IV CZĘSTOCHOWSKI KONKURS PIW DOMOWYCH

Tak jak pisałem w poprzednik wpisie, w ubiegły weekend zaliczyłem dwie imprezy o piwnym charakterze. W sobotę byłem na Birofili w Żywcu, a w niedzielę brałem udział w IV Częstochowskim Konkursie Piw Domowych Bractwa Piwnego, organizowanym przez Częstochowski Krąg Lokalny Bractwa Piwnego oraz Częstochowską Organizację Turystyczną. Oczywiście nie występowałem jako uczestnik, lecz....(uwaga) jako sędzia!!!

Czwarta edycja owego konkursu była podzielona na dwie części. Pierwsza część odbyła się w sobotę 8 czerwca w Piwiarni i była oceniana przez tzw. Komisję Branżową. Druga część konkursu miała miejsce na Festiwalu Sztuki Kulinarnej „Aleja Dobrego Smaku” w centrum Częstochowy.

8 czerwca w Piwiarni (siedziba Częstochowskiego Kręgu Lokalnego Bractwa Piwnego) zebrała się Komisja Branżowa w składzie: Rafał Kowalczyk (Browarzyciel), Marek Suliga (Wielki Mistrz Bractwa Piwnego), Grzegorz Bartosik (Browar Czenstochovia), Michał Kopik (Piwodziej, Piwny Garaż), Sara Maluchnik (Przewodnicząca Częstochowskiego Kręgu Lokalnego BP) i Michał Mielczarek (sędzia PSPD, Bractwo Piwne). Trzy pierwsze osoby oceniały piwa w kategorii Weizenbock, a pozostali skupiali się na Octoberfestbier/Marcowe. Do konkursu zgłoszonych zostało 14 pszenicznych koźlaków oraz 17 piw marcowych.

Zwycięzcami w kategorii Weizenbock okazali się:

1. Michał Barancewicz (68pkt/100)
2. Arkadiusz Suchecki (62pkt)
3. Adam Czogalla (59,3pkt)

W kategorii Octoberfestbier zwyciężyli:

1. Konrad Kurek (75,7pkt/100)
2. Jacek Stachowski (57pkt)
3. Stanisław Szeliga (56,3pkt)

Zwycięzcy obu kategorii otrzymali pamiątkowe statuetki, laureaci trzech pierwszych miejsc przywieźli do domów również okolicznościowe dyplomy, a nagrodą główną w Kategorii Weizenbock jest możliwość uwarzenia przez zwycięzcę w Browarze Restauracyjnym Czenstochovia piwa, opartego na jego autorskiej recepturze! Ponadto za zajęcie miejsc na podium przyznane zostały różne bony na zakupy i vouchery o wartości od 100 do 50zł, ufundowane przez internetowe sklepy piwowarskie i nie tylko.

Wiadomo, że to nie to samo co Birofilia, która swoim rozmiarem przytłacza wszystkie konkursy, ale i tak uważam, że warto brać udział w konkursie w Częstochowie. O głównej nagrodzie z pewnością marzy nie jeden piwowar domowy!

Jak wspomniałem na początku, konkurs zawsze jest podzielony na dwie części. Druga część odbyła się w niedzielę 16 czerwca na Placu Biegańskiego, gdzie tak naprawdę Konkurs Piw Domowych był tylko jedną z atrakcji VII Festiwalu Sztuki Kulinarnej „Aleja Dobrego Smaku”. 

Piwa oceniała tutaj tzw. Komisja Konsumencka, czyli w teorii ludzie, którzy w ogóle nie znają się na piwie, lub znają się bardzo mało (za wyjątkiem Marki Suligi). W zasadzie to są „osoby publiczne”, mniej lub bardziej znane w Częstochowie.

W tym roku w komisji znaleźli się: Marek Suliga (Bractwo Piwne, jako moderator komisji), Jarosław Łuczkiewicz (RKS Raków Częstochowa), Łukasz Stacherczak (zastępca rzecznika UM), Janusz Pawlikowski (gazeta Życie Częstochowskie), Robert Krakowiak (Klub Zabytkowych Pojazdów Militarnych), no i ja, jako przedstawiciel polskiej blogosfery piwnej!! :> Szczerze mówiąc to mój udział był trochę przypadkowy, gdyż ktoś inny miał być na moim miejscu, ale niestety się nie pojawił....

Ocenialiśmy te same piwa, co tydzień wcześniej Komisja Branżowa.

W kategorii Weizenbock zwyciężyli:

1. Michał Barancewicz (86,3pkt/100)
2. Piotr Wojnarski (76,7pkt)
3. Adam Czogalla (76,5pkt)

W Octoberfestbier najlepsi to:

1. Andrzej Miler (79,7pkt/100)
2. Jacek Stachowski (77,5pkt)
3. Artur Brol (74,5)

Od razu było widać, że wiedza członków komisji na temat piwa była naprawdę znikoma, nie włączając w to Marka Suligi, który ma na koncie kilkanaście, a może i kilkadziesiąt konkursów w kraju i za granicą. Nie mieli oni zielonego pojęcia o piwnych stylach, czy jakichkolwiek wadach piwa, gdyż do tej pory oceniali piwa tylko na zasadzie „dobre”, „złe” i „przeciętne”. W sumie to nie ma się co dziwić. Idę o zakład, że 95% społeczeństwa ma dokładnie taką samą wiedzę o piwie.

Dla mnie było to ciekawe i przede wszystkim nowe doświadczenie. Zupełnie inaczej ocenia się próbkę piwa na konkursie (ok.50ml), niż całe pół litra w domowym zaciszu, gdy ma się na to mnóstwo czasu. No, ale takie są wymogi – chodzi przecież o to, żeby wypić jak najmniejszą ilość piwa, by pod koniec konkursu nie czuć upojenia alkoholowego, które jak wiadomo nie jest pożądane. Z drugiej jednak strony ciężko jest rzetelnie i dokładnie ocenić smak, zapach, odczucie w ustach, pełnię, kolor, nasycenie, klarowność i kilka innych cech piwa, mając jego tak małą ilość. Dlatego stwierdzam, że praca piwnego sędziego, to wcale nie taka łatwa i przyjemna robota, jak może się wszystkim wydawać. Cały czas trzeba być bardzo skoncentrowanym i skupionym na danej próbce piwa, do tego przydaje się umiejętność szybkiego liczenia (sumowania punktów), z czym niektórzy mieli wyraźne problemy ;P

Po tej całej zabawie w piwnego sędziego, wziąłem się za smażenie racuchów piwnych, gdyż to właśnie zadanie miałem pierwotnie wykonywać. Były to racuchy na bazie ciemnego piwa, bez dodatku nawet kropli wody (nie licząc tej w piwie oczywiście). Ludzie mogli się częstować za darmo, a zainteresowanie przerosło moje najśmielsze oczekiwania! Były momenty, gdzie w kolejce czekało ponad 10 osób, by zjeść sobie jednego racuszka!! Wolno się to smażyło, więc swoje trzeba było odstać (weterani czekali ponad kwadrans). Wiele osób pytało się mnie z czego się to robi, jakie są proporcje, czy można dodać innych składników, itp. Najbardziej cieszyły mnie jednak słowa w stylu: „bardzo smaczne”. Czułem się niczym Karol Okrasa, który w tym samym czasie udzielał się na scenie głównej :D

 

Obok, w tym samym namiocie koledzy z Bractwa Piwnego serwowali (również za free) próbki piw piwowarów domowych, w głównej mierze ich autorstwa. Zaświadczam, że chętnych również nie brakowało, szczególnie tych gorzej ubranych, których jednak szybko zaczęliśmy przepędzać... Na kolejnym stanowisku odbywał się pokaz warzenia piwa z procesem zacierania, gdzie można było pobrać liczne ulotki oraz dowiedzieć się i zobaczyć na własne oczy jak się warzy piwo w domu.

Podczas konkursu i podczas smażenia, jak również później w Piwiarni cały czas towarzyszyło mi piwko, lecz starałem się trzymać rękę na pulsie i nie tracić rezonu. Ogólnie uważam cały ten dzień za bardzo udany, wesoły oraz pełen ciekawych i nowym wrażeń. Cały czas się kształcę, zgłębiam arkana złocistego trunku, nabieram doświadczenia i wiedzy o piwie i całej jego otoczce.

Z całą dozą świadomości stwierdzam, że mój piwny świat na pewno powiększył się o dodatkowy horyzont, po sędziowaniu w piwnym konkursie.