SUSKA Z BROWARU PIWOJAD

Kolejny piwowarski debiut na blogu. Tym razem premierowe piwo niedawno co debiutującego Browaru Piwojad! Przysłali mi nawet maila z info o swoim starcie, niestety żadnej paczuszki od nich nie dostałem, z czego bardzo ubolewam ;)

Za projektem tym stoi dwóch Pawłów – Świdniewicz & Teodorczyk. Chłopaki swoje pierwsze piwo uwarzyli w Browarze Cystersów Gryf w Szczyrzycu, który dość szybko stał się istnym zagłębiem produkcyjnym dla rodzimych kontraktowców (obecnie warzy tam chyba więcej inicjatyw niż w Zarzeczu). Ścisk niemiłosierny, trwa walka o każdą kadź, o każdy wolny tank, a poszczególne ekipy grają ze sobą w „papier, kamień, nożyce”. Taka sytuacja, poważnie ;p

Suska to Robust Brown Porter, czyli taki angielski porter na sterydach, którymi to się swego czasu Pudzian szprycował... żartowałem. Ogólnie można by rzec, że nuda jak cholera. Żadnego odjechanego dodatku w stylu drożdży odsianych specjalnym przetakiem (takie sito) z pyłu księżycowego pobranego z dna krateru po ciemnej stronie Księżyca. W składzie znalazły się tylko płatki owsiane, palony jęczmień oraz jakaś siuśka... śuśka... siuśki... aha, suska! Suska sechlońska – śliwka węgierka suszona dymem bukowym w okolicach Sechna. Ta sama, która zrobiła tak znakomitą robotę w Imperium Prunum z Kormorana (dzięki temu trunek ten został wybrany Piwem Miesiąca – Luty 2016).

No to jedziemy z koksem.... Hardcorowym Koksem, a może z Pudzianem? Nevermind.

Słowo Piwojad, to jak widzicie na załączonym obrazku mrówkojad żłopiący piwo ze szklanki. Spoko to nawet wygląda w przeciwieństwie do samej zawartości butelki, która jest tak mętna, że przypomina wodę z kałuży! Kolor nijaki, coś jakby brunatny, ziemisty, ciemno brązowy, błotnisty (moja gleba w ogródku wygląda lepiej). Nie za bardzo mam ochotę się tego napić, ale co zrobić? Takie hobby. Jeszcze tylko słowo o pianie. Na powierzchni pojawiła się niezbyt wysoka, ale drobna i puszysta czapeczka jasno beżowej piany. Niestety jak szybko się pojawiła, tak szybko zniknęła. Nawet na szkle jej nie uświadczysz. Jak na razie słabiutko.

Zamykam oczy i zapominam o wyglądzie. Piwo jest nisko wysycone (klasyka), ale smak jest dosyć intensywny i bogaty. Rzeczoną śliwkę czuć z nawiązką, głównie dlatego, że samego ciała piwo ma stosunkowo niewiele, zwłaszcza bacząc na 16° Plato. Naprawdę piwo aż huczy od suszonej śliwki! Wędzoność też jest obecna – delikatny posmak dymu świetnie koresponduje z całą resztą, czyli prażonym słodem, rodzynkami, odrobiną kakao i czekolady deserowej. Kawy natomiast jest tu naprawdę niewiele, a jeśli już to jakaś kiepska zbożówka pałęta się tu i ówdzie. Na szarym końcu, totalnie w tle majaczy opiekane pieczywo, chlebek razowy oraz orzechy Goryczka jest niska, lekka i przyjemna. Sumarycznie niewiele wznosi, bo piwo jest bardziej słodkie, aniżeli gorzkie. Śliwka daje też niewielki kwasek, ale to nawet lepiej, bo całość nie jest zamulająca.

Czas obwąchać ten specjał. Tutaj jest chyba jeszcze lepiej niż w smaku! Ponownie berło dzierży suszona śliwka węgierka, okryta bardzo urokliwym, dymnym sznytem, który jest nader intensywny i przyjemny. Tuż za nim biegną inne suszone owoce z rodzynką, figą i daktylami na czele. Po piętach drepczą im ciemne, opiekane słody, chodź samej paloności praktycznie tu nie ma. Podobnie jak kawy, ale w przeciwieństwie do czekolady. Słodkiej i deserowej, słusznie kojarzącej się z pralinkami nadziewanymi śliwką właśnie. Jest bardzo słodko, deserowo i wykwintnie. Jestem zauroczony bogactwem oraz intensywnością doznań :D

Suska to niewątpliwie nader oryginalny, niesamowicie owocowy wywar i to nawet pomimo niezbyt okazałej pełni. Nie chciałbym używać tu słowa wodnistość, choć w sumie jest to jak dla mnie jedyny mankament tego napitku. No dobra.... wyraźna słodycz co prawda momentami także zaczyna męczyć, ale wówczas z odsieczą przybywa subtelny kwasek. Dzięki czemu ciągle mamy ochotę na następny łyk. Ciecz szybko znika ze szkła, a człek musi się pilnować, by się nie zachłysnąć tym zacnym trunkiem.

Tytułowa suska ponownie zdała egzamin na piątkę, choć jest to zupełnie odmienne piwo niż Imperium z Kormorana i broń Boże nie należy ich ze sobą porównywać i stawiać w jednej kategorii. To tak, jakby obok siebie na ćwierć mili postawić Ferrari i Poloneza. Bez sensu prawda?

Ps. na zdjęciu to nie odchody Piwojada, tylko suszone śliwki (nie Suski).

OCENA: 8/10

CENA: ok. 8ZŁ

ALK.6,4%
TERMIN WAŻNOŚCI: 04.08.2016

BROWAR PIWOJAD//SZCZYRZYCKI BROWAR CYSTERSÓW GRYF

Komentarze

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

OKO W OKO - Trybunał '90 vs Piwo Jasne

A to ci niespodziankę zrobił nam Kopyr i Browar Piotrków. W ‘biedrach’ kilka dni temu pojawiła się nowość Trybunał ’90 – piwo jak dawniej. I wychodzi na to, że ten dopisek wcale nie jest z dupy. Wg Tomka to piwo smakuje i pachnie, jak typowy (czyt. dobrze zrobiony) pils z pierwszej połowy lat 90-tych. Czyli zanim koncernowe łapska zepsuły te wszystkie nasze Żywce, Tyskie, czy inne Okocimy. Trybunał ’90 ma nas przenieść w czasie do lat, gdy piwa były wyraziste, mocno słodowe i solidnie nachmielone na goryczkę. Kopyr jest niejako ambasadorem tego piwa, a także współautorem. Ponoć sporo jego wskazówek zostało wdrożonych przy tym projekcie (nawet słynna butelka euro). Od niedawna jakby zrobiła się moda na slogan „piwo jak dawniej”. Już w zeszłym roku takowym hasłem reklamował się przecież Miłosław Jasne Pełne, czy Herbowe z Cieszyna. Natomiast AleBrowar dopiero co wypuścił Piwo Jasne w retro-bączkach. W opisach mrugając do nas okiem, że to również jest piwo zrobione na starą modłę. Tak w...

Czytaj więcej

TOP 10 POLSKICH PIW KONCERNOWYCH

Z racji moich zainteresowań, co jakiś czas ktoś mnie pyta, jakie jest moje ulubione piwo? Ja wówczas dyplomatycznie odpowiadam, że nie ma takiego piwa . Nie mam jednego ulubionego piwa, które darzyłbym największą estymą, szacunkiem i czcią, niczym muzułmanie Allaha. Powiem więcej: nie mam nawet jednego ulubionego browaru. I to z bardzo prostego powodu – na rynku jest tak dużo polskich świetnych, wręcz rewelacyjnych piw, że nie jestem w stanie wybrać jednego! Nie żartuję. Mimo widocznej rewolucji piwnej w naszym kraju, nadal zdecydowana większość konsumentów piwa, to niedoinformowani, zamknięci w sobie konserwatyści, którzy przez całe swoje życie pili co najwyżej 3-4 marki piwa. Oczywiście tymi piwami są ‘jasne pełne’ od „wielkiej trójcy” (KP, GŻ, CP), no może co niektórzy napili się raz, czy dwa porteru z Żywca. Z myślą o takich osobach postanowiłem napisać mały przewodnik, odnośnie najlepszych piw koncernowych, które miałem okazję próbować. Dlaczego akurat rzuciłem s...

Czytaj więcej

CZTERY WCIELENIA PIWA CARLSBERG. CZY TO SIĘ W OGÓLE RÓŻNI?

Zdaje sobie sprawę, że nie jestem mega bystry. Moją bystrość można chyba więc porównać do wody w klozecie . Mimo to jakiś czas temu zauważyłem na rynku piwnym kilka nowych pozycji od Carlsberga. Jak żyję na tym świecie ponad trzydzieści lat, tak zawsze u nas Carlsberg był tylko jeden. Od lat warzony w Polsce na licencji duńskiego potentata, ale kto by się tym przejmował? Aż tu nagle, ku mojemu zdziwieniu widzę na półkach sklepowych jakieś nowe Noxy, Goldy i inne badziewia (tak sobie pomyślałem, jak je zobaczyłem). Po jakimś roku zapaliła mi się we łbie żarówka z napisem „zrób degustację porównawczą wszystkich Carlsbergów . Zobacz, które najlepsze i podziel się tym z opinią publiczną”. Jak pomyślałem, tak zrobiłem, tylko że z pewnym poślizgiem czasowym. Niestety w międzyczasie ze sklepów zniknął Carlsberg Nox – rwałem sobie włosy z głowy jak opętany (z jajek zresztą też). Lubiłem to piwo, piłem wielokrotnie. Tymczasem okazało się, że była to edycja limitowana :( No, cóż...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Perła Chmielowa vs Perła Export

Było już porównanie Perły Chmielowej Pils w brązowej i zielonej butelce ( tutaj ), no więc w końcu przyszedł czas rozstrzygnąć, która Perełka jest lepsza – Chmielowa, czy Export. Obydwie z pewnością mają swoich zwolenników, jak i przeciwników. Ja raczej opowiadam się za tymi pierwszymi, choć z pewną rezerwą. A tak osobiście i prywatnie, to wolę Chmielową, ale w brązowej flaszce. Co ciekawe, Perła Export pojawiła się na blogu, jako jedna z pierwszych recenzji, a było to równo dziesięć lat temu… To, że są to te same piwa już na wstępie trzeba wykluczyć, bowiem woltaż aż nadto się różni. Producent w obydwu przypadkach nie podaje składu, więc nie wiemy tak naprawdę, jakie różnice są na papierze, ale za chwilę przekonam się, jakie będą w ocenie organoleptycznej. Perła Chmielowa Pils Ładne piwko, złociste, klarowne. Piana średnio obfita, dość rzadka i szybko się dziurawi. Kilka minut i już jej nie było. Lacingu brak. W smaku znajome nuty trawiastego chmielu, ziół oraz jasne...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Van Pur Tripel vs Komes Potrójny Złoty

Van Pur w tym roku wypalił z trzema „belgijskimi” piwami. Blond oraz Dubbel już zaliczony i muszę przyznać, że były to dobre napitki. Zatem czas na Tripla , a żeby było ciekawiej, to postanowiłem porównać go, z bodajże pierwszym polskim piwem w tym stylu. Chodzi rzecz jasna o Komes Potrójny Złoty, który już od ponad dekady stoi na sklepowych półkach. Powiem szczerze, że praktycznie nie pijam tego piwa, więc nie wiem w jakiej aktualnie jest formie, ale myślę, że z Van Purem może konkurować. Muszę jeszcze nadmienić, że ten konkretny egzemplarz liczy sobie już prawie trzy lata, więc jest już trunkiem na wskroś ułożonym i w teorii powinien być wyraźnie wytrawny. Czytam se etykietę tego bączka od Van Pura, a tam w składzie kolendra i skórka pomarańczy! WTF?! Przecież to nie Witbier do cholery. Chyba coś im się tam pomyliło w tej Rakszawie. Van Pur Tripel Piwo pieni się umiarkowanie. Piana jest dosyć drobna i puszysta, lecz szybko się niweluje. Całość jest klarowna, ci...

Czytaj więcej

WIELKI TEST PIW W ZIELONYCH BUTELKACH

Oj, dużo Harnasi musieli wyduldać osiedlowi żule przez czas, który minął od ostatniego Wielkiego Testu w gronie moich najlepszych znajomych. Prawie półtora roku trzeba było czekać na to, jakże fajne wydarzenie, ale jak to zwykle bywa nie zawsze każdemu pasowały terminy. No, ale jak już się spotkaliśmy to i się działo ;) Szesnaście różnych piw, ale o co najmniej jednym wspólnym mianowniku. Ilość bodajże rekordowa spośród naszych testów, ale przecież rynek pod tym względem nie zawodzi. Zielone butelki są wszędzie, bo przecież te piwa są takie chmielowe ;) Do sedna zatem. SPRAWY TECHNICZNE Tak jak było wcześniej, tak i teraz – anonimowe próbki, piwa odpowiednio schłodzone, dziesięciopunktowa skala i później średnia arytmetyczna naszych ocen. Pod uwagę braliśmy przede wszystkim poziom nachmielenia, jak również rześkość, pijalność oraz poziom i jakość goryczki. No i oczywiście wady, które niekiedy też miały miejsce. Przy okazji wyjaśniłem testerom czym jest ”zapach skunksa...

Czytaj więcej

WIELKI TEST MUSZTARD ROLESKI

Słowo się rzekło! Trochę musieliście poczekać na ten wpis, ale w końcu udało mi się pocisnąć z tematem. Specjalnie dla Was i niejako na Wasze żądanie zrobiłem Wielki Test Musztard z firmy Roleski! :) Tytułem wstępu, by nieco wtajemniczyć Was w świat musztard zapraszam (tych co jeszcze nie czytali) do mojego artykułu pt. „ Musztarda niejedno ma imię ”. Znajdziecie tam szereg niezbędnych i ciekawych informacji odnoście tej niedocenianej wg mnie przyprawy. A teraz trochę o samym teście. Na warsztat wziąłem 13 różnych musztard . W zasadzie to wszystkie od Roleskiego z wyjątkiem Stołowej i tych z przedrostkiem bio . Musztardy jadłem razem z chłodną parówką, co by jej temperatura przez cały czas była jednakowa. Po każdej musztardzie robiłem kilkuminutową przerwę i popijałem wodę, aby wypłukać z ust smak poprzedniej. Głownie skupiałem się oczywiście na smaku, jego ostrości i pikantności o ile jakaś była. Rzecz jasna oceniałem też sam zapach oraz konsystencję. Wszystko to oczywiś...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Łomża Jasne vs Łomża Pils

W swojej blogerskiej karierze piłem już nie jedną Łomżę. W zasadzie to chyba wszystkie jakie były przez ten czas na rynku. Wiadomo, że jedne piwa znikają, a w ich miejsce pojawiają się inne i mam tu na myśli tylko w obrębie jednej marki. Tak więc tych Łomż/Łomżów trochę już na blogu było. Ostatnio wpadłem jednak na pomysł, aby porównać dwa chyba najbardziej popularne piwa z tej marki – Łomża Jasne i Łomża Pils . To pierwsze jest mi bardzo dobrze znane i lubiane. Można rzec, iż ostatnio regularnie zasila ono moje gardło. Jest piwem szeroko dostępnym, względnie niedrogim, dosyć smacznym i po prostu pijalnym. Łomża Pils natomiast pojawiła się na rynku jakieś dwa lata temu, a na blogu dostała taką samą notę, jak jej starsza siostra. Jednakże piłem to piwo łącznie może trzy razy. Złych wspomnień nie mam, więc uważam je za godnego rywala dzisiejszego „pojedynku”. Łomża Jasne Piwo ubrane jest w jasno złoty odcień o idealnej klarowności. Piana jest całkiem słusznych rozmiarów,...

Czytaj więcej

Piwa Naszego Powszedniego

Szukaj na tym blogu