"P" jak Piwna Rewolucja w wykonaniu Browaru Tenczynek

Boże Ciało w maju? Why not. Ważne, że w pracy wolne :)

Z procesji się wróciło, no to można już zatem jakieś piwko wychylić, a przy okazji napisać o nim ze dwa zdania (no dobra, ze sto zdań). Jako, że na blogu trwa „Tydzień z Browarem Tenczynek”, to mój wybór będzie oczywistością.

Po trzech piwach z Kolekcji Klasycznej Browaru Tenczynek (w sumie jest ich pięć) sięgam po serię „P” jak Piwna Rewolucja. Są to autorskie wersje nowofalowych stylów wg piwowara Sebastiana Jabłońskiego. Tu również pojawią się trzy napitki, ale w tym wypadku więcej rodzajów piw po prostu browar jeszcze nie wyprodukował. Ponoć czwarte jest na etapie tworzenia.

Piwną Rewolucję z Tenczynka zaczynam eksplorować od kraftowej klasyki, czyli stylu IPA (w domyśle American IPA rzecz jasna). Nazwa na etykiecie jest niejako myląca, by nie powiedzieć niefortunna. Można to bowiem odczytać jako PIPA, czyli Polish IPA. Tymczasem jak już wiemy użyto tutaj jankeskich odmian chmielu, no i niemieckiego Magnum dla goryczki jak sądzę.

Po kilku przeczytanych recenzjach wiem już czego się spodziewać po tym piwie. Tak więc nic już mnie nie powinno zdziwić. Ale gdybym wcześniej odciął się od świata i nic o nim nie czytał, to zapewne miałbym na twarzy niezłe ‘zdziwko’.

Mamy tu bowiem starą szkołę jeśli chodzi o AIPA. Taki typowy East Coast można rzec. Coś jak kultowy Atak Chmielu, tego typu klimaty. Już sam wygląd mówi nam co jest grane – w szkle ląduje bursztynowo-miedziana ciecz. Ładna dla oka, pod światło mieniąca się ślicznym czerwonawym kolorkiem. Przykryte jest to jednak niezbyt urodziwą kołderką piany, która nie jest szczególnie obfita, a tym bardziej drobna, czy długowieczna. Cóż, życie.

O dziwo w smaku nie ma przesadnej słodyczy, a i samego karmelu w sumie też nie jest tak dużo. Niezbyt nachalny karmel fajnie się tutaj dogaduje z melanoidami, świeżym zbożem i chlebową słodowością. Wtórują im nader sympatyczne owoce, głównie tropiki, choć nieco z boku czai się też taka specyficzna nuta polskich czerwonych owoców (coś jak w Red IPA). Drugi plan to już bardziej żywiczne, cytrusowe i leśne klimaty z fajnym ziołowo-iglastym finiszem. Całość zwieńczona została nienachalną, ale dość wyraźną goryczką, która jest dosyć skuteczna muszę przyznać. Krótka, szlachetna i skuteczna. Dobrze kontruje słodowe ciało. Ilość bąbelków gazu nie specjalnie wysoka. Powiedziałbym nawet, że dość niska jak na ten styl. Dzięki temu piwo jest takie krągłe, nieco śliskie i gładkie na podniebieniu. Nie powiem, bo fajnie się to pije. Smaczne, choć raczej nie odkrywcze. Stara szkoła, którą nie każdy lubi. Ja jednak nie mam nic przeciwko.

W zasadzie to w smaku nie można się do niczego przeczepić. Widać, że piwo wyszło tak, jak miało wyjść. Sam aromat również jest odpowiednio dobrze skrojony, że się tak wyrażę. IPA z Tenczynka pachnie mocno i dosyć wielowątkowo. Mamy tu świetną równowagę na linii słód-chmiel. Z jednej strony cała masa opiekanej słodowości, tosty, herbatniki, karmel, skórka chleba, a z drugiego końca kija mizia nozdrza bardzo przyjemna owocowa nuta o wypadkowej czerwonych owoców i tropików. W to wszystko próbuje się wtrynić nieco zachowawcza żywica, do spółki z bardzo nieśmiałym cytrusem (głównie pomarańczą), echem kwiatów i jakby landrynek. Sam nie wiem… W każdym razie piwo pachnie bardzo ładnie i zachęcająco.

Podsumowując nie jest to może jakiś wybitny, czy zachwycający napitek, ale jestem pewien, że ręka piwowara się tu nie omskła. Piwo zadowala fajną pełnią, odpowiednią treściwością i wbrew pozorom, całkiem dobrym balansem. Goryczka jest naprawdę wysokich lotów i nie chodzi mi tu wcale o jej moc, lecz charakter. Do złożoności, czy wyrazistości także nie sposób się przyczepić. Zarówno smak, jak i aromat zdają je na czwórkę. Z pijalnością też nie jest źle. Owszem, dzięki sporej treściwości i karmelkowi na podniebieniu, piwo z czasem robi nieco monotonne i nie tak rześkie, jak wytrawne i naszpikowane lupulinami łest kołsty. Mimo to jednak pije się je dobrze, szybko i w miarę sprawnie. Może dopiero pod koniec trunek zaczyna troszkę męczyć swoją dobitną słodowością.

Tak, czy siak „P” IPA z Browaru Tenczynka to piwo smaczne i godne polecenia.

OCENA: 7/10

CENA: nieznana

ALK. 6%

TERMIN WAŻNOŚCI: 13.09.2018

BROWAR TENCZYNEK

Komentarze

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

TOP 10 POLSKICH PIW KONCERNOWYCH

Z racji moich zainteresowań, co jakiś czas ktoś mnie pyta, jakie jest moje ulubione piwo? Ja wówczas dyplomatycznie odpowiadam, że nie ma takiego piwa . Nie mam jednego ulubionego piwa, które darzyłbym największą estymą, szacunkiem i czcią, niczym muzułmanie Allaha. Powiem więcej: nie mam nawet jednego ulubionego browaru. I to z bardzo prostego powodu – na rynku jest tak dużo polskich świetnych, wręcz rewelacyjnych piw, że nie jestem w stanie wybrać jednego! Nie żartuję. Mimo widocznej rewolucji piwnej w naszym kraju, nadal zdecydowana większość konsumentów piwa, to niedoinformowani, zamknięci w sobie konserwatyści, którzy przez całe swoje życie pili co najwyżej 3-4 marki piwa. Oczywiście tymi piwami są ‘jasne pełne’ od „wielkiej trójcy” (KP, GŻ, CP), no może co niektórzy napili się raz, czy dwa porteru z Żywca. Z myślą o takich osobach postanowiłem napisać mały przewodnik, odnośnie najlepszych piw koncernowych, które miałem okazję próbować. Dlaczego akurat rzuciłem s...

Czytaj więcej

Nowe Tyskie Pilzner

Nie tak dawno temu w największej sieci handlowej w Polsce pojawiło się nowe piwo Tyskie Pilzner. Ekskluzywna złota puszka z pewnością ma sugerować obcowanie z produktem premium . Na opakowaniu znajdziemy szumne zapowiedzi wyraźnej goryczki, obfitej piany i klarownej złocistej barwy. To w sumie standardowe „Opowieści z Narni”, które znajdziemy niemal na każdym koncernowym (i nie tylko) piwie. Przy warzeniu użyto jednak tradycyjną metodę dekokcji, którą koncerny raczej już dawno zapomniały. Tutaj nie powiem, ale Tyskie mi zaimponowało. Trzeba jednak wspomnieć, że ledwie kilka lat temu, przez krótki okres czasu istniało piwo Tyskie Pilzne, które było bardzo słabe. Piłem go, choć recenzji na blogu próżno szukać. Może więc teraz uda się uratować honor Kompanii Piwowarskiej? Piwo faktycznie jest złociste i nie to, że jakieś blade, niczym siuśki maratończyka po czterdziestym kilometrze. Piany jest ogrom, ale zbyt drobna to ona nie jest. Poza tym, jak to w koncerniakach bywa – szybko opada...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Perła Chmielowa vs Perła Export

Było już porównanie Perły Chmielowej Pils w brązowej i zielonej butelce ( tutaj ), no więc w końcu przyszedł czas rozstrzygnąć, która Perełka jest lepsza – Chmielowa, czy Export. Obydwie z pewnością mają swoich zwolenników, jak i przeciwników. Ja raczej opowiadam się za tymi pierwszymi, choć z pewną rezerwą. A tak osobiście i prywatnie, to wolę Chmielową, ale w brązowej flaszce. Co ciekawe, Perła Export pojawiła się na blogu, jako jedna z pierwszych recenzji, a było to równo dziesięć lat temu… To, że są to te same piwa już na wstępie trzeba wykluczyć, bowiem woltaż aż nadto się różni. Producent w obydwu przypadkach nie podaje składu, więc nie wiemy tak naprawdę, jakie różnice są na papierze, ale za chwilę przekonam się, jakie będą w ocenie organoleptycznej. Perła Chmielowa Pils Ładne piwko, złociste, klarowne. Piana średnio obfita, dość rzadka i szybko się dziurawi. Kilka minut i już jej nie było. Lacingu brak. W smaku znajome nuty trawiastego chmielu, ziół oraz jasne...

Czytaj więcej

WIELKI TEST MÓZGOTRZEPÓW

W pewien chłodny listopadowy wieczór, ja i czterech moich ziomali, spotkaliśmy się u mnie na kwadracie celem spożycia alkoholu. Nie jakieś tam zwykłe żłopanie piwska do meczu kopanego, czy innego MMA. Otóż tego wieczoru miał miejsce Wielki Test Mózgotrzepów!!! 9% alko and more … A co? Jak się bawić, to się bawić. Drzwi wyje…, okno wstawić ;p Oficjalnie strong lagery , w żargonie żulerskim mózgotrzepy lub mózgojeby . Są to jasne i bardzo mocne piwa o wyraźnie narzucającym się charakterze słodowym i alkoholowym. Ich jedynym celem jest dostarczenie do organizmu procentów, z czego doskonale zdają sobie sprawę wszyscy stali bywalcy osiedlowych monopolek (pozdro Wiesiek). Walory smakowe są tutaj na ostatnim miejscu. Tak to przynajmniej wygląda w teorii. SPRAWY TECHNICZNE Tym razem ekipa Wielkiego Testu składała się z pięciu osób: · Damian – amator Żubra w puszce (w butelce zresztą też). Nigdy nie rusza się z domu bez sw...

Czytaj więcej

V.I.P. MOCNE Z BIEDRONKI - RÓŻNICE MIĘDZY PUSZKĄ A BUTELKĄ

Ludzie ratunku! „Bieda-piwo” z biedry wkracza na salony! Kto nigdy w życiu nie pił V.I.P.a z Biedronki niech pierwszy rzuci we mnie kamieniem. Żadnych chętnych? Tak myślałem. V.I.P. Mocne to piwo kultowe . Jest bezczelnie tanie, mocne (nieźle dmucha w kaszkiet) i można je kupić w każdym z tysięcy sklepów największej sieci handlowej w tym kraju. Stosunek ceny do procentów jest w V.I.P.ie tak korzystny, że wywołuje spazmy i inne orgazmy wśród głodnej alkoholu klienteli. Zna je każdy, a kto nie zna, ten musi poznać . Mi też kilka razy zdarzyło się mieć z nim kontakt. W czasach liceum człowiek nie miał zbyt wiele hajsu, więc musiał sobie jakoś radzić… Ale nie o tym miało być, nie o tym. Odkąd pamiętam na biedronkowej półce zawsze dumnie stały puszki z V.I.P.em. Jednak ku mojemu zdziwieniu jakiś czas temu obok puszek pojawiły się także butelki! Biorę jedną do łapy i czytam: „Wyprodukowano przez – Zakłady Piwowarskie Głubczyce S.A.”. O żesz w mordę – pomyślałem. Przecież p...

Czytaj więcej

SHORT TEST: Dojlidy Classic powraca

Prolog: Kompania Piwowarska wskrzesiła markę Dojlidy. To fakt, a nie żaden ponury żart. Nie znam dokładnie historii tej marki (Dojlidy to nie było tylko jedno piwo), ale Kompania Piwowarska szybko się jej pozbyła, gdy stała się właścicielem browaru w Białymstoku. O co kaman: Dojlidy Classic, to oczywiście „jasne pełne”. To nie jest identyczne piwo, jak było kiedyś. Jest po prostu „inspirowane oryginalną recepturą” i powraca w odświeżonej formie jako hołd dla wielowiekowego dziedzictwa marki. Znaczy się – gówno z tego będzie. Wdzianko: Ładne, głęboko złociste, nie takie blade, jak typowy koncerniak. Piana średnio ziarnista, nader obfita, umiarkowanie trwała. Kichawa mówi: Dosyć ładny, świeży, głównie chlebowy zapaszek. Do tego dochodzą jakieś ciastka, słód oraz subtelny chmiel w oddali. Całość pachnie rześko i naprawdę solidnie. Jadaczka mówi: Dużo słodu, herbatników, chlebka i zboża. Ciała to tu nie brakuje. W tle biszkopty oraz delikatna chmielowość. Goryczka jakaś tam...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Perła Chmielowa (brązowa butelka) vs Perła Chmielowa (zielona butelka)

Zgodnie z zapowiedziami teksty ukazujące się na blogu, gdzie porównuję ze sobą dwa piwa noszą od teraz nazwę „Oko w Oko” i stanowią niejako odrębny dział. Oczywiście wciąż są to recenzje, ale w moim odczuciu chyba nieco bardziej interesujące niż tradycyjne posty. Piwa tu opisywane są w jakimś stopniu do siebie podobne, może nawet niekiedy identyczne (przynajmniej w teorii). W każdym razie zawsze coś ich ze sobą łączy, ale też jednocześnie niekiedy dzieli. Moim zadaniem jest wskazać różnice i podobieństwa oraz rozstrzygnąć, które z nich jest lepsze i dlaczego. Jak widzicie dziś zajmę się piwem Perła Chmielowa Pils, bo tak brzmi pełna nazwa najbardziej popularnego „piwa regionalnego” z Lubelszczyzny. Nie zamierzam tutaj wchodzić w dysputy, czy Perła Browary Lubelskie to browar regionalny, czy już koncernowy. Faktem jest, że to moloch, a jego piwa można bez problemu kupić w całej Polsce. Kto nie był nigdy na Lubelszczyźnie zapewne nie wie, że w tamtych stronach słynna Perełka wyst...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Łomża Jasne vs Łomża Pils

W swojej blogerskiej karierze piłem już nie jedną Łomżę. W zasadzie to chyba wszystkie jakie były przez ten czas na rynku. Wiadomo, że jedne piwa znikają, a w ich miejsce pojawiają się inne i mam tu na myśli tylko w obrębie jednej marki. Tak więc tych Łomż/Łomżów trochę już na blogu było. Ostatnio wpadłem jednak na pomysł, aby porównać dwa chyba najbardziej popularne piwa z tej marki – Łomża Jasne i Łomża Pils . To pierwsze jest mi bardzo dobrze znane i lubiane. Można rzec, iż ostatnio regularnie zasila ono moje gardło. Jest piwem szeroko dostępnym, względnie niedrogim, dosyć smacznym i po prostu pijalnym. Łomża Pils natomiast pojawiła się na rynku jakieś dwa lata temu, a na blogu dostała taką samą notę, jak jej starsza siostra. Jednakże piłem to piwo łącznie może trzy razy. Złych wspomnień nie mam, więc uważam je za godnego rywala dzisiejszego „pojedynku”. Łomża Jasne Piwo ubrane jest w jasno złoty odcień o idealnej klarowności. Piana jest całkiem słusznych rozmiarów,...

Czytaj więcej

Piwa Naszego Powszedniego

Szukaj na tym blogu