KSIĄŻĘCE BURGUNDOWE TRZY SŁODY

ALK.5,6%. W ubiegłym roku lider krajowego rynku piwnego zaanonsował na zimę piwo korzenne, które względnie można by nawet nazwać grzańcem. Nie ukrywam, że Korzenne Aromatyczne było nawet dobrym wypustem. Niestety tego piwa już nie ma, a w jego miejsce pojawiło się całkiem niedawno Książęce Burgundowe Trzy Słody.

Piwa nie musiałem kupować, bo wczoraj pod moim domem zjawił się kurier z przesyłką od producenta, zawierającą tytułowe piwo + firmowe szkło, wszystko jak zawsze w bardzo eleganckim opakowaniu. Dziękuję Marleno & Łukaszu.

Pomijając dość przydługawą nazwę, jest to zwykły lager z dodatkiem ciemnych słodów oraz suszonych owoców dzikiej róży. Jeśli dołożymy do tego stosunkowo niską zawartość alkoholu, to tym bardziej nie brzmi to jak piwo na jesienno-zimowy okres. Nie chciałbym jednak dzielić skóry na niedźwiedziu, więc tradycyjnie wstrzymam się z oceną do końca degustacji. 

Nowy Książę faktycznie posiada klarowny burgundowy odcień, chociaż ja bardziej nazwałbym go rubinowym. Generuje odpowiedniej wysokości, gęstą, kremową pianę, złożoną z drobnych pęcherzyków. Jej pozostałości można podziwiać na ściankach szklanki. Tempo opadania jest raczej średnie. Reasumując wrażenia wizualne są na wysokim poziomie, w tym aspekcie postarali się.

Mam natomiast małe zastrzeżenia, co do wysycenia, które jak na piwo zimowe jest moim zdaniem zbyt wysokie, drobne i wyraźnie szczypiące. Jeśli byłby to trunek na lato, to jeszcze mógłbym przymknąć oko, ale w zimę nie potrzebne są mi takie wrażenia.

Teraz pora na najciekawsze. Zapach jest wyraźny i zdecydowany, mocno karmelowy, mocno słodowy z nutami lekko opiekanych słodów. W tle przyjemne aromaty chleba razowego oraz delikatnych suszonych owoców. Dzikiej róży jako takiej, to ja tu nie wyczułem.

Smak jest głównie nastawiony na silne doznania słodowe (w sumie nawet nazwa to sugeruje) z wyraźnie wyczuwalną karmelową podbudową. Słodkość jest tutaj stroną dominującą. Dalej mamy nuty przypieczonej skórki chleba oraz słabą goryczkę na finiszu. Moje receptory ponownie nie stwierdziły obecności dzikiej róży. No cóż, widocznie to taka czysto marketingowa zagrywka. Broń Boże nie twierdzę, że jej tu nie ma, ale prawdopodobnie dali jej tak mało, że praktycznie nie jest wyczuwalna przez przeciętnego zjadacza chleba.

Ogólnie rzecz ujmując jest to całkiem dobre piwo. Zapach jest jego mocną stroną, do tego jest odpowiednio treściwe, pijalne i dość pełne w smaku. Nie ma tu co prawda obiecanej dzikiej róży, ale i tak ten specjał stanowi doskonałą odskocznię dla typowego tyskopijcy.

Śmiem jednak twierdzić tak jak na początku, że jako piwo na zimę sprawdzi się dość średnio. Na pewno lepiej niż jakiś tam Żubr, czy Lech, ale do prawdziwie zimowych pozycji mu daleko. Powiem szczerze, że jak dla mnie to nawet w lecie to piwo byłoby mile widziane.

OCENA: 7/10

CENA: paczka od producenta

KOMPANIA PIWOWARSKA