poniedziałek, 4 stycznia 2016

SAINT NO MORE 2015

Patrząc na słupki rtęci jakoś nie specjalnie mam ochotę na lekkie i sesyjne napitki. Mój organizm zdecydowanie potrzebuje czegoś większego kalibru. Dzisiaj wybór padł na tegoroczną edycję Saint No More z AleBrowaru, który to od kilku już lat serwuje nam za każdym razem inną wersję tegoż napitku. Mówiąc inaczej – nazwa piwa ta sama, w środku jednak coś zupełnie innego.
Edycja A.D. 2015 kryje w sobie dodatkowo piwną kooperację w postaci Kjetila Jikuna, znanego w Polsce jako głównego piwowara i założyciela słynnego norweskiego browaru rzemieślniczego - Nøgne Ø. Kilka miesięcy temu ów jegomość porzucił swoje ukochane dziecko (które trafiło w ręce koncernu), a sam założył nowy browar na greckiej Krecie o nazwie Σ ολο. 
Temat tego wpisu to Double Black IPA, dodatkowo okraszona słodem żytnim, ciemnym kandyzowanym cukrem i opiekanym jęczmieniem. Aż się prosi, aby go spróbować.

Otwieram i przelewam. Niezbyt agresywne nalewanie poskutkowało całkiem obfitą pianą o jasno beżowej barwie i drobnej strukturze. Jej czas opadania mogę określić jako przeciętny, a lacing nader wyraźny i trwały.
W smaku kooperacyjny specjał jest bardzo gęstym i gładkim zarazem piwem. Za sprawą żyta ciecz lepi się do podniebienia dając przyjemne uczucie aksamitności i niewielkiej oleistości. Berło dzierży tutaj sowita doza gorzkiej, mocnej kawy, wspierana po bokach przez gorzką czekoladę, ciemne słody oraz wyraźną paloność. Akompaniują im jankeskie lupuliny, głównie w postaci mocnej żywicy, igliwia i lekkich tropików. Daleko w głębi egzystuje natomiast niewielka ilość kakao, szczypta karmelu i przypieczonej skórki chleba. Wszystko to jednak szybko milknie pod naporem olbrzymiej i nader wyrazistej goryczy, będącej wypadkową chmielu (świerk, sosna) i paloności. Goryczka nieźle zalega, jest bardzo zadziorna i bezlitośnie kąsa moje kubki smakowe, nie dając im ani chwili wytchnienia. Sumarycznie jest to nad wyraz bogate i złożone piwo, które jak widzę nie znosi kompromisów.

Aromat jest równie pełny i wszechstronny co smak, jednak zgoła inaczej rozkładają się tu poszczególne składowe. W smaku bowiem położono nacisk na black, a w zapachu zaś na IPA. Prym wiodą tutaj cudowne owoce tropikalne (mango, marakuja, liczi, ananas) i wyraźne nuty kwiatowe. Nieco dalej można spotkać łagodną słodowość typu biszkoptowego, szczyptę żywicy oraz lasu. Typowo ciemnych klimatów w zasadzie tu nie ma, no może poza bardzo subtelnym opiekanym pieczywem i homeopatyczną ilością czekolady, która równie dobrze może być moim pobożnym życzeniem. Gdybym miał zamknięte oczy postawiłbym niemałe pieniądze, że jest to jasne piwo (względnie bursztynowe).
Piwo jest niesamowicie pełne w smaku, wielowątkowe i bardzo złożone. Zostało zawieszone gdzieś pomiędzy treściwością, a wytrawnością, jednakże sam finisz jest horrendalnie gorzki (hop headzi będą zachwyceni). Pijalność oceniam dość przeciętnie, ale od razu było wiadomo, że nie będzie to trunek do picia litrami. Zdecydowanie bardziej nadaje się do zimowych, powolnych degustacji przy rozgrzanym kominku.
Co rzadko się zdarza możemy tu zaobserwować niezwykły dysonans smakowo-zapachowy. Nie mniej jednak jak dla mnie wcale nie rzutuje on ujemnie na całokształt, a raczej dodaje oryginalności i polotu. Bardzo udana kompozycja, acz nad goryczką mogliby trochę popracować.
OCENA: 8/10
CENA: ok. 9.50ZŁ
ALK.8,7%
TERMIN WAŻNOŚCI: 06.03.2016
ALEBROWAR & Σ OΛO//BROWAR GOŚCISZEWO

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz