie gęsta, lepka i odpowiednio gładka. Iglaki wyczuje nawet pięciolatek z przedszkola. Jest ich naprawdę sporo – przede wszystkim pędy sosny, ale pojawia się też jodła i świerk. Sporo tego, ale moim zdaniem trochę jeszcze brakuje do Baliosa, czy Forest IPA. Tu panuje swoista równowaga pomiędzy lasem, a ciemnymi klimatami. Te ostatnie także wywierają bardzo miłe konotacje. Jest ciemny, prażony słód, czekolada deserowa, pralinki, łagodna kawa z mlekiem oraz jakieś ciastka kakaowe. W tle buszują nieśmiałe nutki chmielu i przypieczonej skórki chleba polanej karmelem. Pychotka! Alko świetnie ułożone, gładziutkie, nieco rozgrzewające. Super się to pije. Niebywale smaczny to napitek :D

W aromacie też jest moc! Zapach bardziej niż smak kojarzy się z Baliosem. Tutaj iglaki są bardziej wyraziste, wręcz dominują. Świeże pędy sosny, jodły oraz świerku włażą do nosa obiema dziurkami. Pchają się na chama, nie znając umiaru. Lubię to! Z ciemnych akcentów stawce przewodzi oczywiście prażony słód, łagodna kawa oraz subtelna czekolada. Tło zapełniają lekkie niuanse karmelu, pieczywa razowego, żywicy oraz ciemnych owoców leśnych! No no, naprawdę niecodziennie to pachnie. Ślicznie, wielowątkowo i cholernie intensywnie. Etanol przybrał tutaj formę nalewki czekoladowo-sosnowej, ale sumarycznie jest bardzo szlachetny i ułożony. Zapaszek pierwsza liga :) Klękajcie narody.
Kooperacyjny trunek od Widawy i Nepomucena to prawdziwe arcydzieło. Pełnia smaku, treściwość, balans, ułożenie oraz pijalność są po prostu miszczostwem. Dodatki w formie iglaków genialnie się tutaj wpasowały. Im dłużej pijesz piwo, tym stają się bardziej wyraziste (choć wciąż twierdzę, że Balios nie ma sobie równych pod tym względem).
Uważam, że jest to jeden z najbardziej odjechanych, najbardziej oryginalnych i najbardziej niecodziennych porterów bałtyckich w tym kraju. I to wszystko bez użycia drewnianej beczki. Szacun jak stąd do Hollywood, albo Bollywood. Nie wiem, gdzie dalej ;)
OCENA: 9/10
CENA: ok 20ZŁ
ALK. 9,3%
TERMIN WAŻNOŚCI: 17.08.2020
BROWAR NEPOMUCEN & BROWAR WIDAWA

Komentarze

Prześlij komentarz

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

WIELKI TEST PIW TYPU DESPERADOS

Wielki Test Piw Typu Desperados, Wielki Test Piw Aromatyzowanych Tequilą, Wielki Test Piw o Smaku Tequili. To chyba wystarczające zajawki, by każdy piwny Janusz się pokapował o co mi chodzi. Wspólną ich cechą jest dodany aromat tequili, a przy okazji cały szereg różnych substancji chemicznych. Bazą jak sądzę jest tu zwykły jasny lager, który i tak finalnie nie odgrywa praktycznie żadnej roli. Tequila to słynna meksykańska wódka produkowana ze sfermentowanego soku agawy niebieskiej. Istnieje wiele jej odmian, a niektóre z nich są nawet przez kilka lat leżakowane w dębowych beczkach po bourbonie, whisky, sherry, czy koniaku. Przymierzałem się do tego tematu jak pies do jeża, czy saper do bomby. Plan był prosty, ale z wykonaniem jak zwykle spore problemy. Główny problem jak zwykle tkwił w zapewnieniu sobie odpowiedniego materiału do testu. Zebranie wszystkich tego typu piw jakie przyszły mi do głowy, okazało się oczywiście niewykonalne z bardzo prostego powodu – niektóre po prostu przesta…

CZYM RÓŻNI SIĘ PODPIWEK OD KWASU CHLEBOWEGO?

Już jako mały brzdąc, niejednokrotnie widywałem na półkach w markecie owe „mityczne” i tajemnicze napoje i zastanawiałem się, co to jest u licha? Jak to smakuje, czy dziecko może to pić? Czy to ma alkohol? U mnie w domu jakoś nigdy nikt się nie imał tego typu wynalazków. Z perspektywy dorosłego człowieka również co jakiś czas natykałem się na różne podpiwki i kwasy chlebowe, ale nadal przez długie lata nie wiedziałem, czym różni się jedno od drugiego, jak one smakują i jak się je robi? Przeważnie stoją na półce z piwami, więc czy to są jakieś piwa może?
Sprawa nie dawała mi spokoju, mimo iż nie znajdywałem nigdy odwagi, by kupić coś takiego i spróbować. Zawsze wolałem wziąć starego, sprawdzonego Żywca lub Tyskacza. W końcu pewnego pięknego dnia, szala mojej niewiedzy zaczęła stopniowo przechylać się w stronę światła, a przecież wiadomo, że zawsze trzeba iść w stronę światła ;>
Powoli zacząłem zgłębiać temat, zakupiłem kilka sztuk, chyba najbardziej znanych tego typu napojów w kra…

WIELKI TEST MUSZTARD ROLESKI

Słowo się rzekło! Trochę musieliście poczekać na ten wpis, ale w końcu udało mi się pocisnąć z tematem. Specjalnie dla Was i niejako na Wasze żądanie zrobiłem Wielki Test Musztard z firmy Roleski!:)

Tytułem wstępu, by nieco wtajemniczyć Was w świat musztard zapraszam (tych co jeszcze nie czytali) do mojego artykułu pt. „Musztarda nie jedno ma imię”. Znajdziecie tam szereg niezbędnych i ciekawych informacji odnoście tej niedocenianej wg mnie przyprawy. A teraz trochę o samym teście. Na warsztat wziąłem 13 różnych musztard. W zasadzie to wszystkie od Roleskiego z wyjątkiem Stołowej i tych z przedrostkiem bio. Musztardy jadłem razem z chłodną parówką, co by jej temperatura przez cały czas była jednakowa. Po każdej musztardzie robiłem kilkuminutową przerwę i popijałem wodę, aby wypłukać z ust smak poprzedniej. Głownie skupiałem się oczywiście na smaku, jego ostrości i pikantności o ile jakaś była. Rzecz jasna oceniałem też sam zapach oraz konsystencję. Wszystko to oczywiście w odniesieniu …

OKO W OKO - Perła Chmielowa (brązowa butelka) vs Perła Chmielowa (zielona butelka)

Zgodnie z zapowiedziami teksty ukazujące się na blogu, gdzie porównuję ze sobą dwa piwa noszą od teraz nazwę „Oko w Oko” i stanowią niejako odrębny dział. Oczywiście wciąż są to recenzje, ale w moim odczuciu chyba nieco bardziej interesujące niż tradycyjne posty. Piwa tu opisywane są w jakimś stopniu do siebie podobne, może nawet niekiedy identyczne (przynajmniej w teorii). W każdym razie zawsze coś ich ze sobą łączy, ale też jednocześnie niekiedy dzieli. Moim zadaniem jest wskazać różnice i podobieństwa oraz rozstrzygnąć, które z nich jest lepsze i dlaczego. Jak widzicie dziś zajmę się piwem Perła Chmielowa Pils, bo tak brzmi pełna nazwa najbardziej popularnego „piwa regionalnego” z Lubelszczyzny. Nie zamierzam tutaj wchodzić w dysputy, czy Perła Browary Lubelskie to browar regionalny, czy już koncernowy. Faktem jest, że to moloch, a jego piwa można bez problemu kupić w całej Polsce. Kto nie był nigdy na Lubelszczyźnie zapewne nie wie, że w tamtych stronach słynna Perełka występuje w…

Grudniowa eskapada po browarach woj. Śląskiego

(NIE)WIELKI TEST PIW ŚWIĄTECZNYCH

MOJA PIWNICZKA: 5-letni RACIBORSKI PORTER

WIELKI TEST PIW KONCERNOWYCH

Nie wiem, czy ja jestem jakiś głupi, czy niepoprawny politycznie, ale postanowiłem zrobić sobie Wielki Test najpopularniejszych piw koncernowych. Nie żadne tam Dębowe Mocne, czy inne Warki Strong. Nie. Po prostu zwykłe i najbardziej popularne koncerniaczki (tzw. ‘jasne pełne’) w Wielkim Teście. Ślepym teście, mówiąc dokładniej. Co z tego wyszło przeczytacie poniżej.
Na co? Po co?
Już dawno chciałem to zrobić, co najmniej pół roku temu. Pomysł wpadł mi do łba znacznie wcześniej niż Wielki Test Piw Zielonych. Który jest bardziej hardcorowy? Ciężko powiedzieć. A po co to wszystko? Dlaczego szanowany piwny bloger (jaka skromność z mojej strony ;p) miałby sobie zaprzątać głowę bezpłciowymi i wypranymi ze smaku ojrolagerami? Ano po to, ponieważ gro czytelników pija właśnie takie piwa. Ba! Co tu dużo mówić – sam też je pijam i zapewne większość piwnych blogerów także to robi. Tylko nie każdy potrafi się do tego przyznać. Oczywiście obecnie nie wlewam w siebie zwykłych koncerniaków tak częs…