Piwa Naszego Powszedniego

  W swojej blogerskiej karierze piłem już nie jedną Łomżę. W zasadzie to chyba wszystkie jakie były przez ten czas na rynku. Wiadomo, że jedne piwa znikają, a w ich miejsce pojawiają się inne i mam tu na myśli tylko w obrębie jednej marki. Tak więc tych Łomż/Łomżów trochę już na blogu było. Ostatnio wpadłem jednak na pomysł, aby porównać dwa chyba najbardziej popularne piwa z tej marki – Łomża Jasne i Łomża Pils . To pierwsze jest mi bardzo dobrze znane i lubiane. Można rzec, iż ostatnio regularnie zasila ono moje gardło. Jest piwem szeroko dostępnym, względnie niedrogim, dosyć smacznym i po prostu pijalnym. Łomża Pils natomiast pojawiła się na rynku jakieś dwa lata temu, a na blogu dostała taką samą notę, jak jej starsza siostra. Jednakże piłem to piwo łącznie może trzy razy. Złych wspomnień nie mam, więc uważam je za godnego rywala dzisiejszego „pojedynku”. Łomża Jasne Piwo ubrane jest w jasno złoty odcień o idealnej klarowności. Piana jest całkiem słusznych rozmiarów,...

Pamiętacie Doppelbocka z Połczyna-Zdroju? Tęgi podwójny koźlak z Żabki, co go tak Kopyr chwalił wypromował. Otóż wówczas browar tak naprawdę wypuścił mocarny dwupak, a drugim piwem z tego zestawu jest Połczyn Imperial Honey. To miodowy lager jednak napakowany, aż dziesięcioma procentami alkoholu. Piłem już wiele piw miodowych, ale żaden skurczybyk nie był, aż tak mocny. Trochę mnie wnerwia to anglojęzyczne słownictwo w nazwie piwa i w ogóle na całym froncie etykiety. No chyba, że projektowano to z myślą o jakimś eksporcie. Nawet mimo tego uważam, że powinniśmy za granicą promować polskie nazwy piw. Imperialne Miodowe przecież nie brzmi tak źle, prawda? Do piwa dodano miód drahimski wielokwiatowy. To regionalny produkt pszczelarski z powiatu drawskiego i szczecineckiego. Okej, szanuję. Ale po co tam jeszcze naturalny aromat miodu?! Pierwszy raz w piwie miodowym spotykam się z aromatem. Czyżby sam użyty miód nie był, aż nadto miodowy?  W szkle piwo wygląda na jasno złote, a prz...

  Wakacje praktycznie dobiegają końca, a jednocześnie zmienia się również aura. Powoli nadchodzi jesień niestety, choć zapewne jeszcze nie zabraknie ciepłych i słonecznych dni. Póki więc lato trwa, trzeba korzystać z życia. Z piwa również ma się rozumieć :> Dzisiaj zatem typowo letni napitek gości na mym stole – Owocowa Sjesta z Browaru Sady. Przybytek ów jest „domem” dla wielu kontraktowców, ale warzy też piwo pod swoimi markami. Dla ścisłości dodam, że Owocowa Sjesta to drugie piwo na blogu tego producenta. Pierwszym był znakomity Cherry Sour Stout. Wróćmy jednak do bohatera niniejszego wpisu. Jest to Fruit Sour Ale , a za stronę owocową odpowiadają tutaj mango i marakuja. Konkretnie chodzi o soki z tychże owoców. Są to dosyć popularne dodatki trzeba przyznać, ale z doświadczenia wiem, że świetnie sprawdzają się w piwach typu sour . Trunek wygląda jak typowy przedstawiciel Hazy/Vermont/New England , czyli soczek. Mętny, mleczno-żółtawy w barwie. Piana jest spora, ale dosyć...

  W swojej „karierze” wiele już razy porównywałem jakieś piwa z ich wersją bezalkoholową. Najczęściej są to wyroby koncernowe i nie inaczej jest tym razem, bo w łapki wpadły mi dwie wersje Złotego Pszenicznego marki Książęce. Książęce Złote Pszeniczne pojawiło się na rynku równo 10 lat temu. Przez kilka pierwszych lat ludzie zastanawiali się, czy to prawdziwy niemiecki Weizen , czy tylko lager pszeniczny. Odpowiedź nadeszła wraz ze zmianą szaty graficznej, gdzie sam producent przyznał, że nie jest to piwo górnej fermentacji. Natomiast na początku tego roku pojawiła się bezalkoholowa wersja tego piwa. Oczywiście z aromatami na pokładzie, co jest domeną niemalże wszystkich piw bez procentów. Aromatami piwowarzy starają się zamaskować pustkę wynikającą z bardzo niskiego ekstraktu. Oki, zatem po krótkim wstępie mogę przechodzić do meritum. Książęce Złote Pszeniczne Bardzo mętne piwo, ni to złote, ni to żółte, coś z ten deseń. Piana dość dziarska, w miarę drobna i puszysta. Opa...