RAKAU in KRAKAU

Rakau in Krakau to nie kolejne hasło reklamowe promujące w świecie naszą dawną stolicę, lecz nowe piwo z Fabryki Piwa. Ten stosunkowo nowy kontraktowiec zadebiutował czterema piwami na tegorocznym Wrocławskim Festiwalu Dobrego Piwa. Od tamtego czasu milczał jak zaklęty, a jedynymi oznakami życia, jakie dawał było majstrowanie przy recepturach już istniejących piw. Aż w końcu po ponad półrocznej przerwie na świat przyszły dwa nowe napitki. Jedno w stylu New Zealand Pale Ale (taki uboższy braciszek APA), drugie New Zealand IPA. Obydwa są piwami typu single hop.

Dzisiejszy specjał – jak głosi nazwa – oparty został na odmianie Rakau, drugi natomiast został nachmielony odmianą Waimea.

Każdy wie, że single hopy to świetny materiał instruktażowy/szkoleniowy, pokazujący jak tak naprawdę pachnie i smakuje dana odmiana Humulus Lupulus. Zobaczmy zatem, czym charakteryzuje się nowozelandzki Rakau w wykonaniu Fabryki Piwa. 

Rakau in Krakau jakoś niespecjalnie chciał się pienić. Skąpa kołderka drobno ziarnistej piany to z pewnością nie jest to, czego oczekiwałem. Jej żywotność była równie lichutka, co wysokość, a o lacingu można sobie tylko pomarzyć.

Piwo jest dość ciemne jak na APA, tudzież New Zealand Pale Ale. Ze szkła zerka na mnie piękna i głęboka bursztynowa barwa, której może pozazdrościć niejedna AIPA.

W smaku nowość z Fabryki Piwa przemawia do mnie mocnym owocowym akcentem z wyraźnie zaznaczoną gruszką, czerwonym jabłkiem, dojrzałą morelą, śliwką renklodą, białym winogronem i brzoskwinią. Daleko w głębi majaczą jakieś tropiki, ale to nie one grają tutaj pierwsze skrzypce. Na drugim torze można spotkać łagodne słodowe tony, z delikatnym herbatnikiem w tle. Piwo jest wyraźnie słodkawe, a goryczki jest tutaj jak na lekarstwo. Ni cholery nie czuję tutaj obiecanych na etykiecie 45 IBU! Całość jest nisko nasycona, przez co po części kojarzy mi się z kompotem z suszu, tyle że pozbawionym charakterystycznych cech dymnych. Nie najgorzej to smakuje, lecz jest troszkę za bardzo jednorodne. Widocznie chmiel Rakau tak ma i nic się nie poradzi.

Aromat tego napitku to także głównie owoce, aczkolwiek wcale nie mówię, że nieprzyjemne. Moje nozdrza już z daleka zostały zaatakowane przez wyraźne morele, brzoskwinie i renklody. Akompaniują im lekkie nutki gruszek, jabłek, papai oraz subtelnego mango. Owocowość chmielu Rakau nieomal przyprawia mnie o zawrót głowy! Jest tak silna, że skutecznie zepchnęła akcenty słodowe pod ścianę, dzięki czemu piwo pachnie mało piwnie. Nie zmienia to jednak faktu, że więcej z tego chmielu już wycisnąć się nie da. A, że nie ma tu żywicy, cytrusów, czy lasu, to już nie wina piwowara.

Pełnia smaku jest odpowiednia. Czuć również niemałą treściwość (słodycz), choć piwo samo w sobie jest w miarę lekkie w odbiorze. Może nie ma tu rzucającej na kolana rześkości, ale w końcu to nie single hop Citra, tylko Rakau.

Mój dzisiejszy gość to stosunkowo dziwne piwo. Aromatu nie będę się czepiał, bo mi się podoba i od razu widać w nim wszystkie zalety użytego chmielu (owocowość naprawdę robi robotę). Natomiast sam smak już nie do końca mi podchodzi, głównie za sprawą nikłej goryczki i sporej słodyczy, co z kolei rzutuje na słabiutki balans.

No cóż, użycie tylko jednej odmiany chmielu, zawsze niesie ze sobą ryzyko pewnych mankamentów, których po prostu nie da się uniknąć. Wierzę, że w tym przypadku tak właśnie było i po prostu z nowozelandzkiego Rakau nie da się wycisnąć, ani krzty więcej goryczy.

OCENA: 7/10

CENA: nieznana

ALK.5,2%
TERMIN WAŻNOŚCI: 30.06.2016

FABRYKA PIWA//SZCZYRZYCKI BROWAR CYSTERSÓW „GRYF”