PIASECZYŃSKIE Leśny Lager od BeerLabu

Browaru BeerLab (z Łozisk pod Piasecznem) za bardzo nie znam, dlatego postanowiłem dać mu drugą szansę. Niebywale przeciętnie wypadł ichni sour z marakują, toteż mam nadzieję, że Piaseczyńskie Leśny Lager zmaże tą, może niewielką, ale jednak plamę.

Myślałem na początku, że jest to piwo w stylu Baliosa, Foresta od Nepomucena lub Miłosława Sosnowego, ale gały niemal wyszły mi z orbit, gdy odkryłem w jak wielkim błędzie żyłem. Niby leśny lager, ale tak naprawdę lasu to to piwo nie widziało. No, chyba że przez okna browaru, o ile tenże akurat stoi między drzewami. Czytam ci jak skład, a tam aromat naturalny z rokitnika i aromat naturalny z jałowca! Owszem, może to nic wielkiego, z pewnością nie trucizna i już kilka polskich browarów „uraczyło” nas takimi dodatkami, ale ja mówię krótkie i stanowcze „nie”. Skoro to kraft, czyli rzemiosło, to nie powinno się chadzać na skróty. Trzeba było wziąć te gałązki świerku, sosny, czy innego jałowca i wrzucić je do kadzi lub też przefiltrować przez nie piwo. Inne browary udowodniły, że się da. Kurde, aż mi brewka drgnęła, tak się zdenerwowałem.

Co jak co, ale piwo ładnie się prezentuje. Jest przyjemnie złociste i lekko zamglone w barwie. Do tego jest sporych rozmiarów czapa bialutkiej, kremowej i niezwykle puszystej piany, która jest zbita, drobna i dosyć żywotna muszę przyznać.

Piję. No czuć ten leśny wkład. Nie mam bladego pojęcia czym charakteryzuje się rokitnik, ale jałowiec i owszem. Całość kojarzy się z lasem, ale odzywa się tu również namacalna wręcz ziołowość. Nie powiem, żeby to było złe. Dodatki lekko dominują, ale wydaje się, że jeszcze nie są przesadzone. Słodowa nuta przywodzi na myśl słodkie herbatniki, biszkopty i białe pieczywo. Na drugim planie swoja rolę odgrywa całkiem fajna kwiatowość, mnie osobiście kojarząca się bardzo z jaśminem. Z głębi tła natomiast można wyłuskać nieśmiałe tony czerwonych owoców. Nie wiem, może to ten rokitnik? W sumie nie napisano, czy chodzi tu o aromat owoców, czy gałązek. W każdym razie mi przypomina to leśne poziomki, ewentualnie truskawki. Serio. Jest też i ziołowa goryczka. Niezbyt mocna, ale z pewnością odczuwalna. Fajna, zwiewna, łagodna, krótka i niezalegająca. Podoba mi się. Całość na plus. Piwo jest smaczne, w miarę naturalne i dosyć złożone.

Aromat, jak łatwo się domyślić jest intensywny i wyraźnie nasiąknięty rzeczonymi dodatkami. Las jednak jako taki, niezbyt mocno daje tutaj o sobie znać. Bardziej są to klimaty ziołowe oraz kwiatowe. Ponownie nasuwa mi się na myśl jaśmin oraz ponownie mój móżdżek konotuje wokół poziomek, a nawet dzikich leśnych malin. W każdym razie czerwone owoce są i będę się tego trzymał. Całość spina nienachalna, acz wyczuwalna woń zbóż, słodu oraz białego pieczywa. Ładnie to pachnie muszę przyznać i dość naturalnie, a to chyba najważniejsze.

Piwo jak na dwunastkę jest zadziwiająco pełne w smaku i niebywale gładkie, takie kremowe można rzec. Balans spisuje się bez zarzutu, pijalność też jest dosyć wysoka. Ciecz pachnie naprawdę ładnie, poniekąd słodko, owocowo i kwiatowo. Natomiast szukając tu typowego lasu, czyli iglaków, raczej się zawiedziemy. Po prostu nazwa wprowadza nas delikatnie w błąd, tudzież we wspomniane maliny. W każdym razie piwo zasługuje na uznanie. Wyszło dosyć naturalnie i bez przeginki. Mam wrażenie, że bardzo posmakuje płci pięknej, choć i ja jestem zadowolony z obrotu sprawy. Ale jeszcze raz podkreślam, że nie jestem zwolennikiem aromatów. Uważam, że powinno używać się namacalnych (prawdziwych) składników, wówczas za taki efekt mam podwójny respekt do browaru.

OCENA: 7/10

CENA: ok 6ZŁ

ALK. 5%

TERMIN WAŻNOŚCI: 07.04.2020

BROWAR BEERLAB

Komentarze

NAJCHĘTNIEJ CZYTANE

OKO W OKO - Trybunał '90 vs Piwo Jasne

A to ci niespodziankę zrobił nam Kopyr i Browar Piotrków. W ‘biedrach’ kilka dni temu pojawiła się nowość Trybunał ’90 – piwo jak dawniej. I wychodzi na to, że ten dopisek wcale nie jest z dupy. Wg Tomka to piwo smakuje i pachnie, jak typowy (czyt. dobrze zrobiony) pils z pierwszej połowy lat 90-tych. Czyli zanim koncernowe łapska zepsuły te wszystkie nasze Żywce, Tyskie, czy inne Okocimy. Trybunał ’90 ma nas przenieść w czasie do lat, gdy piwa były wyraziste, mocno słodowe i solidnie nachmielone na goryczkę. Kopyr jest niejako ambasadorem tego piwa, a także współautorem. Ponoć sporo jego wskazówek zostało wdrożonych przy tym projekcie (nawet słynna butelka euro). Od niedawna jakby zrobiła się moda na slogan „piwo jak dawniej”. Już w zeszłym roku takowym hasłem reklamował się przecież Miłosław Jasne Pełne, czy Herbowe z Cieszyna. Natomiast AleBrowar dopiero co wypuścił Piwo Jasne w retro-bączkach. W opisach mrugając do nas okiem, że to również jest piwo zrobione na starą modłę. Tak w...

Czytaj więcej

TOP 10 POLSKICH PIW KONCERNOWYCH

Z racji moich zainteresowań, co jakiś czas ktoś mnie pyta, jakie jest moje ulubione piwo? Ja wówczas dyplomatycznie odpowiadam, że nie ma takiego piwa . Nie mam jednego ulubionego piwa, które darzyłbym największą estymą, szacunkiem i czcią, niczym muzułmanie Allaha. Powiem więcej: nie mam nawet jednego ulubionego browaru. I to z bardzo prostego powodu – na rynku jest tak dużo polskich świetnych, wręcz rewelacyjnych piw, że nie jestem w stanie wybrać jednego! Nie żartuję. Mimo widocznej rewolucji piwnej w naszym kraju, nadal zdecydowana większość konsumentów piwa, to niedoinformowani, zamknięci w sobie konserwatyści, którzy przez całe swoje życie pili co najwyżej 3-4 marki piwa. Oczywiście tymi piwami są ‘jasne pełne’ od „wielkiej trójcy” (KP, GŻ, CP), no może co niektórzy napili się raz, czy dwa porteru z Żywca. Z myślą o takich osobach postanowiłem napisać mały przewodnik, odnośnie najlepszych piw koncernowych, które miałem okazję próbować. Dlaczego akurat rzuciłem s...

Czytaj więcej

CZTERY WCIELENIA PIWA CARLSBERG. CZY TO SIĘ W OGÓLE RÓŻNI?

Zdaje sobie sprawę, że nie jestem mega bystry. Moją bystrość można chyba więc porównać do wody w klozecie . Mimo to jakiś czas temu zauważyłem na rynku piwnym kilka nowych pozycji od Carlsberga. Jak żyję na tym świecie ponad trzydzieści lat, tak zawsze u nas Carlsberg był tylko jeden. Od lat warzony w Polsce na licencji duńskiego potentata, ale kto by się tym przejmował? Aż tu nagle, ku mojemu zdziwieniu widzę na półkach sklepowych jakieś nowe Noxy, Goldy i inne badziewia (tak sobie pomyślałem, jak je zobaczyłem). Po jakimś roku zapaliła mi się we łbie żarówka z napisem „zrób degustację porównawczą wszystkich Carlsbergów . Zobacz, które najlepsze i podziel się tym z opinią publiczną”. Jak pomyślałem, tak zrobiłem, tylko że z pewnym poślizgiem czasowym. Niestety w międzyczasie ze sklepów zniknął Carlsberg Nox – rwałem sobie włosy z głowy jak opętany (z jajek zresztą też). Lubiłem to piwo, piłem wielokrotnie. Tymczasem okazało się, że była to edycja limitowana :( No, cóż...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Van Pur Tripel vs Komes Potrójny Złoty

Van Pur w tym roku wypalił z trzema „belgijskimi” piwami. Blond oraz Dubbel już zaliczony i muszę przyznać, że były to dobre napitki. Zatem czas na Tripla , a żeby było ciekawiej, to postanowiłem porównać go, z bodajże pierwszym polskim piwem w tym stylu. Chodzi rzecz jasna o Komes Potrójny Złoty, który już od ponad dekady stoi na sklepowych półkach. Powiem szczerze, że praktycznie nie pijam tego piwa, więc nie wiem w jakiej aktualnie jest formie, ale myślę, że z Van Purem może konkurować. Muszę jeszcze nadmienić, że ten konkretny egzemplarz liczy sobie już prawie trzy lata, więc jest już trunkiem na wskroś ułożonym i w teorii powinien być wyraźnie wytrawny. Czytam se etykietę tego bączka od Van Pura, a tam w składzie kolendra i skórka pomarańczy! WTF?! Przecież to nie Witbier do cholery. Chyba coś im się tam pomyliło w tej Rakszawie. Van Pur Tripel Piwo pieni się umiarkowanie. Piana jest dosyć drobna i puszysta, lecz szybko się niweluje. Całość jest klarowna, ci...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Perła Chmielowa vs Perła Export

Było już porównanie Perły Chmielowej Pils w brązowej i zielonej butelce ( tutaj ), no więc w końcu przyszedł czas rozstrzygnąć, która Perełka jest lepsza – Chmielowa, czy Export. Obydwie z pewnością mają swoich zwolenników, jak i przeciwników. Ja raczej opowiadam się za tymi pierwszymi, choć z pewną rezerwą. A tak osobiście i prywatnie, to wolę Chmielową, ale w brązowej flaszce. Co ciekawe, Perła Export pojawiła się na blogu, jako jedna z pierwszych recenzji, a było to równo dziesięć lat temu… To, że są to te same piwa już na wstępie trzeba wykluczyć, bowiem woltaż aż nadto się różni. Producent w obydwu przypadkach nie podaje składu, więc nie wiemy tak naprawdę, jakie różnice są na papierze, ale za chwilę przekonam się, jakie będą w ocenie organoleptycznej. Perła Chmielowa Pils Ładne piwko, złociste, klarowne. Piana średnio obfita, dość rzadka i szybko się dziurawi. Kilka minut i już jej nie było. Lacingu brak. W smaku znajome nuty trawiastego chmielu, ziół oraz jasne...

Czytaj więcej

WIELKI TEST PIW W ZIELONYCH BUTELKACH

Oj, dużo Harnasi musieli wyduldać osiedlowi żule przez czas, który minął od ostatniego Wielkiego Testu w gronie moich najlepszych znajomych. Prawie półtora roku trzeba było czekać na to, jakże fajne wydarzenie, ale jak to zwykle bywa nie zawsze każdemu pasowały terminy. No, ale jak już się spotkaliśmy to i się działo ;) Szesnaście różnych piw, ale o co najmniej jednym wspólnym mianowniku. Ilość bodajże rekordowa spośród naszych testów, ale przecież rynek pod tym względem nie zawodzi. Zielone butelki są wszędzie, bo przecież te piwa są takie chmielowe ;) Do sedna zatem. SPRAWY TECHNICZNE Tak jak było wcześniej, tak i teraz – anonimowe próbki, piwa odpowiednio schłodzone, dziesięciopunktowa skala i później średnia arytmetyczna naszych ocen. Pod uwagę braliśmy przede wszystkim poziom nachmielenia, jak również rześkość, pijalność oraz poziom i jakość goryczki. No i oczywiście wady, które niekiedy też miały miejsce. Przy okazji wyjaśniłem testerom czym jest ”zapach skunksa...

Czytaj więcej

WIELKI TEST MUSZTARD ROLESKI

Słowo się rzekło! Trochę musieliście poczekać na ten wpis, ale w końcu udało mi się pocisnąć z tematem. Specjalnie dla Was i niejako na Wasze żądanie zrobiłem Wielki Test Musztard z firmy Roleski! :) Tytułem wstępu, by nieco wtajemniczyć Was w świat musztard zapraszam (tych co jeszcze nie czytali) do mojego artykułu pt. „ Musztarda niejedno ma imię ”. Znajdziecie tam szereg niezbędnych i ciekawych informacji odnoście tej niedocenianej wg mnie przyprawy. A teraz trochę o samym teście. Na warsztat wziąłem 13 różnych musztard . W zasadzie to wszystkie od Roleskiego z wyjątkiem Stołowej i tych z przedrostkiem bio . Musztardy jadłem razem z chłodną parówką, co by jej temperatura przez cały czas była jednakowa. Po każdej musztardzie robiłem kilkuminutową przerwę i popijałem wodę, aby wypłukać z ust smak poprzedniej. Głownie skupiałem się oczywiście na smaku, jego ostrości i pikantności o ile jakaś była. Rzecz jasna oceniałem też sam zapach oraz konsystencję. Wszystko to oczywiś...

Czytaj więcej

OKO W OKO - Łomża Jasne vs Łomża Pils

W swojej blogerskiej karierze piłem już nie jedną Łomżę. W zasadzie to chyba wszystkie jakie były przez ten czas na rynku. Wiadomo, że jedne piwa znikają, a w ich miejsce pojawiają się inne i mam tu na myśli tylko w obrębie jednej marki. Tak więc tych Łomż/Łomżów trochę już na blogu było. Ostatnio wpadłem jednak na pomysł, aby porównać dwa chyba najbardziej popularne piwa z tej marki – Łomża Jasne i Łomża Pils . To pierwsze jest mi bardzo dobrze znane i lubiane. Można rzec, iż ostatnio regularnie zasila ono moje gardło. Jest piwem szeroko dostępnym, względnie niedrogim, dosyć smacznym i po prostu pijalnym. Łomża Pils natomiast pojawiła się na rynku jakieś dwa lata temu, a na blogu dostała taką samą notę, jak jej starsza siostra. Jednakże piłem to piwo łącznie może trzy razy. Złych wspomnień nie mam, więc uważam je za godnego rywala dzisiejszego „pojedynku”. Łomża Jasne Piwo ubrane jest w jasno złoty odcień o idealnej klarowności. Piana jest całkiem słusznych rozmiarów,...

Czytaj więcej

Piwa Naszego Powszedniego

Szukaj na tym blogu