OKO W OKO - Mango Wheat vs Last Summer

He, he, znowu piwa pszeniczne z mango! Zaraz mnie chyba zlinczujecie… No sorry, ale tak jakoś wyszło. Samo. Serio.

Jako swoje usprawiedliwienie dodam, iż tym razem nie są to niemieckie Weizeny, a amerykańskie Wheaty. Po prostu trafiły mi się dwa piwa w stylu American Wheat, tyle że podrasowane rzeczonym owocem. Ot, i cała historyja.

Mango Wheat to dzieło Browaru Szałpiw, a Last Summer to oczywiście wyrób Radugi. Do obu dodano pulpy z mango. Tak się jakoś złożyło, że do tej pory żadne z tych piw nie trafiło na mojego bloga. A tak w ogóle to Szałpiw nie gościł już tutaj trzy lata, a Raduga ledwie kilka miesięcy mniej! Ludzie, przecież to są jedne z najstarszych browarów rzemieślniczych na naszych ziemiach. Wiadomo – pierwsza była Pinta, zaraz potem Artezan i AleBrowar, ale w drugim wysypie browarów był właśnie Szałpiw oraz między innymi Browar Raduga. Szanujmy ich dokonania.

Mango Wheat

Złocisty wyrób od Szałów pieni się dosyć słabo. Rachityczna piana jest rzadka i dziurawa, znika po mniej więcej minucie. Samo piwo jest rzecz jasna zupełnie mętne i nieprzejrzyste, ale to zmętnienie jest równomierne.

W smaku mamy dziwne słodko-gorzkie klimaty. Mango jest wyraźne, ale jeszcze nie dominujące, chociaż mam wrażenie, że jest już bardzo przejrzałe. Szybko do głosu dochodzi nieprzyjemna i szorstka goryczka o pestkowo-ziołowym charakterze. W tym stylu to raczej nie powinno mieć miejsca. Mało tego – w posmaku można doszukać się nut stęchlizny i takiej wiecie, piwnicy. No naprawdę odbiór tego piwa jest niefajny. Dodatkowo nie ma tu spodziewanej rześkości i lekkości. Jest za to sowity ciężar miodowego słodu i mokrego kartonu. To piwo jest po prostu fest utlenione, albo w takiej postaci już zostało wyprodukowane. Naprawdę ciężko pić tak mało pijalne piwo. Fuj!

Zapach jest tylko potwierdzeniem powyższych zdań. To piwo to miodowo-karmelowy ulep po macoszemu okraszony przejrzałym mango. A na deser dostajemy talerz mokrego kartonu, którego naprawdę dawno (od wielu lat) nie uświadczyłem w żadnym piwie! Aha, bym zapominał o lekkiej, bo lekkiej, ale jednak stęchliźnie, która od razu przywodzi na myśl zamknięte i niewietrzone od lat pokoje po dziadkach. Jestem w szoku.

Mango Wheat w tym wykonaniu to jakaś żenada! Tego niemalże nie da się pić, a jak się ogrzeje robi się jeszcze gorsze. Nie dość, że człowiek płaci wysokie rachunki za wodę/ścieki, to jeszcze musiałem do interesu dołożyć :( Tak kiepskiego piwa nie miałem w pysku już baaaaardzo dawno. Serio. Omijać szerokim łukiem.

OCENA: 3/10

CENA: 6.99ZŁ (Kaufland)

ALK. 5,2%

TERMIN WAŻNOŚCI: 28.06.2022

BROWAR SZAŁPIW//BROWARY REGIONALNE WĄSOSZ

Last Summer

Odpowiednik od Radugi jest wyraźnie bardziej jasny, taki wręcz złocisto-żółty, choć mętność jest na takim samym poziomie. Wysokość białej czapy jest trochę większa, ale z trwałością tu również są wielkie problemy.

To piwo, to zupełnie inna liga. Pierwszy łyk i z piekła wylądowałem w niebie. Jest fajna lekkość, jest świeżość, no i w końcu wyczekiwana owocowość. Tam mango było wręcz nadgnite, tutaj jest rześkie i soczyste, a przy tym bardzo wyraźne. Owszem, jest dosyć słodko, ale przy mango to normalka. Na szczęście po przełknięciu na moment robi się delikatnie kwaskowo, więc wbrew pozorom balans nie jest kiepski. Lekka słodowość przyjęła formę biszkoptów i herbatników, co oczywiście jest następstwem użycia słodu pszenicznego. Wszystko fajnie tu hula, jest smacznie i rześko. Nie mam pytań.

Aromat jest oczywiście kontynuacją nieba. Wszystko tu bije świeżością i rześkością. Mango stoi na czele, chociaż w tle wyczuwam też owoce cytrusowe. Ogólnie piwo jest na wskroś owocowe, słodowość jest totalnie zepchnięta na tyły. Nie wtrąca się, ale jest obecna i tak właśnie ma być. Wąchanie tego piwa to czyste przyjemność w odróżnieniu od poprzedniego.

Takiego piwa oczekiwałem po przeczytaniu etykiety. Ma być lekko, rześko, owocowo i pszenicznie. Wszystko to jest tutaj w zasięgu ręki i to nader wyraźne. Każda składowa fajnie się dogaduje z całą resztą, dzięki czemu Last Summer jest okrutnie pijalne. Bez dwóch zdań wygrywa to starcie, choć mam wrażenie, że łatwiejszego przeciwnika nie sposób sobie wyobrazić. Raduga jak zwykle na propsie :D

OCENA: 8/10

CENA: ok 10ZŁ

ALK. 4,6%

TERMIN WAŻNOŚCI: 17.08.2022

BROWAR RADUGA

Komentarze

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

TOP 10 POLSKICH PIW KONCERNOWYCH

Z racji moich zainteresowań, co jakiś czas ktoś mnie pyta, jakie jest moje ulubione piwo? Ja wówczas dyplomatycznie odpowiadam, że nie ma takiego piwa . Nie mam jednego ulubionego piwa, które darzyłbym największą estymą, szacunkiem i czcią, niczym muzułmanie Allaha. Powiem więcej: nie mam nawet jednego ulubionego browaru. I to z bardzo prostego powodu – na rynku jest tak dużo polskich świetnych, wręcz rewelacyjnych piw, że nie jestem w stanie wybrać jednego! Nie żartuję. Mimo widocznej rewolucji piwnej w naszym kraju, nadal zdecydowana większość konsumentów piwa, to niedoinformowani, zamknięci w sobie konserwatyści, którzy przez całe swoje życie pili co najwyżej 3-4 marki piwa. Oczywiście tymi piwami są ‘jasne pełne’ od „wielkiej trójcy” (KP, GŻ, CP), no może co niektórzy napili się raz, czy dwa porteru z Żywca. Z myślą o takich osobach postanowiłem napisać mały przewodnik, odnośnie najlepszych piw koncernowych, które miałem okazję próbować. Dlaczego akurat rzuciłem s...

Czytaj więcej

Nowe Tyskie Pilzner

Nie tak dawno temu w największej sieci handlowej w Polsce pojawiło się nowe piwo Tyskie Pilzner. Ekskluzywna złota puszka z pewnością ma sugerować obcowanie z produktem premium . Na opakowaniu znajdziemy szumne zapowiedzi wyraźnej goryczki, obfitej piany i klarownej złocistej barwy. To w sumie standardowe „Opowieści z Narni”, które znajdziemy niemal na każdym koncernowym (i nie tylko) piwie. Przy warzeniu użyto jednak tradycyjną metodę dekokcji, którą koncerny raczej już dawno zapomniały. Tutaj nie powiem, ale Tyskie mi zaimponowało. Trzeba jednak wspomnieć, że ledwie kilka lat temu, przez krótki okres czasu istniało piwo Tyskie Pilzne, które było bardzo słabe. Piłem go, choć recenzji na blogu próżno szukać. Może więc teraz uda się uratować honor Kompanii Piwowarskiej? Piwo faktycznie jest złociste i nie to, że jakieś blade, niczym siuśki maratończyka po czterdziestym kilometrze. Piany jest ogrom, ale zbyt drobna to ona nie jest. Poza tym, jak to w koncerniakach bywa – szybko opada...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Perła Chmielowa vs Perła Export

Było już porównanie Perły Chmielowej Pils w brązowej i zielonej butelce ( tutaj ), no więc w końcu przyszedł czas rozstrzygnąć, która Perełka jest lepsza – Chmielowa, czy Export. Obydwie z pewnością mają swoich zwolenników, jak i przeciwników. Ja raczej opowiadam się za tymi pierwszymi, choć z pewną rezerwą. A tak osobiście i prywatnie, to wolę Chmielową, ale w brązowej flaszce. Co ciekawe, Perła Export pojawiła się na blogu, jako jedna z pierwszych recenzji, a było to równo dziesięć lat temu… To, że są to te same piwa już na wstępie trzeba wykluczyć, bowiem woltaż aż nadto się różni. Producent w obydwu przypadkach nie podaje składu, więc nie wiemy tak naprawdę, jakie różnice są na papierze, ale za chwilę przekonam się, jakie będą w ocenie organoleptycznej. Perła Chmielowa Pils Ładne piwko, złociste, klarowne. Piana średnio obfita, dość rzadka i szybko się dziurawi. Kilka minut i już jej nie było. Lacingu brak. W smaku znajome nuty trawiastego chmielu, ziół oraz jasne...

Czytaj więcej

WIELKI TEST MÓZGOTRZEPÓW

W pewien chłodny listopadowy wieczór, ja i czterech moich ziomali, spotkaliśmy się u mnie na kwadracie celem spożycia alkoholu. Nie jakieś tam zwykłe żłopanie piwska do meczu kopanego, czy innego MMA. Otóż tego wieczoru miał miejsce Wielki Test Mózgotrzepów!!! 9% alko and more … A co? Jak się bawić, to się bawić. Drzwi wyje…, okno wstawić ;p Oficjalnie strong lagery , w żargonie żulerskim mózgotrzepy lub mózgojeby . Są to jasne i bardzo mocne piwa o wyraźnie narzucającym się charakterze słodowym i alkoholowym. Ich jedynym celem jest dostarczenie do organizmu procentów, z czego doskonale zdają sobie sprawę wszyscy stali bywalcy osiedlowych monopolek (pozdro Wiesiek). Walory smakowe są tutaj na ostatnim miejscu. Tak to przynajmniej wygląda w teorii. SPRAWY TECHNICZNE Tym razem ekipa Wielkiego Testu składała się z pięciu osób: · Damian – amator Żubra w puszce (w butelce zresztą też). Nigdy nie rusza się z domu bez sw...

Czytaj więcej

V.I.P. MOCNE Z BIEDRONKI - RÓŻNICE MIĘDZY PUSZKĄ A BUTELKĄ

Ludzie ratunku! „Bieda-piwo” z biedry wkracza na salony! Kto nigdy w życiu nie pił V.I.P.a z Biedronki niech pierwszy rzuci we mnie kamieniem. Żadnych chętnych? Tak myślałem. V.I.P. Mocne to piwo kultowe . Jest bezczelnie tanie, mocne (nieźle dmucha w kaszkiet) i można je kupić w każdym z tysięcy sklepów największej sieci handlowej w tym kraju. Stosunek ceny do procentów jest w V.I.P.ie tak korzystny, że wywołuje spazmy i inne orgazmy wśród głodnej alkoholu klienteli. Zna je każdy, a kto nie zna, ten musi poznać . Mi też kilka razy zdarzyło się mieć z nim kontakt. W czasach liceum człowiek nie miał zbyt wiele hajsu, więc musiał sobie jakoś radzić… Ale nie o tym miało być, nie o tym. Odkąd pamiętam na biedronkowej półce zawsze dumnie stały puszki z V.I.P.em. Jednak ku mojemu zdziwieniu jakiś czas temu obok puszek pojawiły się także butelki! Biorę jedną do łapy i czytam: „Wyprodukowano przez – Zakłady Piwowarskie Głubczyce S.A.”. O żesz w mordę – pomyślałem. Przecież p...

Czytaj więcej

SHORT TEST: Dojlidy Classic powraca

Prolog: Kompania Piwowarska wskrzesiła markę Dojlidy. To fakt, a nie żaden ponury żart. Nie znam dokładnie historii tej marki (Dojlidy to nie było tylko jedno piwo), ale Kompania Piwowarska szybko się jej pozbyła, gdy stała się właścicielem browaru w Białymstoku. O co kaman: Dojlidy Classic, to oczywiście „jasne pełne”. To nie jest identyczne piwo, jak było kiedyś. Jest po prostu „inspirowane oryginalną recepturą” i powraca w odświeżonej formie jako hołd dla wielowiekowego dziedzictwa marki. Znaczy się – gówno z tego będzie. Wdzianko: Ładne, głęboko złociste, nie takie blade, jak typowy koncerniak. Piana średnio ziarnista, nader obfita, umiarkowanie trwała. Kichawa mówi: Dosyć ładny, świeży, głównie chlebowy zapaszek. Do tego dochodzą jakieś ciastka, słód oraz subtelny chmiel w oddali. Całość pachnie rześko i naprawdę solidnie. Jadaczka mówi: Dużo słodu, herbatników, chlebka i zboża. Ciała to tu nie brakuje. W tle biszkopty oraz delikatna chmielowość. Goryczka jakaś tam...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Perła Chmielowa (brązowa butelka) vs Perła Chmielowa (zielona butelka)

Zgodnie z zapowiedziami teksty ukazujące się na blogu, gdzie porównuję ze sobą dwa piwa noszą od teraz nazwę „Oko w Oko” i stanowią niejako odrębny dział. Oczywiście wciąż są to recenzje, ale w moim odczuciu chyba nieco bardziej interesujące niż tradycyjne posty. Piwa tu opisywane są w jakimś stopniu do siebie podobne, może nawet niekiedy identyczne (przynajmniej w teorii). W każdym razie zawsze coś ich ze sobą łączy, ale też jednocześnie niekiedy dzieli. Moim zadaniem jest wskazać różnice i podobieństwa oraz rozstrzygnąć, które z nich jest lepsze i dlaczego. Jak widzicie dziś zajmę się piwem Perła Chmielowa Pils, bo tak brzmi pełna nazwa najbardziej popularnego „piwa regionalnego” z Lubelszczyzny. Nie zamierzam tutaj wchodzić w dysputy, czy Perła Browary Lubelskie to browar regionalny, czy już koncernowy. Faktem jest, że to moloch, a jego piwa można bez problemu kupić w całej Polsce. Kto nie był nigdy na Lubelszczyźnie zapewne nie wie, że w tamtych stronach słynna Perełka wyst...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Łomża Jasne vs Łomża Pils

W swojej blogerskiej karierze piłem już nie jedną Łomżę. W zasadzie to chyba wszystkie jakie były przez ten czas na rynku. Wiadomo, że jedne piwa znikają, a w ich miejsce pojawiają się inne i mam tu na myśli tylko w obrębie jednej marki. Tak więc tych Łomż/Łomżów trochę już na blogu było. Ostatnio wpadłem jednak na pomysł, aby porównać dwa chyba najbardziej popularne piwa z tej marki – Łomża Jasne i Łomża Pils . To pierwsze jest mi bardzo dobrze znane i lubiane. Można rzec, iż ostatnio regularnie zasila ono moje gardło. Jest piwem szeroko dostępnym, względnie niedrogim, dosyć smacznym i po prostu pijalnym. Łomża Pils natomiast pojawiła się na rynku jakieś dwa lata temu, a na blogu dostała taką samą notę, jak jej starsza siostra. Jednakże piłem to piwo łącznie może trzy razy. Złych wspomnień nie mam, więc uważam je za godnego rywala dzisiejszego „pojedynku”. Łomża Jasne Piwo ubrane jest w jasno złoty odcień o idealnej klarowności. Piana jest całkiem słusznych rozmiarów,...

Czytaj więcej

Piwa Naszego Powszedniego

Szukaj na tym blogu