VI DEGUSTACJA PIW - BLACK IPA

Moda na jankeskie lupuliny przebojem wdarła się do naszego kraju i póki co, nic nie wskazuje na to, by ten trend szybko przeminął. Warto jednak pamiętać, że amerykańskie chmiele to nie tylko AIPA, czy APA.

Zauważalny gołym okiem niedawny wysyp ciemnych piw warzonych z udziałem tychże chmieli sprokurował mnie do przyjrzenia się bliżej trunkom sklasyfikowanym jako Black India Pale Ale tudzież Cascadian Dark Ale. W konsekwencji czego tematem VI Degustacji Piw Częstochowskiego Kręgu Lokalnego Bractwa Piwnego był ten właśnie styl amerykańskiego piwa.

Cascadian Dark Ale

Jest to jeden z najmłodszych stylów piwa, tak młody że nie został jeszcze ujęty w klasyfikacji BJCP. Generalnie bardziej rozpowszechnioną nazwą niż Cascadian Dark Ale jest Black IPA, niekiedy używa się też kombinacji takich jak India Black Ale lub innych.

Nazwa Cascadian Dark Ale pochodzi od Gór Kaskadowych na zachodnim brzegu USA, które ciągną się przez stany Oregon i Waszyngton. W stanach tych umiejscowione są największe plantacje amerykańskiego chmielu. Obficie chmielone amerykańskimi odmianami chmielu Cascadian Dark Ale poniekąd przypomina w aromacie i smaku amerykańskie India Pale Ale, jest jednak zdecydowanie ciemne, a nawet nieprzejrzyście czarne. Od amerykańskiego stoutu natomiast odróżnia je zdecydowanie niższa paloność oraz balans przesunięty w kierunku chmielowości. Podstawę zasypu stanowi słód pale ale. Ciemną, niemal czarną barwę zapewnia dodatek palonych słodów, szczególnie polecane są słody palone pozbawione łuski np. Carafa Special. Nie zaleca się w celu przyciemnienia piwa używania palonego jęczmienia, gdyż może on wnieść nadmierne nuty palone. Możliwy jest także dodatek niewielkich ilości słodów karmelowych.

Parametry wg PSPD:

 - ekstrakt początkowy 14-18,0%

 - alkohol objętościowo 6,0-7,5%

 - goryczka 40-80 IBU

Aromat

Dominują nuty chmielowe, charakterystyczne dla amerykańskich odmian chmielu, a więc typowe będą tu klimaty owoców cytrusowych, tropikalnych (mango, marakuja), żywiczne, sosnowe i ziołowe. Aromaty kawowe i czekoladowe są na umiarkowanym poziomie i nie powinny one dominować. Nuty palone i ostre nie są pożądane, natomiast estry owocowe dopuszczalne są na średnim poziomie intensywności. Niepożądane są także niuanse rozpuszczalnikowe oraz diacetyl.

Barwa

Piwo posiada barwę od ciemno brązowego do czarnego koloru, może być całkowicie nieprzejrzyste. Generalnie jest klarowne lub opalizujące od chmielenia na zimno.

Piana

Średniobfita i długo utrzymująca się. Kolor piany od kremowego, do jasno beżowego odcienia.

Smak

Zdominowany jest przez chmielową goryczkę, równoważoną przez nuty karmelowe, kawowe i czekoladowe. Słodycz na poziomie niskim do umiarkowanego. Również niskie, do umiarkowanych są tutaj nuty palone, których całkowite wyeliminowanie nie jest możliwe. Nie powinny być one jednak ostre i dominujące. Finisz raczej wytrawny.

Goryczka

Od wyraźnej, do bardzo intensywnej, posiada wybitnie chmielowy charakter. Dominuje w smaku, ale nie może być zanadto ściągająca lub zalegająca.

Odczucie w ustach

Pełnia od średniej, do niskiej. Nagazowanie również jest średnie w kierunku niskiego. Brak charakteru ściągającego. Alkohol w zasadzie niewyczuwalny.

O tytuł najlepszego polskiego piwa w stylu Black IPA walczyło 11 piw z różnych browarów. Z kronikarskiego obowiązku przypominam, że degustacja była anonimowa, a piwa były ocenianie zgodnie z wytycznymi PSPD.

W tym miejscu chciałbym bardzo podziękować Browarowi Birbant i Doctor Brew za pomoc w zdobyciu materiału do degustacji :)

Jak za każdym razem, tak i teraz największym wyzwaniem było dla mnie zebranie wszystkich krajowych wypustów w tym stylu, choć i tak od dawna już wiem, że jest to w zasadzie niemożliwe. Nie chwaląc się robiłem co w mojej mocy, aby piw było jak najwięcej i muszę przyznać, że jestem dosyć zadowolony z wyników moich poszukiwań. Choć nie ukrywam, że bardzo brakowało mi w tym zestawieniu takich specjalności jak choćby Śrup z Szałupiw, Żytorillo z Pinty, Nosferatu z Radugi, Renegat z Ursa Maior, Bass Reeves z Faktorii, czy Galaktyka Piwnix z Browaru Podgórz. No cóż... nie można mieć wszystkiego, bo browary w zdecydowanej większości nie warzą wszystkich piw na okrągło (praktykują dużą rotację). 

To tyle spraw merytorycznych, czas na wyniki naszej degustacji. Niniejszym oświadczam wszem i wobec, co następuje:

1. Lost Weekend (Browar Raduga) – 43,6 pkt.

2. Black Hope (AleBrowar) – 41,9
3. Berserker (Browar Kingpin) – 41,2
4. Hopus Pokus (Browar Pinta) – 35,6
5. Czarna Pitch (Browar Solipiwko) – 35, 5
6. Jules (Browar Wąsosz) – 33
7. Bojan Czarny (Browar Bojanowo/BRJ) – 28,2
8. Wrężęl CDA (Browar Wrężel) – 27,5
9. Birbant Black AIPA (Browar Birbant) – 22,6
10. Doctor Brew Black IPA (Doctor Brew) – 21,7
11. Nelson Black (Browar Krajan) – 11,8

Wnioski

Przed degustacją byłem święcie przekonany, że rywalizacja będzie bardzo zaciekła i wyrównana, no może poza Bojanem i Krajanem, które od razu skazywałem na pożarcie. Zobaczcie jak bardzo się myliłem – wyrównane jest w zasadzie tylko podium, a pierwsze miejsce od ostatniego dzieli przepaść większa niż Wielki Kanion Kolorado w USA!

Dałbym sobie prawą dłoń odciąć, że Nelson odpadnie już w przedbiegach (jasny kolor, zero aromatów chmielu amerykańskiego) i oczywiście miałem rację, ale przyznam się bez bicia, że takiego pogromu się nie spodziewałem. Tak nisko nie upadł żaden browar we wszystkich dotąd przeprowadzonych degustacjach! Bojan natomiast – mimo stosunkowo niewysokiej lokaty - zaskoczył mnie nader pozytywnie. Widocznie majstrowanie przy recepturze powoli przynosi efekty, bo spodziewałem się drugiego miejsca od końca...

Choć nie piłem nigdy wcześniej żytniego Black IPA z Radugi to myślę, że wygrało ono zasłużenie (co zresztą wszyscy potwierdzili). Naprawdę ciężko się było do czegokolwiek przyczepić – kawał świetnego, wręcz rewelacyjnego piwa. Brawo!

Bardzo podobnie wypadł także Black Hope z AleBrowaru (widać cały czas trzyma bardzo wysoki poziom) oraz nowatorski Berserker, którego nie ukrywam - wymieniałem wśród moich faworytów. Na szczęście się nie zawiodłem.

Największym dla mnie (i nie tylko) zaskoczeniem in minus była słaba lokata CDA z Wrężela, którego co prawda nie piłem, ale piłem za to wszystkie pozostałe piwa od nich, więc zakusy miałem spore. Jeszcze gorzej sprawili się nasze Doktorki, a ich Black IPA zaliczyło niesamowity blamaż (z tego co kojarzę była tam jakaś wada). Podobnie słabo wypadł Birbant – też liczyłem na więcej.

 W sumie całe podium było bardzo wyrównane i zarówno Lost Weekend, Black Hope, jak i Berserker to naprawdę wyśmienite, oszałamiające i urywające jądra napitki. Zdobyć ponad 40 punktów na 50 możliwych to nie lada sztuka.

Nie ukrywam, że ta degustacja była dla mnie najfajniejsza ze wszystkich, najarałem się na nią jak szczerbaty na protezę i w sumie się nie zawiodłem, jeśli chodzi o całokształt. Ja wprost uwielbiam Black IPA (dobre Black IPA). 

 

Jeśli ten tekst Ci się spodobał i nie chcesz, by w przyszłości ominęły Cię kolejne, ciekawe relacje z naszych degustacji – zapisz się do newslettera, dołącz mnie do swoich kręgów Google+ lub polub mój profil na fejsie ;>

Zobacz także:
V Degustacja Piw - Christmas Ale/Świąteczne
IV Degustacja Piw - Dry & Foreign Extra Stout
III Degustacja Piw - Witbier
II Degustacja Piw - Pils
I Degustacja Piw - Koźlak