RAISA Espresso z BROWARU MARYENSZTADT

Ło Jezu znowu Russian Imperial Stout! No kurde znowu, co zrobić? Mam zboczenie na tym punkcie i nic nie poradzę. Jedni uwielbiają Żubry, inni Weizeny, inni czystą z gwinta, a jeszcze inni RISy. Każdy ma jakieś odchyły…

Dziś RAISA Espresso z Browaru Maryensztadt ze Zwolenia (miałem kumpla na studiach ze Zwolenia. Paweł pozdrawiam). Jest to młodszy brat zwykłej RAISY, którą opisywałem jakiś czas temu. Tamto piwo mnie jakoś szczególnie nie urzekło. To dzisiejsze jest z dodatkiem kawy espresso. Nie jestem tego pewien, ale sądzę, że baza tych obydwu piw jest taka sama.

W sumie nie ma co więcej ględzić tytułem wstępu. Piwo ma 22% ekstraktu, więc taki risowy standard można rzec. Przejdźmy zatem do meritum, bo czas nie jest z gumy. Może nie każdy ma ochotę czytać o pierdołach.

Piwo w szkle jest całkowicie, totalnie czarne. Najczarniejsze z czarnych bym nawet powiedział. Wieńczy je sympatyczna i kusząca pianka o ładnej, jasno brązowej barwie. Pierzynka jest nieprzyzwoicie puszysta, drobna i nader trwała. Opada wolno zostawiając obfite firany na szkle. No pięknie to wygląda muszę przyznać.

Czas zmoczyć dzioba. Noooo jest kawa, jest espresso. Może nie jakoś szalenie dominująco, ale mocną i wyrazistą kawę z ekspresu wyczuwam z dziecinną łatwością. Piwo jest dość gładkie, takie aksamitne jakby po płatkach owsianych. Mamy tu sporo nut palonych. Jest popiół i całe zastępy palonych słodów. Mocno palonych trzeba dodać. W to wszystko swoje trzy grosze wtrąca gorzka czekolada. W sumie to co ja pierdzielę? Jakie trzy grosze?! Pięćdziesiąt groszy, albo nawet cała złotówka! Czekolady jest tu co niemiara. Palone słody, kawa i prawdziwa gorzka czekolada – tak właśnie smakuje RAISA Espresso. W tle można odnaleźć nieśmiałe akcenty przypalonego karmelu oraz pumperniklu, ale to już są naprawdę totalne obrzeża. Nad całością pieczę sprawuje solidna kawowa goryczka. Jest wyraźna, dość tęga, ale też dobrze ułożona. Nie zalega jakoś specjalnie długo. Piwo jest niezłe, ale jak dla mnie trochę zbyt monotonne. Wszystko jest tu takie podobne do siebie.

Wąchamy. Gdybym zamknął oczy, to z czystym sercem powiedziałbym, że to kawa, a nie piwo. Nie znam się za bardzo na rodzajach kawy, ale stawiałbym na bardzo mocną klasycznie parzoną, albo właśnie na espresso. Tak, czy siak zgadłbym o co kaman. Piwo pachnie dosyć intensywnie, nie trzeba się zbytnio skupiać na poszczególnych składowych. Choć od razu powiem, że nie ma ich tu jakoś szczególnie dużo. Jest oczywiście fest kawusia, są mocno palone słody, jest ponownie gorzka czekolada, a daleko w głębi przypalony spód od ciasta oraz popiół. Alkohol został tutaj wyśmienicie ukryty. Podobnie zresztą jak w smaku. Całkowicie zapominamy, że jest tutaj ponad 9 voltów. Fajnie, ale jednak zapach żadnej euforii u mnie nie wywołuje.

Pełnia smaku jest tutaj na całkiem rozsądnym poziomie. Treściwość jest raczej niewielka, bo całość wyraźnie aspiruje do miana trunku wytrawnego, a zwłaszcza na finiszu, gdzie atakuje nas sporym rozmiarów goryczka. Balans jest genialny – jak na RISa przystało piwo jest wyraźnie gorzkie. Pijalność oceniam jako bardzo przeciętną. Nie ze względu na solidne ciało, czy woltaż. Po prostu z biegiem czasu kawowa RAISA staje się nieco mulącym napitkiem. Mulącym, monotonnym, jednostajnym, po prostu nudnym. Coś mi nie gra. Może dlatego, że nie pijam kawy? Ale przecież piłem wiele piw z kawą na pokładzie, które ewidentnie mi podeszły… Chapałem je jak Reksio szynkę, a tu nie ma tego efektu.
Podstawowa RAISA była dla mnie trochę lepsza.

OCENA: 6/10

CENA: ok 10ZŁ

ALK. 9,4%

TERMIN WAŻNOŚCI: 31.12.2018

BROWAR MARYENSZTADT

Komentarze

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

MINI TEST Piw Karpackie 17%

Ja wiem, że Kopyr wypił, żebyśmy nie musieli, ale jednak ciekawość zwyciężyła :> W końcu udało mi się wyhaczyć cztery nowe mocarze marki Karpackie. Trzy wersje smakowe oraz podstawka. Nie mogę sobie pozwolić na testowanie ich pojedynczo, bo kolejka jest zbyt długa. Tak więc, ‘karpaty’ wchodzą z buta, a ja od razu odpalam trójpaka, czyli Mini Test. Uspokajam zarazem internetowych szeryfów – nie wypiję tego na raz. Van Pur tak zszokował rynek tymi wypustami, że ja do dzisiaj nie zebrałem szczeny z podłogi. 17% alko!!! I nie są to rzecz jasna wymrażanki. Na co komu takie piwa? To nawet najwytrwalszych żuli poskłada do reszty. Ciekawostką jest tu górna fermentacja, więc to mogą być takie pseudo barli łajny z aromatami. A co myśleliście, że dolano tu soków? No dobra, do jednego dolano, ale o tym poniżej. Zobaczcie jak bardzo rynek się spolaryzował ostatnio – z jednej strony mega szybko rosnący udział „zerówek”, a z drugiej coraz więcej fest mocnych piw (najczęściej smakowych). Był...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Trybunał '90 vs Piwo Jasne

A to ci niespodziankę zrobił nam Kopyr i Browar Piotrków. W ‘biedrach’ kilka dni temu pojawiła się nowość Trybunał ’90 – piwo jak dawniej. I wychodzi na to, że ten dopisek wcale nie jest z dupy. Wg Tomka to piwo smakuje i pachnie, jak typowy (czyt. dobrze zrobiony) pils z pierwszej połowy lat 90-tych. Czyli zanim koncernowe łapska zepsuły te wszystkie nasze Żywce, Tyskie, czy inne Okocimy. Trybunał ’90 ma nas przenieść w czasie do lat, gdy piwa były wyraziste, mocno słodowe i solidnie nachmielone na goryczkę. Kopyr jest niejako ambasadorem tego piwa, a także współautorem. Ponoć sporo jego wskazówek zostało wdrożonych przy tym projekcie (nawet słynna butelka euro). Od niedawna jakby zrobiła się moda na slogan „piwo jak dawniej”. Już w zeszłym roku takowym hasłem reklamował się przecież Miłosław Jasne Pełne, czy Herbowe z Cieszyna. Natomiast AleBrowar dopiero co wypuścił Piwo Jasne w retro-bączkach. W opisach mrugając do nas okiem, że to również jest piwo zrobione na starą modłę. Tak w...

Czytaj więcej

SHORT TEST: Książęce Złote Pszeniczne z Nutą Mango

Prolog: Kompania Piwowarska zupełnie po cichaczu wjechała do ‘żabsona’ z dwoma nowymi Książęcymi. Nie są to rzecz jasna w żaden sposób piwa odkrywcze, ale postanowiłem przyjrzeć im się bliżej. O co kaman: W ciągu swojego żywota piłem już kilka pszeniczniaków z mango na pokładzie. Uważam, że taki mariaż dobrze do siebie pasuje, ale kiedy daje się pulpę/miąższ lub sok. Tutaj niestety mamy tylko aromat naturalny… Wdzianko: Jednolicie mętne, złociste. Na górze olbrzymia czapa gęstej, drobnej i zbitej piany, która opada zajebiście powoli. Kichawa mówi: Średnio intensywny aromat kojarzący się z piwem pszenicznym i bardzo subtelnym mango w tle. Jest jeszcze odrobinka gumy balonowej, trochę słodu, biszkoptów oraz drożdży. Nawet nieźle to pachnie, choć fajerwerki zostawiam na później. Jadaczka mówi: Piwo jest słodowe i lekko pszeniczne. Czuć także delikatnie nutę mango oraz może odrobinę banana. W tle pałęta się subtelny chlebek i jakiś kwasek. Całość niestety jest pustawa w sma...

Czytaj więcej

TOP 10 POLSKICH PIW KONCERNOWYCH

Z racji moich zainteresowań, co jakiś czas ktoś mnie pyta, jakie jest moje ulubione piwo? Ja wówczas dyplomatycznie odpowiadam, że nie ma takiego piwa . Nie mam jednego ulubionego piwa, które darzyłbym największą estymą, szacunkiem i czcią, niczym muzułmanie Allaha. Powiem więcej: nie mam nawet jednego ulubionego browaru. I to z bardzo prostego powodu – na rynku jest tak dużo polskich świetnych, wręcz rewelacyjnych piw, że nie jestem w stanie wybrać jednego! Nie żartuję. Mimo widocznej rewolucji piwnej w naszym kraju, nadal zdecydowana większość konsumentów piwa, to niedoinformowani, zamknięci w sobie konserwatyści, którzy przez całe swoje życie pili co najwyżej 3-4 marki piwa. Oczywiście tymi piwami są ‘jasne pełne’ od „wielkiej trójcy” (KP, GŻ, CP), no może co niektórzy napili się raz, czy dwa porteru z Żywca. Z myślą o takich osobach postanowiłem napisać mały przewodnik, odnośnie najlepszych piw koncernowych, które miałem okazję próbować. Dlaczego akurat rzuciłem s...

Czytaj więcej

Niby "małpka", a jednak w środku piwo 18% vol.!!!

Ostatnio będąc w Dino wyczaiłem przedziwne piwo. Początkowo nawet nie byłem pewny, czy jest to piwo. Stało jednak na półce obok innych piw, więc moja ciekawość zwyciężyła. Mamy tu napitek o woltażu, aż 18%! Nie czyni go to rzecz jasna najmocniejszym polskim piwem, ale szacun i tak się należy. Zwłaszcza, że możemy to kupić w dyskoncie. Swoją drogą bardzo jestem ciekawy jakim sposobem udało się otrzymać taki woltaż. Banderoli nie ma, więc opcja z dolewaniem spirytusu odpada. Wymrażanie natomiast to cholernie drogi interes, więc cena byłaby zapewne dużo większa. Poza tym, jeśli już coś wymrażać, to z pewnością jakieś mocne już piwa i obowiązkowo trzeba się tym chwalić na lewo i prawo. Ta opcja też na bank odpada. Bardzo ciekawą rzeczą jest też dziwnie znajome opakowanie, które zna chyba każdy domorosły obywatel tego kraju :D Niby „małpka”, a w środku zonk…, to znaczy piwo. Najbardziej jednak absurdalną rzeczą jest wg mnie idiotyczna nazwa. W sumie to nawet nie wiadomo jak to wymaw...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Perła Chmielowa vs Perła Export

Było już porównanie Perły Chmielowej Pils w brązowej i zielonej butelce ( tutaj ), no więc w końcu przyszedł czas rozstrzygnąć, która Perełka jest lepsza – Chmielowa, czy Export. Obydwie z pewnością mają swoich zwolenników, jak i przeciwników. Ja raczej opowiadam się za tymi pierwszymi, choć z pewną rezerwą. A tak osobiście i prywatnie, to wolę Chmielową, ale w brązowej flaszce. Co ciekawe, Perła Export pojawiła się na blogu, jako jedna z pierwszych recenzji, a było to równo dziesięć lat temu… To, że są to te same piwa już na wstępie trzeba wykluczyć, bowiem woltaż aż nadto się różni. Producent w obydwu przypadkach nie podaje składu, więc nie wiemy tak naprawdę, jakie różnice są na papierze, ale za chwilę przekonam się, jakie będą w ocenie organoleptycznej. Perła Chmielowa Pils Ładne piwko, złociste, klarowne. Piana średnio obfita, dość rzadka i szybko się dziurawi. Kilka minut i już jej nie było. Lacingu brak. W smaku znajome nuty trawiastego chmielu, ziół oraz jasne...

Czytaj więcej

WIELKI TEST MÓZGOTRZEPÓW

W pewien chłodny listopadowy wieczór, ja i czterech moich ziomali, spotkaliśmy się u mnie na kwadracie celem spożycia alkoholu. Nie jakieś tam zwykłe żłopanie piwska do meczu kopanego, czy innego MMA. Otóż tego wieczoru miał miejsce Wielki Test Mózgotrzepów!!! 9% alko and more … A co? Jak się bawić, to się bawić. Drzwi wyje…, okno wstawić ;p Oficjalnie strong lagery , w żargonie żulerskim mózgotrzepy lub mózgojeby . Są to jasne i bardzo mocne piwa o wyraźnie narzucającym się charakterze słodowym i alkoholowym. Ich jedynym celem jest dostarczenie do organizmu procentów, z czego doskonale zdają sobie sprawę wszyscy stali bywalcy osiedlowych monopolek (pozdro Wiesiek). Walory smakowe są tutaj na ostatnim miejscu. Tak to przynajmniej wygląda w teorii. SPRAWY TECHNICZNE Tym razem ekipa Wielkiego Testu składała się z pięciu osób: · Damian – amator Żubra w puszce (w butelce zresztą też). Nigdy nie rusza się z domu bez sw...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Perła Chmielowa (brązowa butelka) vs Perła Chmielowa (zielona butelka)

Zgodnie z zapowiedziami teksty ukazujące się na blogu, gdzie porównuję ze sobą dwa piwa noszą od teraz nazwę „Oko w Oko” i stanowią niejako odrębny dział. Oczywiście wciąż są to recenzje, ale w moim odczuciu chyba nieco bardziej interesujące niż tradycyjne posty. Piwa tu opisywane są w jakimś stopniu do siebie podobne, może nawet niekiedy identyczne (przynajmniej w teorii). W każdym razie zawsze coś ich ze sobą łączy, ale też jednocześnie niekiedy dzieli. Moim zadaniem jest wskazać różnice i podobieństwa oraz rozstrzygnąć, które z nich jest lepsze i dlaczego. Jak widzicie dziś zajmę się piwem Perła Chmielowa Pils, bo tak brzmi pełna nazwa najbardziej popularnego „piwa regionalnego” z Lubelszczyzny. Nie zamierzam tutaj wchodzić w dysputy, czy Perła Browary Lubelskie to browar regionalny, czy już koncernowy. Faktem jest, że to moloch, a jego piwa można bez problemu kupić w całej Polsce. Kto nie był nigdy na Lubelszczyźnie zapewne nie wie, że w tamtych stronach słynna Perełka wyst...

Czytaj więcej

Piwa Naszego Powszedniego

Szukaj na tym blogu