Tydzień z Browarem Tenczynek czas zacząć!

Jak wspominałem na fanpejdżu „Tydzień z Browarem Tenczynek” był tylko kwestią czasu.

Tak się akurat stało, że dzięki uprzejmości nowych właścicieli Tenczynka stałem się szczęśliwym posiadaczem sześciu piw z tejże warzelni (wielkie dzięki). A co lepszego mogłem zrobić z tyloma piwerkami, jeśli nie odkurzyć trochę zaniedbany ostatnio cykl „Tydzień z….”?

Od Marka Jakubiaka włości w Tenczynku odkupiła spółka Manufaktura Piwa, Wódki i Wina, która wiadomo jest w pewien sposób powiązana ze słynnym Januszem Palikotem. Tak więc z przymrużeniem oka można powiedzieć, że były poseł kupił browar od posła ;)

Za nowych właścicieli zmienił się zarówno sam design etykiet, jak i portfolio, które zostało podzielone na Kolekcję Klasyczną i Piwną Rewolucję. W tej pierwszej serii mamy obecnie pięć pozycji, a w drugiej trzy. W planach jest też seria „sztosów” i to właśnie jej jestem najbardziej ciekaw. No, ale póki co muszę zadowolić się tym, co jest.

Tydzień zaczynamy od tradycyjnego Pilsa. Od takiego piwa nie można zbyt wiele wymagać, ale z drugiej też strony nie od dziś wiadomo, że piwowarom ciężko jest uwarzyć dobrego Pilsa, bo trudno jest w nim ukryć potencjalne wady. Jak to mówią – po dobrym Pilsie poznasz kunszt piwowara (czy jakoś tak). 

 

Z butelki do szkła wędruje jasno złocisty strumyk. Piwo jest oczywiście idealnie klarowne, takie jak Duch Kraftu przykazał ;> Ciecz wieńczy bardzo pokaźnych rozmiarów piana. Bialutka jak śnieg, średnio pęcherzykowa i co najwyżej umiarkowanie żywotna. Dość ładnie lepi się do szkła, za co spory szacun.

Biorę do dzioba. Cmokam i mlaskam. Wszystko jest na miejscu. Nie mowy o nawet najmniejszej wadzie! Smaczny to napitek, odpowiednio zbalansowany, rześki jak na Pilsa przystało. Ilość gazu wręcz idealna – wysycenie jest średnie, drobne, perliste. Chlebowo-zbożowa słodowość świetnie dogaduje się tutaj z cholernie przyjemnym chmielowo-ziołowym sznytem. W tle pobrzmiewają echa świeżo ściętej trawy i zielonych liści tytoniu. Klasyka jak się patrzy. Diacetylu brak, mimo że w tym stylu jest on dozwolony. Goryczka (30 IBU) doskonale kontruje słodowe ciało. Jest w miarę wyrazista, ale raczej lokuje się w tych niższych przedziałach przewidzianych dla Pilsa. Zatwardziali Hop-headzi powiedzą, że przydałoby się trochę wincyj tego IBU. Ja w sumie mógłbym się pod tym podpisać, ale dla mnie ważniejsze, że goryczka jest krótka, cholernie dobrze ułożona, po prostu do bólu szlachetna. Można pić wiadrami.

Jak to w Pilsie, wielkiego szaleństwa w aromacie nie ma. Choć nie powiem, żeby zapaszek mi się nie podobał. Jest odpowiednio mocny i wyrazisty. Zbliżasz kichawę do szkła i już z daleka wiesz, co masz w środku (w tym szkle znaczy się). Przeważa niezmiernie przyjemna chmielowa woń, nasączona akcentami trawiasto-ziołowymi. Tuż za nimi podąża równie przyjemna słodowość o wypadkowej chleba i biszkoptów. W oddali natomiast można doszukać się niewielkich niuansów piwnicznych oraz kwiatowych. Tak prosty to aromat, a jak fajnie się to wącha! Naprawdę szacun dla piwowara. Zapach jest bardzo czysty, stylowy i wyrazisty jak na swoje standardy. Jestem w szoku.

Tenczynek Pils to lekkie w smaku piwo o zajefajnym zapaszku i wszystkich cechach znakomitego przedstawiciela stylu. Jest odpowiednio rześkie, fajnie nasycone, dobrze zbalansowane, nie za słodkie i nie za gorzkie (no dobra, mogłoby być ciut bardziej gorzkie). Jak na 12,5% ekstraktu pełnia jest całkiem na miejscu. Pijalność natomiast sięga granicy nieboskłonu! Dżizys Panie, wchodzi to lepiej niż woda (w sumie logiczne, bo woda nie ma smaku). Naprawdę pijalność w tym piwie, to absolutne ekstremum.

Świetne piwo bez wad. Kupować w ciemno i pić hektolitrami. Drogie na pewno nie jest.

Ps. Niesamowity początek „Tygodnia z Browarem Tenczynek” :D

OCENA: 8/10

CENA: nieznana

ALK. 5,4%

TERMIN WAŻNOŚCI: 25.10.2018

BROWAR TENCZYNEK