niedziela, 11 sierpnia 2019

DDH DIPA leżakowane w drewnie!


Kochani oto najnowsze piwo z serii Projekt Barrel Aged od Maryensztadtu! W końcu jestem na bieżąco. Dogoniłem peleton :)
Pod czarno-żółtą etykietą kryje się Double Dry Hopped New Zealand IPA White Wine BA. Tak, wiem – brzmi groźnie. Język sobie można połamać, ale już wszystko wyjaśniam. Mamy tu modną ostatnio DDH ipkę na nowozelandzkich chmielach, dodatkowo leżakowaną w beczce po białym winie. Tak, to nie pomyłka. Jasne piwo (IPA) starzone w drewnie. Jak widać nasi piwowarzy są nader kreatywni. Zresztą to przecież nie pierwsze tego typu piwo, więc nie ma co, aż tak się jarać.
18º Plato świadczy o tym, że jest to w zasadzie Imperial IPA. No naprawdę bardzo jestem ciekawy jak zagrały akcenty białego wina oraz drewna w tak obficie chmielonym piwie.
Koniec pierdół, pora przejść do konkretów. 


Otwieram piwo, a tu gushing! Szok. Nie jakiś ekstremalny, no ale jednak piwo wylata ;) Bardzo dawno mi się to nie przytrafiło. Przy okazji z dna poderwało cały ten osad, który w konsekwencji znalazł się w szkle. Dzięki temu piwo wygląda nieapetycznie. Pływają w nim sporych rozmiarów farfocle. Sam kolor trunku jest taki lekko pomarańczowy, może nawet nieco miodowy. Piany jest ogrom. Bez komentarza.
Smakowo na szczęście jest dobrze. Czuć sporą dawkę owoców, głównie białych i żółtych, ale zwyczajowe tropiki też się tu znajdzie. A więc białe winogrono, morela, agrest, melon, mirabelka, brzoskwinia, mango oraz papaja. Z cytrusów wyróżnia się głównie różowy grejpfrut i nieco limonki w formie skórek. Jest rześko, bardzo owocowo, lekko kwaskowo i soczyście. Ma się wrażenie, że do piwa dodano tych wszystkich owoców, jednak nie jest to prawda. Zbożowa słodowość jest raczej wycofana do defensywy, choć wciąż obecna. Po jakimś czasie pojawiają się nuty kwiatowe, delikatnie żywiczne oraz winne. Generalnie czuć alkohol, ale nie stanowi on jakiegoś problemu. Lekko grzeje w gardziel, ale nic ponadto. Zastanawia mnie natomiast ta niespotykana kwaskowość. Czyżby to wpływ wina, czy może tego, że piwo po prostu się nieco zakaziło (stąd gushing). W każdym razie nawet jeśli nie jest to cecha pożądana, to efekt jest całkiem niezły. Goryczka też jest tu bardzo przyjemna. Dosyć wyraźna, dla niektórych może i mocna, ale zarazem krótka, szlachetna i niezalegająca. Jej grejpfrutowo-żywiczny charakter bardzo tu pasuje. Naprawdę smacznie wyszło :)

Pora co nieco napisać o samym aromacie, bo piwo mi tak posmakowało, że zaraz go nie będzie. Zapaszek jest niebywale miły dla nosa. Jest duża rześkość, świeżość oraz intensywność. Naprawdę nie trzeba się wysilać, by poczuć te wszystkie owoce. Przy czym tutaj to kwaskowe cytrusy wiodą prym. Cytryna, limonka oraz grejpfrut tworzą bardzo zgrane trio. Dalej mamy białe i żółte owoce oraz szczyptę słodkawych tropików. Do tej puli dołącza się przyjemna woń kwiatów, leśnej żywicy, białego wina i…. owoców leśnych! Tak, jeżyna i poziomka miło łechcą moje włosy w nosie. Ciasteczkowo-zbożowa słodowość zamyka stawkę. Alkoholu w zasadzie nie czuć. No może jak się człowiek bardzo skupi, ale nie sądzę. Bardzo ładnie to pachnie. Aż chce się wąchać.
Piwo jest bardzo pełne w smaku, cholernie rześkie, niebywale gładkie, puszyste i takie krągłe na podniebieniu. DDH jak się patrzy! Balans jest genialny. Goryczka dobrana idealnie i te wszystkie owoce w smaku i aromacie. Mniam! Beczka też spisała się całkiem nieźle. Samego drewna co prawda nie czuć, ale białe wino już tak. Ciekawy jestem tylko skąd ta – bądź, co bądź – przyjemna kwaskowość? Obstawiam, że to lekka infekcja bakteryjna. Mimo to jednak, wyszło bardzo dobrze. Piwo pije się szybko i ze smakiem. Nie nadążałem się oblizywać ;p
OCENA: 8/10
CENA: ok 16ZŁ
ALK. 8%
TERMIN WAŻNOŚCI: 31.08.2020
BROWAR MARYENSZTADT

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz