Przejdź do głównej zawartości

WIELKI TEST PIW Typu APA do 5 PLN


Jak już pisałem – mam wiele pomysłów na Wielkie Testy. Problemem są jednak sprawy organizacyjne oraz dostępność piw, które chciałbym mieć na teście. Ostatnio jednak udało mi się pogodzić i jedno i drugie. Dziwnym zbiegiem okoliczności udało się zebrać w miarę rozsądną ilość osób do testu, jak i satysfakcjonującą mnie ilość butelek do testowania ;)


















Tym razem poszliśmy w kierunku nowej fali. Może nie typowego rzemiosła, bo to byłoby zbyt szablonowe, a jednocześnie trudne do ogarnięcia. Czaicie ile craftowych piw typu APA jest na rynku w jednym czasie? Które miałbym brać do testu? Bo chyba nie wszystkie? No właśnie. W związku z powyższym postanowiłem pójść nieco pod prąd i zrobić Wielki Test piw APA do 5 PLN. Mój tok rozumowania podpierałem paroma argumentami. Pierwsza rzecz, to o czym już wspominałem -  ilość rzemieślniczych APA jest przytłaczająca. Kolejna rzecz, że tak naprawdę z niewieloma z tych napitków miałem styczność, a tym bardziej moi współtowarzysze. Trzecim ważnym argumentem jest grono moich odbiorców/czytelników. Zapewne większość z tych osób pije zarówno crafty, jak i piwa trochę tańsze z browarów regionalnych, czy niejednokrotnie i koncernowych. Tak, sam również się do nich zaliczam. Nie oszukujmy się – cena ma znaczenie. Zwłaszcza przy większej ilości, np. gdy trzeba kupić coś fajnego do grilla, a planujemy wypić więcej niż powiedzmy 2-3 piwa. Nie ma sensu wówczas wydawać ciężko zarobionych dukatów na piwne sztosiwa po 8-9zł za sztukę, bo po trzecim i tak już nie odczujemy ich prawdziwego smaku. W związku z powyższym dla większości z nas bardziej ciekawym, bardziej miarodajnym i bardziej potrzebnym był zatem Wielki Test piw APA do 5 PLN! Pewnie nieraz się zastanawialiście, które z tych tańszych nowofalowych zamienników jest warte spróbowania? Które z nich można bez obawień wychylić? Które – mimo niskiej ceny – dostarczają prócz alkoholu jakichś w miarę fajnych doznań? I oto właśnie jestem ja z moimi znajomymi i naszym Wielkim Testem :)



SPRAWY TECHNICZNE

Nie ma się tutaj co rozpisywać. Wszystko pozostało bez zmian. Próbki anonimowe, dziesięciopunktowa skala ocen i średnia arytmetyczna. Naszym kryterium była oczywiście pijalność, rześkość tychże napitków oraz walory smakowo-zapachowe. Co ważne przed testem łyknęliśmy sobie wzorca, co by skalibrować kubki smakowe i widzieć, czego oczekiwać od dobrze skrojonej apki. Naszym kalibratorem było dobrze już znane African Queen od Radugi. Piłem go kilka dni wcześniej, więc miałem pewność, że piwo jest w wysokiej formie i nadaje się do zaprezentowania jak piwny wzorzec stylu.

Ku mojemu zdziwieniu do testu udało mi się zebrać, aż dziewięć piw, co przeszło moje najśmielsze oczekiwania. W zasadzie była to ilość nawet większa niż sobie początkowo założyłem. Nic tylko się cieszyć! Cenowo oczywiście żadne z nich nie przekraczało granicy pięciu złotych z wyjątkiem Lwówka (5,49zł). Nie mniej jednak, gdy trafi się na dobrą promocję, to możemy go upolować za cenę pięciu polskich złotych bez grosza. Uważałem zatem, że praktycznie spełnia on moje kryteria.

 WYNIKI

1.      Cornelius APA (Browar Cornelius) – 6,9 pkt
2.      APA (Browar Amber) – 6,1
3.      Żywiec APA (Grupa Żywiec) – 5,9
4.      Grodziska APA (Browar w Grodzisku Wielkopolskim)  4,4
5.      Miłosław Sosnowe APA (Browar Fortuna) – 4,1
6.      Złoty Łan APA (JAKO Kokanin) – 3,6
7.      Sen Apacza (Browar Jabłonowo) – 3,1
8.      APA (Browar Jabłonowo)  2,5
9.      Lwówek Jankes (Browar Lwówek/BRJ) – 1,7



WNIOSKI

Jak zawsze nie obyło się bez zaskoczeń i pewnych rozczarowań. Jeśli chodzi o same piwa, to nigdy nie miałem styczności tylko z jednym z nich. Chodzi oczywiście o wyrób niby-browaru, czyli firmy JAKO, która jest w zasadzie tylko rozlewnią, a piwa zamawia sobie w innych browarach. Znając raczej wątpliwą opinię tego „producenta” nie spodziewałem się wiele po Złotym Łanie APA i oczywiście miałem rację. Piwo było na wskroś karmelowe, mdłe i takie jakieś sztuczne. 


Zacznę jednak od bardziej pozytywnych aspektów. Ze wszystkich tych piw najwięcej razy piłem oczywiście Żywca i apkę od Corneliusa. Miałem nadzieję, że uda mi się je rozpoznać spośród reszty zawodników i o dziwo udało mi się! Trafiłem jeszcze Sen Apacza, ale w tym przypadku nie miałem nawet połowy pewności. Corneliusa po cichu typowałem na zwycięzcę naszego testu i jak widać się nie pomyliłem :) Piwo sprawiało bardzo owocowe (tropikalne) wrażenie. Miało fajną, wyrazista goryczkę i wchodziło jak złoto. Żywiec też wypadł bardzo dobrze zajmując najniższe miejsce na podium. Zaskoczyło mnie to dosyć mocno, bo często trafiały mi się naprawdę nieudane warki. W testowanym egzemplarzu mocno zalatywało cytrusami, tropikami, jak też subtelnym karmelem. Zdradzała go natomiast niska, koncernowa goryczka. Sumarycznie jednak piwo wypadło całkiem nieźle na tle pozostałych konkurentów. 


Drugie miejsce (APA z Browaru Amber) mnie jakoś szczególnie nie dziwi. Piłem je ze trzy razy w życiu i nigdy mnie nie zawiodło. Powiem więcej – w mojej ocenie było to najlepsze testowane piwo. Wyraźnie goryczkowe, bardzo rześkie, cytrusowe i smaczne. Zasłużone miejsce na podium.
Grodziska APA wypadła tak sobie. Myślałem, że zdradzi siebie jakąś ulotną wędzonką, ale niestety nic takiego nie miało miejsca. Troszkę poniżej oczekiwać moim zdaniem spisał się też Miłosław Sosnowe APA. Spodziewałem się ataku iglaków, ale tu również spotkał mnie zawód. Ze szkła buchało co najwyżej perfumami, owocami tropikalnymi i lekkim kwaskiem. Goryczka znikoma.
Złoty Łan, Sen Apacza, Lwówek Jankes oraz APA z Jabłonowa miały kilka wspólnych mianowników – brązowy kolor, dominujący w smaku karmel oraz mdłą i tępą jak obuch siekiery goryczkę. Do tego dochodziły nuty landrynkowe i perfumowe, a w apce z Jabłonowa doznania uzupełniały jeszcze wyraźne akcenty metaliczne. Fuj! Jankes w mojej opinii był tutaj największym negatywnym zaskoczeniem. Tego w ogóle nie dało się pić! Co się stało z tym piwem? Co się stało z całym BRJ? 


Z czystym sercem z tych wszystkich piw mógłbym Wam polecić pierwsze trzy miejsca. To są naprawdę dobre piwa za niewielkie pieniądze. Niejednokrotnie mogłoby przebić wysoko pozycjonowane rzemieślnicze wyroby. Resztę raczej sobie darujcie…

Jeśli ten tekst Ci się spodobał i nie chcesz, by w przyszłości ominęły Cię kolejne, ciekawe Wielkie Testy – zapisz się do newslettera, dołącz mnie do swoich kręgów Google+ lub polub mój profil na fejsie ;>

Komentarze

  1. Dla mnie APA Ambera jest najfajniejsza, Zywiec w bezposrednim porownaniu odstaje, jest jednak bardziej "pusty" w srodku, i po chwili traci rzeskosc.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

TOP 10 POLSKICH PIW KONCERNOWYCH

Z racji moich zainteresowań, co jakiś czas ktoś mnie pyta, jakie jest moje ulubione piwo? Ja wówczas dyplomatycznie odpowiadam, że nie ma takiego piwa . Nie mam jednego ulubionego piwa, które darzyłbym największą estymą, szacunkiem i czcią, niczym muzułmanie Allaha. Powiem więcej: nie mam nawet jednego ulubionego browaru. I to z bardzo prostego powodu – na rynku jest tak dużo polskich świetnych, wręcz rewelacyjnych piw, że nie jestem w stanie wybrać jednego! Nie żartuję. Mimo widocznej rewolucji piwnej w naszym kraju, nadal zdecydowana większość konsumentów piwa, to niedoinformowani, zamknięci w sobie konserwatyści, którzy przez całe swoje życie pili co najwyżej 3-4 marki piwa. Oczywiście tymi piwami są ‘jasne pełne’ od „wielkiej trójcy” (KP, GŻ, CP), no może co niektórzy napili się raz, czy dwa porteru z Żywca. Z myślą o takich osobach   postanowiłem napisać mały przewodnik, odnośnie najlepszych piw koncernowych, które miałem okazję próbować. Dlaczego akurat rzuciłem s...

Nowe Tyskie Pilzner

Nie tak dawno temu w największej sieci handlowej w Polsce pojawiło się nowe piwo Tyskie Pilzner. Ekskluzywna złota puszka z pewnością ma sugerować obcowanie z produktem premium . Na opakowaniu znajdziemy szumne zapowiedzi wyraźnej goryczki, obfitej piany i klarownej złocistej barwy. To w sumie standardowe „Opowieści z Narni”, które znajdziemy niemal na każdym koncernowym (i nie tylko) piwie. Przy warzeniu użyto jednak tradycyjną metodę dekokcji, którą koncerny raczej już dawno zapomniały. Tutaj nie powiem, ale Tyskie mi zaimponowało. Trzeba jednak wspomnieć, że ledwie kilka lat temu, przez krótki okres czasu istniało piwo Tyskie Pilzne, które było bardzo słabe. Piłem go, choć recenzji na blogu próżno szukać. Może więc teraz uda się uratować honor Kompanii Piwowarskiej? Piwo faktycznie jest złociste i nie to, że jakieś blade, niczym siuśki maratończyka po czterdziestym kilometrze. Piany jest ogrom, ale zbyt drobna to ona nie jest. Poza tym, jak to w koncerniakach bywa – szybko opada...

OKO W OKO - Perła Chmielowa vs Perła Export

  Było już porównanie Perły Chmielowej Pils w brązowej i zielonej butelce ( tutaj ), no więc w końcu przyszedł czas rozstrzygnąć, która Perełka jest lepsza – Chmielowa, czy Export. Obydwie z pewnością mają swoich zwolenników, jak i przeciwników. Ja raczej opowiadam się za tymi pierwszymi, choć z pewną rezerwą. A tak osobiście i prywatnie, to wolę Chmielową, ale w brązowej flaszce. Co ciekawe, Perła Export pojawiła się na blogu, jako jedna z pierwszych recenzji, a było to równo dziesięć lat temu… To, że są to te same piwa już na wstępie trzeba wykluczyć, bowiem woltaż aż nadto się różni. Producent w obydwu przypadkach nie podaje składu, więc nie wiemy tak naprawdę, jakie różnice są na papierze, ale za chwilę przekonam się, jakie będą w ocenie organoleptycznej. Perła Chmielowa Pils Ładne piwko, złociste, klarowne. Piana średnio obfita, dość rzadka i szybko się dziurawi. Kilka minut i już jej nie było. Lacingu brak. W smaku znajome nuty trawiastego chmielu, ziół oraz jasne...

WIELKI TEST MÓZGOTRZEPÓW

W pewien chłodny listopadowy wieczór, ja i czterech moich ziomali, spotkaliśmy się u mnie na kwadracie celem spożycia alkoholu. Nie jakieś tam zwykłe żłopanie piwska do meczu kopanego, czy innego MMA. Otóż tego wieczoru miał miejsce Wielki Test Mózgotrzepów!!! 9% alko and more … A co? Jak się bawić, to się bawić. Drzwi wyje…, okno wstawić ;p Oficjalnie strong lagery , w żargonie żulerskim mózgotrzepy lub mózgojeby . Są to jasne i bardzo mocne piwa o wyraźnie narzucającym się charakterze słodowym i alkoholowym. Ich jedynym celem jest dostarczenie do organizmu procentów, z czego doskonale zdają sobie sprawę wszyscy stali bywalcy osiedlowych monopolek (pozdro Wiesiek). Walory smakowe są tutaj na ostatnim miejscu. Tak to przynajmniej wygląda w teorii. SPRAWY TECHNICZNE Tym razem ekipa Wielkiego Testu składała się z pięciu osób: ·          Damian – amator Żubra w puszce (w butelce zresztą też). Nigdy nie rusza się z domu bez sw...

V.I.P. MOCNE Z BIEDRONKI - RÓŻNICE MIĘDZY PUSZKĄ A BUTELKĄ

Ludzie ratunku! „Bieda-piwo” z biedry wkracza na salony! Kto nigdy w życiu nie pił V.I.P.a z Biedronki niech pierwszy rzuci we mnie kamieniem. Żadnych chętnych? Tak myślałem.  V.I.P. Mocne to piwo kultowe . Jest bezczelnie tanie, mocne (nieźle dmucha w kaszkiet) i można je kupić w każdym z tysięcy sklepów największej sieci handlowej w tym kraju. Stosunek ceny do procentów jest w V.I.P.ie tak korzystny, że wywołuje spazmy i inne orgazmy wśród głodnej alkoholu klienteli. Zna je każdy, a kto nie zna, ten musi poznać . Mi też kilka razy zdarzyło się mieć z nim kontakt. W czasach liceum człowiek nie miał zbyt wiele hajsu, więc musiał sobie jakoś radzić… Ale nie o tym miało być, nie o tym. Odkąd pamiętam na biedronkowej półce zawsze dumnie stały puszki z V.I.P.em. Jednak ku mojemu zdziwieniu jakiś czas temu obok puszek pojawiły się także butelki! Biorę jedną do łapy i czytam: „Wyprodukowano przez – Zakłady Piwowarskie Głubczyce S.A.”. O żesz w mordę – pomyślałem. Przecież p...

SHORT TEST: Dojlidy Classic powraca

  Prolog: Kompania Piwowarska wskrzesiła markę Dojlidy. To fakt, a nie żaden ponury żart. Nie znam dokładnie historii tej marki (Dojlidy to nie było tylko jedno piwo), ale Kompania Piwowarska szybko się jej pozbyła, gdy stała się właścicielem browaru w Białymstoku. O co kaman: Dojlidy Classic, to oczywiście „jasne pełne”. To nie jest identyczne piwo, jak było kiedyś. Jest po prostu „inspirowane oryginalną recepturą” i powraca w odświeżonej formie jako hołd dla wielowiekowego dziedzictwa marki. Znaczy się – gówno z tego będzie. Wdzianko: Ładne, głęboko złociste, nie takie blade, jak typowy koncerniak. Piana średnio ziarnista, nader obfita, umiarkowanie trwała. Kichawa mówi: Dosyć ładny, świeży, głównie chlebowy zapaszek. Do tego dochodzą jakieś ciastka, słód oraz subtelny chmiel w oddali. Całość pachnie rześko i naprawdę solidnie. Jadaczka mówi: Dużo słodu, herbatników, chlebka i zboża. Ciała to tu nie brakuje. W tle biszkopty oraz delikatna chmielowość. Goryczka jakaś tam...

OKO W OKO - Perła Chmielowa (brązowa butelka) vs Perła Chmielowa (zielona butelka)

Zgodnie z zapowiedziami teksty ukazujące się na blogu, gdzie porównuję ze sobą dwa piwa noszą od teraz nazwę „Oko w Oko” i stanowią niejako odrębny dział. Oczywiście wciąż są to recenzje, ale w moim odczuciu chyba nieco bardziej interesujące niż tradycyjne posty. Piwa tu opisywane są w jakimś stopniu do siebie podobne, może nawet niekiedy identyczne (przynajmniej w teorii). W każdym razie zawsze coś ich ze sobą łączy, ale też jednocześnie niekiedy dzieli. Moim zadaniem jest wskazać różnice i podobieństwa oraz rozstrzygnąć, które z nich jest lepsze i dlaczego. Jak widzicie dziś zajmę się piwem Perła Chmielowa Pils, bo tak brzmi pełna nazwa najbardziej popularnego „piwa regionalnego” z Lubelszczyzny. Nie zamierzam tutaj wchodzić w dysputy, czy Perła Browary Lubelskie to browar regionalny, czy już koncernowy. Faktem jest, że to moloch, a jego piwa można bez problemu kupić w całej Polsce. Kto nie był nigdy na Lubelszczyźnie zapewne nie wie, że w tamtych stronach słynna Perełka wyst...

OKO W OKO - Łomża Jasne vs Łomża Pils

  W swojej blogerskiej karierze piłem już nie jedną Łomżę. W zasadzie to chyba wszystkie jakie były przez ten czas na rynku. Wiadomo, że jedne piwa znikają, a w ich miejsce pojawiają się inne i mam tu na myśli tylko w obrębie jednej marki. Tak więc tych Łomż/Łomżów trochę już na blogu było. Ostatnio wpadłem jednak na pomysł, aby porównać dwa chyba najbardziej popularne piwa z tej marki – Łomża Jasne i Łomża Pils . To pierwsze jest mi bardzo dobrze znane i lubiane. Można rzec, iż ostatnio regularnie zasila ono moje gardło. Jest piwem szeroko dostępnym, względnie niedrogim, dosyć smacznym i po prostu pijalnym. Łomża Pils natomiast pojawiła się na rynku jakieś dwa lata temu, a na blogu dostała taką samą notę, jak jej starsza siostra. Jednakże piłem to piwo łącznie może trzy razy. Złych wspomnień nie mam, więc uważam je za godnego rywala dzisiejszego „pojedynku”. Łomża Jasne Piwo ubrane jest w jasno złoty odcień o idealnej klarowności. Piana jest całkiem słusznych rozmiarów,...