BEHEMOTH BAFOMET

Kolejny Russian Imperial Stout na blogu! Który to już? Piąty, dziesiąty, dwudziesty? Ciągle tylko te ‘risy-srisy’. Gdzie nie pójdziesz tam RIS, gdzie się nie obejrzysz tam RIS. Idziesz do kibla się odlać, a tam RIS. Idziesz do pracy, a tam RIS, do kościoła – też RIS. Idziesz do lasu na spacer – znowu RIS. Nie Żubr, tylko RIS!

Kto przewidział, że imperialne ruskie Stouty w tak krótkim czasie zaleją Polskę od morza, aż do Tatr. No kto?! Nikt, nobody, никто, żodyn. Nie mówię, że to źle. Wręcz przeciwnie! Uwielbiam tego rodzaju piwa, a jak wiadomo od przybytku głowa nie boli ;D

Browar Perun też ma w dorobku swojego RISa, a nawet dwa RISy. Zapewne pamiętacie grudniową gówno-burzę o Krainę Welesa? Niemal wszyscy birgicy zarzucali wówczas Perunowi, że tego nie da się pić, że 19° Blg, to jakiś session RIS, bieda RIS, że bliżej mu do FESa, itp., itd., et cetera. Tak nie można, to nie przystoi, to oszustwo, matactwo, robienie ludzi w balona... Zarzutów było wiele, ale Perun zlewał to wszystko ciepłym moczem, bo w tankach leżakował sobie Bafomet! RIS pełną gębą. Jego parametry z łatwością mogą wybić jedynki każdemu innowiercy, plującemu w twarz niemrawej Krainie Welesa.

Żarty się skończyły. Czas chwycić diabła za jaja i się z nim zmierzyć! ;p 

Behemoth Bafomet jak łatwo zauważyć jest kolejnym piwem Peruna powstałym we współpracy ze słynnym zespołem Adama „Nergala” Darskiego. Co do ich twórczości, to mam ją głęboko w dupie, tak samo jak oni szeroko pojęte Chrześcijaństwo (nie moje klimaty i już). Chodzi mi natomiast o samą etykietę, która jest tak świetna, że zapiera dech w piersiach i odejmuje mowę! Jak dla mnie mistrzostwo świata.

Ja tu pierdu, pierdu, a przecież piwo mam do wypicia. Zrzucam kapsel i zbliżam nos do butelki. Bodajże trzeci raz w życiu po powąchaniu piwa głośno zakląłem (dobrze, że nie było mamy w pobliżu, bo by mi gazetą przez łeb strzeliła). Ciecz pachnie bardzo słodko, deserowo i czekoladowo. Mleczna i deserowa czekolada chwyta mnie za nozdrza i za cholerę nie chce puścić. Pomaga jej w tym pokaźna dawka wanilii i wyrazistego kakao. Z biegiem czasu z tła wyłania się bardzo subtelny i w niczym nie przeszkadzający alkoholowy likier oraz delikatna opiekana słodowość, przy czym samej paloności praktycznie tu nie ma. Może ociupinka kawy zbożowej, ale nic więcej ponadto.

Piwo w szkle wygląda elegancko i dystyngowanie. Beżowa piana jest drobna i puszysta, rośnie do sporych rozmiarów i opada w żółwim tempie, niczym mój sprint na setkę. Lejsing także bez zarzutu. Bafomet jest bardzo ciemnym i nieprzejrzystym napitkiem. Czarnym niczym ślepia Belzebuba! Muszę przyznać, że bardzo urodziwie to wszystko razem wygląda.

Smak to prawdziwe niebo w gębie. Przede wszystkim wszechogarniająca czekolada. Mnóstwo czekolady pod każdą postacią (gorzka, mleczna, deserowa, gorąca czekolada, praliny). Nie pamiętam, abym kiedykolwiek pił tak czekoladowe piwo! Tuż obok udziela się przyjemna wanilia, którą wyczytałem w składzie, a nieco dalej wyraźne kakao. Bardziej w głębi natomiast pojawiają się prażone słody, zmieszane z łagodną kawą, razowym chlebem i odrobiną słodkawego karmelu. Z tła wyłapałem zaś lekką i zgrabną orzechową nutę, która jeszcze bardziej urozmaica ten wyjątkowo smaczny trunek. Całość wyraźnie deserowa, nieco słodkawa, choć sytuację na finiszu ratuje umiarkowanej mocy palona goryczka. Jest krótka, ale stanowcza. Nie zalega i nawet nieźle kontruje słodową bazę. Mimo zabójczego dla przeciętnego żula woltażu, alkoholu to ja tu kurna nie czuję! Nie wiem jak to jest możliwe, ale piwerko nawet nie grzeje w przełyku. Absolutnie nic, zero, nul. Szok w trampkach normalnie! Wysycenie jest niskie, drobne, poprawne.

Bafomet kładzie długi i wyraźny cień na swojego starszego, ale dużo lichszego braciszka. Mój dzisiejszy gość to istny książę ciemności – gęsty, złożony, likierowy, nawet nieco oleisty i zabójczo mocny (mocz czuć w głowie, ale nie w smaku). Piwo ma oszałamiającą pełnię, gładkość oraz niebywałą wręcz wielowątkowość. Fakt – z początku jest dosyć słodkie, jednak z biegiem czasu goryczka przybiera na sile, choć nigdy nie dominuje. Przekłada się to na całkiem niezły balans i stosunkowo wysoką pijalność. Jednak ostrzegam: nowość od Peruna to typowo degustacyjny wywar, który należy pić powoli i z rozwagą. Nadmiernie spożycie większych ilości grozi trwałym kalectwem, ślepotą i paraliżem kończyn górnych.... Żartowałem, co najwyżej film Wam się urwie i będziecie mieć kaca jak stąd do Hollywood ;)

OCENA: 9/10

CENA: ok. 11ZŁ

ALK.11,6%
TERMIN WAŻNOŚCI: 02.03.2017

BROWAR PERUN//BROWARY REGIONALNE WĄSOSZ