niedziela, 21 maja 2017

RIS IN PEACE WINTER z ALEBROWARU



Jest! Mamy go! AleBrowar w końcu zaserwował nam RISa :) Jeden z najstarszych polskich rzemieślników w końcu dojrzał i dorobił się pełnoprawnego ruskiego stałta. Tak ściślej to piwo wyszło na rynek już pół roku temu, ale jeśli ma się refleks leniwca, to nie ma się co dziwić, że dopiero teraz go konsumuję.
Tak po prawdzie to RIS In Peace Winter to trunek, który zapoczątkował całą serię (chyba czterech) RISów od AleBrowaru. Każdy będzie przypadał na określoną porę roku i będzie zawierał jakiś dodatek.  Niedawno pojawiła się już edycja wiosenna z kwiatem czarnego bzu. Znając życie to poczytacie o niej za jakieś pół roku… ;p
Zimowa wersja RIS In Peace to dość specyficzny imperialny Stout. Ekipa AleBrowaru okrasiła go cynamonem, goździkami i skórką pomarańczy. Z założenia miał być to taki korzenny Stout, taki świąteczny. Piwo trafiło do sklepów w grudniu, więc założenia są jak najbardziej logiczne. Całość nachmielono oczywiście amerykańcami (w końcu to AleBrowar). Sprawdźmy zatem, czy udało się do butelki zapakować magię Świąt Bożego Narodzenia. 


Do wyglądu przyczepić się nie sposób. Piwo jest czarne jak smoła. Wieńczy je przeciętnych rozmiarów piana – ładna, beżowa, drobna, puszysta, umiarkowanie trwała. Lacing szałowy nie jest, ale coś tam się klei do ścianek.
Pijemy i szukamy przypraw. No, gęste to jest. Czuć ciało oraz pełnię. W końcu 24 ballingi, to nie kaszka z mleczkiem. Piwo jest wybitnie czekoladowe, lekko słodkawe ze stosunkowo delikatnie zaznaczoną goryczką. Czekolada deserowa oraz pralinki dobrze dogadują się tutaj z umiarkowanie palonymi słodami, gorzkim kakao, lekką kawą i subtelną spalenizną. Bardziej w głębi można dostrzec wspomniane przyprawy, wśród których prym wiedzie skórka pomarańczy. Cynamon jest mocno stonowany, zaś goździka to ja tu nie czuję wcale. Ani, ani. Z tła dobiegają nieśmiałe odgłosy dobrze wypieczonych tostów, chleba razowego, suszonych owoców (rodzynki i śliweczki węgierki) oraz niestety sosu sojowego. Nie ma go zbyt wiele, ale jednak. Piwo jest bardzo dobrze ułożone. Alkohol w zasadzie jest nieobecny. Pijąc zapominam, że ten potworek ma prawie dziesięć ‘voltów’. Smaczne, ale niekoniecznie odlotowe.
Zapach też niczego sobie – jest wyraźny, bogaty i taki jakiś sympatyczny. Tak, są przyprawy, są Święta. Założenia zostały spełnione. Spod czarnego płaszcza czekolady, łagodnej kawy i ciemnych słodów skutecznie przebijają się korzenne nuty, ponownie ze skórką pomarańczy na czele. Choć uczciwie trzeba przyznać, że cynamon oraz goździk też jest obecny. Nawet nie trzeba zbytnio ściskać dupy, by to poczuć. Paloności natomiast nie ma tu zbyt wiele. Czekolada jest raczej z tych słodkich, poza tym mamy tu sympatyczne nuty kakao, pralinek i opiekanego karmelu. Tłem sunie delikatny likierek, który jest jedyną oznaką obecności alkoholu w tym piwie. Likier sprawia strasznie miłe wrażenie. Jest szlachetny i ułożony. Tak trzymać :)
Fajne piwko. Smaczne i wielowątkowe. Głębia smaku jest na miejscu. Podobnie jak treściwość. Piwo jest dość gęstawe, gładkie i bogate w doznania. Nie jest natomiast jakieś zadziorne, czy charakterne. Raczej stoi po tej drugiej stronie mocy – ułożenia, spokoju i harmonii. Jest troszkę słodkawe, ale wg mnie nie ma w tym jakiejś przesady. Przyprawy zostały dobrze dobrane i w zasadzie fajnie się komponują na tle mocnego, czarnego i ciężkiego piwa. Ich ilość też jest odpowiednia – nie dominują, ani też nie trzeba się ich jakoś specjalnie doszukiwać. Jak to się mówi: dodano je z głową.
Fajny i bardzo udany eksperyment. Czekam na kolejne wersje.
OCENA: 8/10
CENA: ok 14ZŁ
ALK. 9,8%
TERMIN WAŻNOŚCI: 14.05.2017
ALEBROWAR//BROWAR GOŚCISZEWO

1 komentarz:

  1. Przez wielu uważane za rozczarowujące, mnie osobiście bardzo smakowało!

    OdpowiedzUsuń