Przejdź do głównej zawartości

PÓŁ CZARNEJ U "ROSZKA" - Dobrze wykoncypowany Stout



Domyślam się, że jesteście strasznymi leniami i zapewne czekacie na kolejny Short Test, bo nie chce Wam się czytać pełnowymiarowych recenzji. Niestety jeszcze nie tym razem, jeszcze nie teraz. Dzisiejsze piwo jest zbyt ciekawe, by traktować je po macoszemu. Zbyt niespotykane, by nie poświęcić mu odpowiednio dużo uwagi.
Teraz będzie krótki wykład, więc na minutę skoncentrujcie te Wasze szare komóreczki. Piwo Pół Czarnej u Roszka to nowość od Piwoteki. Jest to Winter Coffee Milk Stout, czyli taka mocniejsza, zimowa wersja kawowego mlecznego stałtu. Jak mleczny Stout, to oczywiście laktoza, jak coffee, to oczywiście kawa (w tym wypadku kolumbijska), ale to jeszcze nie wszystko co kryje w sobie ów napitek. Są jeszcze płatki owsiane oraz ziarna tonkowca wonnego. Tonkowiec wonny to tropikalne drzewo, którego owocem są strąki, a w nich są właśnie ziarna tonka, nazywane też niekiedy bobem lub fasolą tonka. Nazw jest kilka, ale cały czas chodzi o to samo. Owe ziarna suszy się tak długo, aż zaczynają przypominać ciemne i twarde rodzynki. Ponoć smakuje to jak połączenie migdałów, wanilii i gałki muszkatałowej. Czasami dochodzi też karmelowa lub miodowa nuta. Piszę „ponoć”, bom jest prosty chłop i  nigdy tego nie próbowałem, choć już kilka piw z tym dodatkiem pojawiło się na polskim rynku (co najmniej trzy przed Piwoteką). Pokale w dłoń i do dzieła!


Kurcze jakie to piwo jest…. dziwne. Tak, dziwne. Naprawdę niespotykane, ale w takim pozytywnym sensie. Przede wszystkim czuć tutaj to ciałko – w końcu 18,5ºBlg to nie tak mało. Piwo jest przyjemnie puszyste, gładkie, takie niesamowicie kremowe, aksamitne. Oj, płatków owsianych tu nie żałowano! :) Choć laktoza też wnosi swego rodzaju śliskość. A właśnie – jest słodko, może nawet bardzo, ale rozumiem, że taki był zamysł piwowara. W końcu to Milk Stout. Tak więc po pierwsze laktoza, a po drugie kawa. Małą czarną wyczuje tu nawet kompletny laik sztuki degustacyjnej. Przyjemnie posłodzona i szlachetna kawa miesza się z lekko palonymi słodami, wanilią i wyraźna nutą mlecznej czekolady. Goryczka o palonym profilu jest znikoma, ale niewielka doza tej paloności pozostaje kilka chwil na podniebieniu, więc typowym ulepkiem bym tego nie nazwał. No, a co z tą fasolą, czy tam bobem tonka? – spytacie. Mhmm… nie ukrywam, że karmelu jest tutaj całkiem sporo, trochę mniej natomiast samych migdałów (o wanilii już wspominałem), ale w rzeczy samej dodatek się sprawdził. I to jeszcze jak! Piwo naprawdę smakuje wybornie. Bardzo oryginalnie. Nie spodziewałem się, aż takich doznań :D

Okej, pora zarzucić sieci na aromat. Tu również jest bardzo ciekawie. Może nie ma takiego efektu wow, jaki był w gębie, ale naprawdę jest co wąchać. Intensywność tego zapachu jest średnia z aspiracjami w kierunku wysokiej. Przyjemna woń łagodnej i świeżo parzonej kawy (ze śmietanką) miesza się z łagodną nutką wanilii oraz migdałów, tudzież marcepanu. O to właśnie chodziło! Ziarna tonka w całej okazałości :) Tuż za nimi (tymi ziarnami znaczy się) podąża wyraźna i bardzo sympatyczna nutka palonych słodów, okraszonych kapką karmelu, szeroko pojętej spalenizny i czekolady deserowej. Ogólnie paloność jest na umiarkowanym poziomie, w zamian czuć dość dobrze zaznaczoną słodycz w formie laktozy, wanilii i tej czekolady właśnie. Dość złożony i przyjemny to zapaszek. Naprawdę mi się podoba.
Jestem mile zaskoczony tym piwem. Pół czarnej u „Roszka” to piwo wielowątkowe, bogate w doznania i przede wszystkim na wskroś zadziwiające. Ta gładkość w smaku, ten aksamit - to naprawdę robi robotę. Do tego dochodzą bardzo wyraźne wpływy słynnych już ziaren. To naprawdę czuć, to nie jest wyssane z palca. Piwo jest bardzo pełne w smaku, bardzo treściwe, słodkie, ale jeszcze nie zamulające. Mimo niezbyt okazałej goryczki, balans jak na Milk Stouta jest jak najbardziej do przyjęcia. Pije się to w miarę szybko, choć trzeba mieć świadomość, że ze względu na wyraźną słodycz oraz gęstość, nie jest to piwo do picia litrami.
Podsumowując smakuje mi jak diabli. Jest to bardzo udany eksperyment.
Ps. Wiem, że na zdjęciu *uja widać, ale taki był zamysł fotografa ;p
OCENA: 8/10
CENA: nieznana
ALK. 5,5%
TERMIN WAŻNOŚCI: 14.08.2018
BROWAR PIWOTEKA//BROWAR JAN OLBRACHT

Komentarze

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

WIELKI TEST PIW TYPU DESPERADOS

Wielki Test Piw Typu Desperados, Wielki Test Piw Aromatyzowanych Tequilą, Wielki Test Piw o Smaku Tequili. To chyba wystarczające zajawki, by każdy piwny Janusz się pokapował o co mi chodzi. Wspólną ich cechą jest dodany aromat tequili, a przy okazji cały szereg różnych substancji chemicznych. Bazą jak sądzę jest tu zwykły jasny lager, który i tak finalnie nie odgrywa praktycznie żadnej roli. Tequila to słynna meksykańska wódka produkowana ze sfermentowanego soku agawy niebieskiej. Istnieje wiele jej odmian, a niektóre z nich są nawet przez kilka lat leżakowane w dębowych beczkach po bourbonie, whisky, sherry, czy koniaku. Przymierzałem się do tego tematu jak pies do jeża, czy saper do bomby. Plan był prosty, ale z wykonaniem jak zwykle spore problemy. Główny problem jak zwykle tkwił w zapewnieniu sobie odpowiedniego materiału do testu. Zebranie wszystkich tego typu piw jakie przyszły mi do głowy, okazało się oczywiście niewykonalne z bardzo prostego powodu – niektóre po prostu przesta…

CZYM RÓŻNI SIĘ PODPIWEK OD KWASU CHLEBOWEGO?

Już jako mały brzdąc, niejednokrotnie widywałem na półkach w markecie owe „mityczne” i tajemnicze napoje i zastanawiałem się, co to jest u licha? Jak to smakuje, czy dziecko może to pić? Czy to ma alkohol? U mnie w domu jakoś nigdy nikt się nie imał tego typu wynalazków. Z perspektywy dorosłego człowieka również co jakiś czas natykałem się na różne podpiwki i kwasy chlebowe, ale nadal przez długie lata nie wiedziałem, czym różni się jedno od drugiego, jak one smakują i jak się je robi? Przeważnie stoją na półce z piwami, więc czy to są jakieś piwa może?
Sprawa nie dawała mi spokoju, mimo iż nie znajdywałem nigdy odwagi, by kupić coś takiego i spróbować. Zawsze wolałem wziąć starego, sprawdzonego Żywca lub Tyskacza. W końcu pewnego pięknego dnia, szala mojej niewiedzy zaczęła stopniowo przechylać się w stronę światła, a przecież wiadomo, że zawsze trzeba iść w stronę światła ;>
Powoli zacząłem zgłębiać temat, zakupiłem kilka sztuk, chyba najbardziej znanych tego typu napojów w kra…

WIELKI TEST MUSZTARD ROLESKI

Słowo się rzekło! Trochę musieliście poczekać na ten wpis, ale w końcu udało mi się pocisnąć z tematem. Specjalnie dla Was i niejako na Wasze żądanie zrobiłem Wielki Test Musztard z firmy Roleski!:)

Tytułem wstępu, by nieco wtajemniczyć Was w świat musztard zapraszam (tych co jeszcze nie czytali) do mojego artykułu pt. „Musztarda nie jedno ma imię”. Znajdziecie tam szereg niezbędnych i ciekawych informacji odnoście tej niedocenianej wg mnie przyprawy. A teraz trochę o samym teście. Na warsztat wziąłem 13 różnych musztard. W zasadzie to wszystkie od Roleskiego z wyjątkiem Stołowej i tych z przedrostkiem bio. Musztardy jadłem razem z chłodną parówką, co by jej temperatura przez cały czas była jednakowa. Po każdej musztardzie robiłem kilkuminutową przerwę i popijałem wodę, aby wypłukać z ust smak poprzedniej. Głownie skupiałem się oczywiście na smaku, jego ostrości i pikantności o ile jakaś była. Rzecz jasna oceniałem też sam zapach oraz konsystencję. Wszystko to oczywiście w odniesieniu …

OKO W OKO - Perła Chmielowa (brązowa butelka) vs Perła Chmielowa (zielona butelka)

Zgodnie z zapowiedziami teksty ukazujące się na blogu, gdzie porównuję ze sobą dwa piwa noszą od teraz nazwę „Oko w Oko” i stanowią niejako odrębny dział. Oczywiście wciąż są to recenzje, ale w moim odczuciu chyba nieco bardziej interesujące niż tradycyjne posty. Piwa tu opisywane są w jakimś stopniu do siebie podobne, może nawet niekiedy identyczne (przynajmniej w teorii). W każdym razie zawsze coś ich ze sobą łączy, ale też jednocześnie niekiedy dzieli. Moim zadaniem jest wskazać różnice i podobieństwa oraz rozstrzygnąć, które z nich jest lepsze i dlaczego. Jak widzicie dziś zajmę się piwem Perła Chmielowa Pils, bo tak brzmi pełna nazwa najbardziej popularnego „piwa regionalnego” z Lubelszczyzny. Nie zamierzam tutaj wchodzić w dysputy, czy Perła Browary Lubelskie to browar regionalny, czy już koncernowy. Faktem jest, że to moloch, a jego piwa można bez problemu kupić w całej Polsce. Kto nie był nigdy na Lubelszczyźnie zapewne nie wie, że w tamtych stronach słynna Perełka występuje w…

Grudniowa eskapada po browarach woj. Śląskiego

(NIE)WIELKI TEST PIW ŚWIĄTECZNYCH

MOJA PIWNICZKA: 5-letni RACIBORSKI PORTER

WIELKI TEST PIW KONCERNOWYCH

Nie wiem, czy ja jestem jakiś głupi, czy niepoprawny politycznie, ale postanowiłem zrobić sobie Wielki Test najpopularniejszych piw koncernowych. Nie żadne tam Dębowe Mocne, czy inne Warki Strong. Nie. Po prostu zwykłe i najbardziej popularne koncerniaczki (tzw. ‘jasne pełne’) w Wielkim Teście. Ślepym teście, mówiąc dokładniej. Co z tego wyszło przeczytacie poniżej.
Na co? Po co?
Już dawno chciałem to zrobić, co najmniej pół roku temu. Pomysł wpadł mi do łba znacznie wcześniej niż Wielki Test Piw Zielonych. Który jest bardziej hardcorowy? Ciężko powiedzieć. A po co to wszystko? Dlaczego szanowany piwny bloger (jaka skromność z mojej strony ;p) miałby sobie zaprzątać głowę bezpłciowymi i wypranymi ze smaku ojrolagerami? Ano po to, ponieważ gro czytelników pija właśnie takie piwa. Ba! Co tu dużo mówić – sam też je pijam i zapewne większość piwnych blogerów także to robi. Tylko nie każdy potrafi się do tego przyznać. Oczywiście obecnie nie wlewam w siebie zwykłych koncerniaków tak częs…