Grudniowa eskapada po browarach woj. Śląskiego

W pewny grudniowy weekend Częstochowski Krąg Lokalny Bractwa Piwnego udał się na kolejną piwną wycieczkę. Tym razem obszarem naszej eksploracji było województwo Śląskie. Jakbym napisał, że Śląsk to z miejsca zżarli by mnie językowi puryści, więc wolę być ostrożny w tej materii, ale wciąż precyzyjny.

„Wesoły autobus” wyruszył punktualnie o godzinie 8.40 rano, by po około dwóch godzinach dotrzeć do naszego pierwszego przystanku. 

Browar Wirtuozeria

Na obrzeżach Bielsko-Białej u podnóża Koziej Góry mieści się dość duży kompleks gastronomiczno-noclegowy, w skład którego wchodzi Restauracja Wirtuozeria oraz Hotel Na Błoniach. W części restauracyjnej jest niewielki browar urządzony z lekka po góralsku. Wystrój podobał się chyba każdemu. Ja osobiście byłem zachwycony tymi wszystkimi browarnianymi detalami. Od sufitu po ściany, kończąc na gustownie urządzonej toalecie z umywalką i pisuarami zrobionymi z kegów na piwo. Wybaczcie, zazwyczaj nie zamieszczam fotek z WC, ale to trzeba po prostu pokazać ;) Uwagę mocno przykuwały również bardzo drobiazgowe, wielopoziomowe makiety przedstawiające wyposażenie oraz działanie typowego browaru przed kilkoma wiekami. 

Jak na browar restauracyjny to oferta piwna jest tam bardzo bogata. Do wyboru mamy osiem kranów, a piw butelkowych było chyba jeszcze więcej. Fajnie, bo można było się zaopatrzyć na wynos. Na miejscu spróbowałem Jasne Męty, czyli klasycznego Hefe-weizena, który był bardzo smaczny i stylowy. Czasu mieliśmy niewiele, więc na jednym piwie się skończyło. Do domu natomiast zakupiłem ajpiej, którą kiedyś tam zdegustuję na bloga. Zakres cen był dość znaczny, ale większość piw oscylowała w graniach 10-12 cebulionów, więc do przełknięcia.

Browar Pinta

Tak, to był główny punkt naszej wycieczki. Browar Pinta w miejscowości Wieprz zaczął warzyć piwo w sierpniu 2019 roku, tym samym rezygnując z produkcji w Zarzeczu. W dalszym ciągu jednak piwa warzone są w Browarze Na Jurze oraz Browarze Łańcut, gdzie powstaje Pinta Miesiąca.

Browar można powiedzieć, że znajduje się „w polu”, ale z zewnątrz robi spore wrażenie. Oczywiście nijak się ma do słynnej wizualizacji z kontenerami w roli głównej, nie mniej jednak jest bardzo ładny. W środku przeważa surowy beton i na posadzkach i na ścianach, co nie każdemu będzie się podobać. Oczywiście tam gdzie jest to wymagane jest glazura, czy tam inna terakota :) 

Naszą ekipę częściowo oprowadzał Marek Semla, ale całe opowiadanie spoczęło na barkach Grzegorza Zwierzyny. Browar to nowoczesne miejsce do szybkiego i bezproblemowego warzenia piwa. W głównych częściach browaru (warzelnia, leżakowania, rozlewnia) są specjalne antresole dla wycieczkowiczów jak sądzę. Po to, by nie plątać się między tankami i nie przeszkadzać w pracy piwowarom i innym pracownikom. Oczywiście w sobotę kręcił się tam tylko Paweł Masłoński, ale i tak nie wpuszczono nas na dół. Całe wyposażenie browaru podziwialiśmy z góry, skąd widok rzecz jasna jest przedni. Grzesiek skrupulatnie odpowiadał na każde nasze pytanie, ale nie ma sensu tego wszystkiego tu opisywać, bo byście umarli z nudów. W każdym razie browar ma zdolności produkcyjne na poziomie 16 tys. hl rocznie, kosztował ok 23 mln złotych i wygląda naprawdę efektownie. Sprzęt lśni nowością, a miejsca jest tam naprawdę dużo np. na dołożenie dodatkowych tanków leżakowych. Opowieści Grześka słuchaliśmy przy szklaneczce świeżutkiej Pierwszej Pomocy, która była okrutnie pijalna, rześka, fajnie nachmielona, mega sesyjna, ale nie wodnista. Piwo klasowe. Machnąłem dwie szklanki :D

Muzeum Browaru Żywiec

 

Dosłownie rzut krowim plackiem od nowego browaru Pinty mieści się Arcyksiążęcy Browar w Żywcu. Samego browaru nie zwiedzaliśmy, ale muzeum już tak. Byłem w tej placówce podajże w 2011 roku, więc mniej więcej wiedziałem czego się spodziewać. Jednak ku mojemu zdziwieniu część ekspozycji uległa zmianie. O ile sam początek jest identyczny (poza efektami w kapsule czasu), to druga połowa wygląda zupełnie inaczej. Na szczęście tor do kręgli wciąż istnieje! 

Ogólnie bardzo polecam to muzeum. Jest bardzo nowoczesne, multimedialne i naprawdę robi duże wrażenie. Jest sporo historycznych eksponatów używanych kiedyś przy produkcji piwa oraz dużo dotykowych paneli z informacjami odnośnie tego zabytkowego przecież browaru. Zresztą jest też przewodnik, który skrupulatnie wszystko opowiada i słychać go bardzo dobrze, bo w kieszeni ma przenośny port podłączony do nagłośnienia muzealnego. Trochę czasu trzeba poświęcić, by przyswoić sobie tą całą wiedzę, ale naprawdę warto. Na koniec wycieczki po muzeum czeka jeszcze zimny Żywiec serwowany w stylowej knajpie w podziemiach browaru. Niestety, mimo że piwo świeże, wprost z leżaka, to i tak było słabe i nader wodniście smakowało. Wypić i zapomnieć. 

Browar Alternatywa

Dzień szybko chylił się ku końcowi, więc już po zmroku dotarliśmy do Rudy Śląskiej i Browaru Alternatywa. Nie trzeba chyba nikomu przedstawiać tej inicjatywy, bo to przecież znana i poważana marka na krajowym podwórku piw rzemieślniczych.

Browar mieści w budynku starej piekarni, co jest już znanym obrazkiem w polskim krafcie. Zaczęto tu od samego browaru, ale obecnie jest też i przybrowarniana knajpa, gdzie można napić się piwa i dobrze zjeść. Na zewnątrz jest jakiś ogródek piwny i całkiem sporo miejsca na letnie plenerowe imprezy, ale o tej porze roku musieliśmy zadowolić się rzecz jasna tylko wnętrzem. Wystrój bardzo przypadł mi do gustu, zwłaszcza ta druga, większa sala, gdzie na jednej ze ścian można podziwiać prawdziwy piec chlebowy, który za czasów PRL chyba w każdej piekarni wyglądał tak samo. Miejsca jest tam sporo, a wokół liczne drobne detale, nadające charakteru temu miejscu.

Ja zamówiłem na początek koźlaka. Piwo całkiem nieźle uwarzone, smaczne, fajnie opiekane, dobrze zbalansowane i wysoce pijalne. Następnie raczyłem się Piernikowym, które chyba jest tegoroczną nowością. Jeśli ktoś lubi przyprawy korzenne, to może być zadowolony. Ja w miarę byłem. Co do samego zwiedzania browaru to był z tym pewien problem, bo miejsca tam malutko, a nas było trzydzieści osób. W zasadzie to bardziej przypominało browar restauracyjny. Koniec końców udało nam się uprosić jedną panią z obsługi i kto chciał to wszedł pomiędzy tanki. Faktycznie miejscami trzeba było iść gęsiego wyznaczoną ścieżką, poza tym było tam dość ciemno i drogę oświetlały tylko kolorowe ledy, co chwila zmieniające kolor. Po prostu nie zapalono nam światła. Trudno, ale wpaść było warto bo i posiłek mieliśmy bardzo smaczny. Ja zamówiłem ‘ser smażony na styl czeski’ z frytkami i sosem tatarskim. Pychotka! Co niektórzy raczyli się ‘diabelsko czornymi żeberkami’ i też sobie chwalili. Naprawdę świetne miejsce do popijania dobrego piwa przy dobrym jedzeniu. Ceny piw niewygórowane (większość do 10zł), a szama też w rozsądnych cenach.

Pub Piekarnia Piwa

Ostatnim punktem naszej eskapady był firmowy pub Browaru Piekarnia Piwa. Sam browar znajduje się w miejscowości Niezdara, a pub natomiast w Tarnowskich Górach. Lokal jest dość spory z trzema salami różnej wielkości. Mamy tu dziesięć kranów i sporo piw butelkowych, co ciekawe także z innych browarów! Ceny bardzo zachęcające – w zasadzie butelki z Piekarni Piwa maksymalnie do 10 PLN. Zamówiłem Czyli Czorne (wędzony chili Stout) i oświadczam, że to najbardziej pikantne piwo jakie w życiu piłem. Naprawdę pali w rurę, a przecież wiecie, że papryczki chili to moja zajawka i nie są mi straszne (zazwyczaj). Wieczór zakończyłem szklanką Mocnej Góry. Tu również się nie zawiodłem – AIPA jak się patrzy. Rześka, wyrazista, goryczkowa, ale zbalansowana. Wchodzi gładko i jest dobrze pijalna. Do domu zakupiłem natomiast Zołzę, więc wypatrujcie na blogasku. Wasze zdrowie!

  Jeśli ten tekst Ci się spodobał i nie chcesz, by w przyszłości ominęły Cię kolejne, ciekawe artykuły – już teraz zapisz się do newslettera, dołącz mnie do swoich kręgów Google+ lub polub mój profil na fejsie ;>