POLSKIE BROWARY - Carlsberg Polska

Z góry uprzedzam komentarze wszelakich typów purystów językowych – wiem, że Carlsberg Polska to nie jest browar, lecz grupa piwowarska. Nie mniej jednak na moim blogu piwa z poszczególnych koncernów piwowarskich wrzucam do jednego wora, bez rozkminiania z którego browaru pochodzi dany wywar.

Zgodnie więc z moimi zasadami w dziale Polskie Browary opisuję producentów napoju z pianką, których liczba piw na blogu osiągnęła min. 25. No i właśnie jakiś czas temu przekroczyłem ową liczbę, jeśli chodzi o trunki opatrzone logiem Carlsberg Polska.

 

Carlsberg Polska

Rok założenia	2001
Prezes	Tomasz Bławat
Główna lokalizacja	Brzesko
Właściciel	Carlsberg Breweries (Dania)
Logo

Carlsberg Polska to polski koncern piwowarski, którego głównym i zarazem jedynym udziałowcem (czyt. właścicielem) jest duński gigant Carlsberg Breweries A/S, zajmujący obecnie czwartą lokatę na świecie pod względem wielkości producentów piwa.

Grupa CP powstała w 2001 roku z połączenia browarów w Brzesku, Szczecinie, Sierpcu i Wrocławiu, który to został zamknięty trzy lata później. Tak więc na chwilę obecną mówiąc Carlsberg Polska mamy na myśli Browar Okocim, Browar Bosman i Browar Kasztelan. Jako ciekawostkę dodam, że CP ma jeszcze w swoim posiadaniu nieczynny browar w Chociwlu.

Grupa Carlsberg Polska to trzeci pod względem wielkości producent piwa w kraju, który na naszym rynku radzi sobie ostatnio bardzo dobrze. Podczas, gdy udziały pozostałych dwóch koncernów piwnych (GŻ, KP) od kilku lat systematycznie spadają, to słupki sprzedażowe CP powoli, ale równomiernie pną się w górę. W 2014 roku udziały rynkowe tego koncernu wynosiły już ponad 20%, podczas gdy w momencie jego powstania liczba ta nie przekraczała 12,5%. Zapewne głównym motorem napędowym jest tutaj namiętnie promowana marka Harnaś oraz Kasztelan, lecz w portfolio tego producenta można także znaleźć troszkę bardziej ciekawsze piwa niż wyprane ze smaku i odfermentowane do granic możliwości ojrolagery. Rzecz jasna nie ma tu żadnego Smoked RIS, Barel Aged Barley Wine, AIPA, czy innego typowo rzemieślniczego specjału, bo to przecież okrutny, zły i podły koncern, jak myśli wielu beer geeków ;)

Jednym z godnych polecenia piw jest na przykład Pszeniczne Naturalnie Mętne (dawniej Okocim Pszeniczne), które co prawda nie jest produkowane w Polsce, ale kto by się tym przejmował... Z pewnością nie jest to najlepsza ‘pszenica’ jaką piłem, ale dla odmiany smaku, między jednym, a drugim Harnasiem bez obawień można łyknąć.

Pozycją obowiązkową jest już natomiast Porter Mocno Dojrzałe (wkurzają mnie te idiotyczne dopiski), które jest następcą piwa Okocim Porter. Nowy porter jest sporo lepszy niż stary i może być niezłą gratką dla wszystkich miłośników mocnych i czarnych trunków.

Jakiś czas temu CP wypuścił serię Piw Sezonowych, które dostępne są w sprzedaży tylko w określonej porze roku. O ile jeszcze Dożynkowe (niepasteryzowany lager) i Świętojańskie (niefiltrowany lager) możemy sobie darować, o tyle po Wielkanocne (koźlak) oraz Świąteczne śmiało można uderzać do monopolki. Zwłaszcza, że niewygórowane ceny czynią je bodajże najtańszymi piwami w swoim segmencie. Grupa ta posiada w swoim portfolio jeszcze jedną linię piw Sezonowe (dostępne tylko w Biedronce), ale one akurat nadają się jedynie do zasilania miejscowego systemu kanalizacji.

CP zadbał także o miłośników radlerów, gdzie do dyspozycji konsumentów mamy, aż trzy rodzaje tego typu napitków. Ja wielkim fanem piw z lemoniadą nie jestem, ale wg mnie z czystym sercem mogę polecić Okocim Radler z Limonką, który wspaniale orzeźwia swoim kwaskowym smakiem limonki.

Najnowszą serią piw są natomiast Kasztelan Specjały (Chmielowe, Białe i Niefiltrowane). Niefiltrowane przemilczę, Chmielowe też brzmi bardzo oklepanie, wobec tego Białe wydaje się być najciekawsze z tej trójki. Wg mnie jest to ichni Hefe-Weizen, choć niektórzy twierdzą, że czują tam kolendrę i biorą go za Witbiera. Tak, czy siak piwo większego szału nie robi, ale lepsze to niż zwykłe ‘jasne pełne’.

Na koniec jeszcze słowo o piwie, które jest stosunkowo nowe i na początku, gdy je opisywałem na blogu nie zrobiło na mnie żadnego wrażenia, jednak z biegiem czasu sporo zyskało w moim oczach (może pierwsza warka była niedopracowana?). 

Mowa tu o Harnasiu Wysokochmielowym, który z definicji ma wyróżniać się wyraźnym aromatem chmielowym, przy minimalnej dawce goryczy. W rzeczy samej piwo jest równie gorzkie, co i słone, ale faktycznie zapach, a po części także smak zdecydowanie różnią się od pozostałych koncerniaków. Są tam przyjemne nutki owocowe (głównie lekkie cytrusy) oraz coś jakby białe owoce z zielonym jabłkiem na czele. Teoretycznie aldehyd octowy (bo tak się to fachowo nazywa) w wysokich stężeniach jest uznawany za wadę, ale akurat w koncernowym jasnym lagerze mi to pasuje i można przyjąć, że to zaleta. Piłem to piwo wiele razy i tu muszę nadmienić, że są wahania formy. Raz jest przyjemnie chmielowe/owocowe, a czasem pachnie i smakuje jak zwykły Harnaś. Może warki są nierówne, a może poszczególne egzemplarze pochodzą z różnych browarów, tego nie wiem, ale na pewno warto zaryzykować. Nieudane butelki na szczęście trafiają się niezbyt często.



 Jeśli ten tekst Ci się spodobał i nie chcesz, by w przyszłości ominęły Cię kolejne, ciekawe artykuły – zapisz się do newslettera, dołącz mnie do swoich kręgów Google+ lub polub mój profil na fejsie ;>