MOJA PIWNICZKA: 6-letni Lwowski Porter

"Moja Piwniczka" to regularny cykl degustacji porządnie wyleżakowanych piw (minimum 4-letnich), które pojawiają się na blogu mniej więcej raz na miesiąc w okresie jesienno-zimowym.

Tradycyjnie już po wiosenno-letniej przerwie na bloga powraca „Moja Piwniczka”. Ku mojej uciesze i zapewne wielu czytelników. To taki niekończący się eksperyment, gdzie każde piwo po kilku latach staje się zagadką, którą ja właśnie podczas degustacji rozwiązuję. Nigdy nie wiadomo jak bardzo dane piwo się zmieni i w którym pójdzie kierunku. Jedne trunki zyskują, inne wręcz przeciwnie, a jeszcze inne nie zmieniają się praktycznie wcale.

Dzisiejsza degustacja jest dosyć wyjątkowa w całej serii, bo mamy tu piwo z Ukrainy, z zabytkowego Browaru Lwowskiego założonego w 1715 roku. Jak wiecie jest to blog tylko o polskich piwach, ale postanowiłem zrobić wyjątek. Lwowskie Porter (będę używał spolszczonej nazwy) bez problemu można kupić w polskich marketach. Piłem go kilka razy, ale jakoś nigdy mnie nie zachwycił. Jakoś tak się jednak stało, że jeden egzemplarz sobie zachomikowałem do piwnicy i o nim zapomniałem. No i trwało to jakieś sześć lat…

Niedawno go „odkopałem” i postanowiłem, że chyba przyszedł już na niego czas. Bardzo jestem ciekaw jak średniej klasy porter bałtycki zmienił swój profil po tylu latach. Po to właśnie jest ten cykl – żeby dowiadywać się takich rzeczy. Let’s go!

Producent	Browar Lwowski
Termin ważności	13.06.2015
Wiek (miesiące)	76
Zawartość alkoholu (%)	8
Ekstrakt (°Blg)	20

Piwo wędruje do szkła. Prezencja ładna – ciemny, niemal zupełnie czarny kolor. Dosyć pokaźna piana, bardzo zwarta i drobna, beżowa, umiarkowanie trwała. Na ściankach tworzy liczne zacieki.

Lwowskie pamiętam jako zupełnie nijakie. Bez wad, ale też niczym nie zachwycające. Sześcioletni egzemplarz natomiast wyraźnie zmienił się na lepsze. Pełno tu ciemnych, lekko palonych słodów, sporo pieczywa razowego oraz mnóstwo czekolady deserowej, takiej wiecie – słodkiej i gorzkiej zarazem. Akompaniują im bardzo przyjemne owoce spod znaku suszonych śliwek, fig i rodzynek. W tle odnalazłem nieco łagodnej kawy z domieszką gorzkiego kakao oraz pralinek belgijskich. Dosyć szybko do gry włącza się kawowo-palona goryczka. Średnio mocna, ale jakże szlachetna, miękka i gładziutka. Całość, mimo swojego wieku, wciąż lekko trąca alkoholem, który jednak jest całkiem przyjemny i szlachetny. Posiada właściwości lekko rozgrzewające. Generalnie całkiem dobrze się to pije. Bardzo smaczny porterek. 

Pora przyjrzeć się z bliska co w aromacie piszczy. No czuć, że to wyleżakowana sztuka. Piwo jest fest ułożone i pachnie nad wyraz zachęcająco, by nie powiedzieć ślicznie. Suszone ciemne owoce w czekoladzie – to tak w skrócie. Śliweczki, figi, daktyle robią robotę. A jest jeszcze przyjemna woń świeżego kakao, karmelu i chleba razowego. Na horyzoncie natomiast majaczę subtelne echa sosu sojowego, kawy ze śmietanką i cukru trzcinowego. Alkohol jest delikatnie zaznaczony, łagodny i kojarzący się z likierem czekoladowym. Pięknie pachnie to piwo. Jestem pod wielkim wrażeniem.

Lwowskie Porter po ponad sześciu latach stało się trunkiem niebywale kompletnym, złożonym i smacznym. Ciało jakie było, takie jest nadal, czyli pełnia jest całkiem zadowalająca, choć zbyt gęste to piwo nie jest. Ale gładkie już tak i to bardzo. Balans stoi tu na najwyższym poziomie. Szczególnie dobrze sprawuje się tu goryczka – w punkt wycelowana, pięknie kontrująca słodową podbudowę.

Bardzo udany eksperyment. Piwo jest dużo lepsze niż świeży egzemplarz. Przede wszystkim jest bardziej stylowe, bardziej złożone i w końcu coś się tu dzieje. Świetnie wkomponowały się tu suszone owoce, które dodały piwu nowej jakości i splendoru.

OCENA: 8/10

 Jeśli ten tekst Ci się spodobał i nie chcesz, by w przyszłości ominęły Cię kolejne, ciekawe artykuły na temat wyleżakowanych piw – już teraz zapisz się do newslettera, dołącz mnie do swoich kręgów Google+ lub polub mój profil na fejsie ;>